sábado 18.01.2020
A opinión de
Xosé Lois García
Xosé Lois García Escritor

As imperativas deficiencias do libro en galego

Non hai moitos anos que un recoñecido escritor galego e en galego, afirmaba que as letras galegas estaban pasando por unha idade de ouro. Quizais se refería a unha xeración de escritores que ocuparon un restrinxido apousento, 

O idioma galego, motor da vida plena

A poucos días de celebrar o Día das Letras Galegas, convén unha reflexión para considerar o estado actual do monumento mais orixinal que ten o noso pobo, como é o seu idioma que sustenta o herdo e a tradición. Existimos como galegos grazas ao idioma que dimensiona o noso existencialismo. O 17 de maio convértese en manancial reivindicativo para frear a desfeita progresiva que tantos intereses colonialistas revela. 

Mare Mortuum

O Mare Nostrum dos romanos convértese en Mare Mortuum para os que fuxen da fame dos países subsaharianos, do Magreb e do implacábel xenocidio que impera en Oriente Medio. O éxodo masivo dos desherdados da terra, procuran un espazo de promisión en Europa que non chegan acadar.

A traxicomedia da Semana Santa

Persiste a vella atracción polos espectáculos sombrizos e sanguinarios, nesta vella Iberia de pel de touro. 

Herberto Hélder, un creador enigmático

En vida amou tódolos silencios. Herberto era así, un ser comunicante, mesmo co silencio nunca se sentiu perturbado para crear enigmáticos misterios.

A Divina Comedia en galego

Dante Alighieri toma de novo repercusión e autoridade no noso idioma, nunha elaborada edición desas que impactan ao bo lector e que aporta Edicións da Curuxa (2014)

Apoloxía da obediencia

Nas democracias occidentais había un rumor de dictadura camuflada en varios resortes e estamentos do poder; unha miudanza de tufo despótico que se foi agrandando nas administracións públicas e cohabitando nunha sociedade que noutrora foi domesticada por un totalitarismo de subordinación, que se perpetuou en ditos estamentos dunha maneira que falsificou a realidade social e política, instaurando un sistema de comportamentos nocivos que aos poucos son asumíbeis por unha sociedade que perde os seus valores colectivos, de cuxos rexistros rezouma a obediencia debida, articulada nun pensamento único que extorsiona as liberdades individuais, converténdonos en seres domesticados e esquizoides.

A Galiza universal de Rosalía de Castro

Aquel 24 de febreiro de 1837 nacía en Compostela María Rosalía Rita, “hija de padres incógnitos”. Así certificou o seu bautizo o crego, José Vicente Varela y Montero, e na marxe desta partida de nacemento, apuntaba: “No entró en la Inclusa”. Nestas circunstancias anómalas, nunha época de preconceitos e ocultismos, veu ao mundo a que sería a maior gloria e talento en concibir unha Galiza redenta e dona de si. 

Co berro ergueito, en defensa do idioma

Actualizar os tempos, os espazos e as vontades pasa por unha defensa nítida e contestataria en favor do noso idioma; en tódalas direccións, reclamos e clamores. O colonialismo institucional deu pasos firmes, pasou barreiras, eliminou distancias e creou conflitos onde o galego ten presenza

2015, un ano de graza?

Unha asomada pola fiestra da esperanza cidadán fai presaxiar unha luz onde predomina a tebra política; o gran peso das sombras dun sistema incorrixíbel e con tantas  fórmulas de opresión sistematicamente visíbeis.

Un Nadal no contexto da confusión

A precariedade social aumenta á medida que a cidanía procura novos horizontes dentro dun sistema que está callando como cultura de desigualdade e subsistencia. O problema non é só ser pobres, senón indiferentes coa realidade existencial que nos rodea.

Insostíbel realidade

Continúa o asedio dos poderosos do gran capital, en santa alianza cos mandaríns políticos que buscan privilexios de alta gama e outros fan o mesmo traballo sucio conformándose coas migallas.

Populismo

Pode que o populismo estea perdendo o seu verdadeiro significado por parte de quen o practica. Non hai dúbida que nestes momentos de recaída política e económica, as clases populares rexeitan do bipartidismo que emprega a palabra populismo para acusar ao adversario de prácticas que eles mesmo usan e converterse en seus detractores. 

A lusofonía en Viriato da Cruz

A acción literaria da lusofonía, tan complexa e tan rica pola súa diversidade, motívanos a ir ao encontro dos grandes escritores que engrandeceron a escrita en lingua portuguesa desde Europa, América, África e Asia.

Os xenocidas de Rayhaneh Jabbari

A inseguridade que padecen as mulleres baixo réximes  despóticos e doutrinas que desestiman o ser feminino prostrándoo na anulación e no vilipendio mais atroz que un ser, minimamente humano, non pode deixar de condenar as perversas actuacións de Estados e de axentes relixiosos contra os crimes de mulleres que actualmente estamos observando nos medios de comunicación.

