sábado 10/04/21
A opinión de
Victorino Pérez Prieto
Victorino Pérez Prieto Teólogo, filósofo e escritor.

Coca-Cola, un símbolo de opresión

Os amigos que me coñecen, saben que son desde hai décadas un militante anti Coca-Cola. Esta bebida simboliza para moitos de nós a...

Otero e o evanxelismo ruso

Un aspecto pouco coñecido de Otero Pedrayo é a súa admiración polo “evanxelismo ruso”, xunto con Risco e Cuevillas. Este último ten...

Os dous papas

“Os dous papas” ( The Two Popes ) é un filme que estreou recentemente Netflix nalgúns cines e sobre todo na súa plataforma dixital; co...

Das lanchiñas ás "barquitas vintage"

No pasado Nadal, na coruñesa praza de María Pita, chea de xogos para as crianzas, atopamos diante da porta do concello unhas vellas...

A xeración Nós: por eles eu son eu

Teño que empezar a miña colaboración periódica con Nós Diario falando de Nós , revista e xeración que lle dá o acertado nome. Se...

Consumouse a inxustiza

O que nos temiamos, pero que aínda agardabamos cunha lene esperanza que non fora efectivo, fíxose realidade este tráxico luns 14 de...

A revista Irimia chega ao número 1000

A revista Irimia chegou ao seu número 1000, un feito relevante na historia das publicacións galegas e en galego, co que só ten...

Un congreso sobre Prisciliano

Este mércores 19 de setembro comezou en Compostela un Congreso sobre Prisciliano organizado por un grupo de historiadores da USC. No...

“¡Se serán fillos de p…!”

O primeiro que me veu a cabeza, e logo á boca...., ante o vergoñento espectáculo que deu este venres o xuíz Pablo Llerena e os seus...

Francisco Carballo, unha vida de compromiso con Galiza e coa causa de Xesús de Nazaret

“As motivacións da miña vida sempre foron evanxélicas, nunca busquei na política ningún interese persoal. Considerei a miña actuación política como unha participación nun ámbito democrático e para colaborar coa democracia neste país; porque crin que era necesario defender o país nunha liña de liberación” (Victorino Pérez, Galegos e Cristiáns, Vigo 1995).

O peche do convento de Herbón, ou a morte dos ideais ecolóxicos e sociais franciscanos

A pesar do papa jesuita-franciscano Francisco e a súa presunta revolución da Igrexa a prol dos ideais evanxélicos, e mesmo despois de ter elixido para un alto cargo no Vaticano a un antigo superior xeral da querida orden franciscana –para máis, galego-, a comezos de mes soubemos que pechaba o convento de Herbón, despois de seis séculos activo

O adeus a Herminia, unha monxa galeguista e feminista

Coa dor aínda ben viva en Compostela polas mortes da curva de Angrois -un absurdo accidente froito da mestura entre imprudencias e recortes asasinos en seguridade ferroviaria que afogou, na dor polos preto dos 80 mortos, a ledicia das festas compostelás e as manifestacións do día da patria-, a gaita soaba melancólica na igrexa da Compañía de María, a carón do vello edificio da Universidade compostelán, co son do himno do antigo Reino de Galiza para dicirlle o derradeiro adeus da familia, irmás de congregación e numerosas amigas e amigos a unha monxa atípica: Herminia Estoa Bouso.