O despece sanitario

O ébola veu a descubrir o maior parasito que ten a sanidade estatal: o “goberno”, sustentado por feiticeiros e adiviños   que están aí por amiguismo e clientelismo de intereses escuros e non por profesionais sanitarios. 

As alucinacións do bispo Reig Pla

Cando oín falar a Juan Antonio Reig Pla, bispo de Alcalá, sobre asasinatos de nenos, en comparación nazis, de nais cómplices de abortos, de políticos asesorados por feministas radicais, e outras indecencias en vertical, dubidei do que estaba saíndo por esa boca pecaminosa, se era mesmo a dun prelado obstinado en colocarse no sitial dun pantocrátor e exhibir o Ego sum da intolerancia e azoute de perversos, ou si se trataba da boca de leviatán e non dun bispo, dado que verbalizaba cuestións que non se entendían polo exceso de tanto incendio e baba que saía por perseguidora boca, como proclamando ao anticristo. 

Alba heatha snein o reo (A independencia é o futuro de Escocia)

Histórico o día de hoxe para a cidadanía de Alba (Escocia) e para as nacións sen Estado. E para os que reivindican a súa vontade soberana, sen que moitos estados egocentristas decátense que a poderosa vontade dunha cidadanía, con conciencia e en democracia, perciben de que a súa nación está asoballada en diversos niveis e manifestacións. 

L’onze de setembre de 1714, 300 anys després

Diana Nacional de Catalunya, non é a celebración dunha derrota senón a homenaxe aos resistentes asediados de Barcelona, durante catorce meses, desde xullo de 1713 até o 11 de setembro de 1714, polas tropas casteláns baixo o despotismo borbónico de Felipe V.

A casa: nosa primeira nación

Os nosos poetas sempre tiveron unha puntual percepción do herdo e da pertenza, do espazo en que moramos e facemos vida enteira; convivio de permanencia e, sobre todo, de residencia. Os chantadeses denominamos ás terras de cultivo que circundan a casa, resiu. A casa é para os labregos o seu primeiro estadio no que se ubica un sentimento transcendental, agarimo de estimar e aferrarse á terra como don espiritual onde se define a orixe da nosa personalidade. 

As conflluencias do soberanismo

Cando un pobo con dignidade e autoestima utiliza a súa capacidade de acción fronte a inaceptábeis involucións e agresións sistemáticas, no que se refire a constatacións sobre a usurpación de dereitos nacionais e sociais, non pode consentir abusos e depredacións. É sabido que Galiza ten variados problemas estructurais, no identitario e no que se refire ao seu tecido social, económico e cultural, dos que se veñen denunciando puntualmente ante situacións deprimentes.

A UPG, no reencontro de 50 anos

Cando un pensaba e presaxiaba que Galiza estaba en momentos decadentes e decapitada, xurdiron homes e mulleres con ideas e con capacidade de acción organizativa que non sucumbiron nen foron indiferentes coas agresións coloniais.

A liturxia discursiva do novo Rei

Impregnado desa autoridade rexia que lle confire o poder dos que velan pola vertebrada España, alén das diversas culturas, tradicións e linguas: amén da ampla diversidade ibérica, Filipe VI –talvez sen querer os seus asesores- entrou nunha materia que postula un debate mais concreto e cunha horizontalidade sen lindes, para retomar conceptos que foron aprazados con drásticos comportamentos da España única e eterna.

Nacionalismo e República na Galiza

A presenza republicana no provincialismo, rexionalismo e nacionalismo tivo na Galiza unha dimensión mobilizadora e revolucionaria, que se constata nos movementos embrionarios do republicanismo emerxente e potenciado polo provincialista Antolín Faraldo e, mais tarde, polo grupo republicano compostelán, no que estaban Aurelio Aguirre, Manuel Murguía, Rosalía, Pondal e a suma de tantos outros que fomentaron o idealismo rexionalista como elemento fundamental en defensa dos intereses da Galiza: inicio do gran Rexurdimento literario e político.

“Para que nos serve Galiza?"

Un titulo para reflexionar sobre un amplo temario sobre Galiza que se aborda no libro publicado pola Editorial Galaxia, que nos ben do investigador e politólogo, Xaime Subiela (Chantada,1969). 

Os amorfos e outras anomalías

Tocan a diana electoral e a presenza dos invisíbeis non disimula a súa avaricia por manter ese incontestábel dominio sobre os que están subordinados no cortello das rutinas e con dereito a non ter ideas.

Destacado

O municipalismo en Galiza, como enunciado

  É previsíbel e desexábel, que se cuestionen as abruptas maneiras de gobernar os municipios galegos baixo unha política viciosa e chafalleira desde 1979, ano en que se constituíron os concellos democráticos, moi pouco ten cambiado a maneira de xestionar un municipalismo equitativo e igualitario, con unha alternativa de prioridades…
O + EN NÓS DIARIO