Aurelio, Silo, Mauregato e Vermudo I. Os príncipes galaicos polas armas (768-791)

Libre do dominio visigodo e musulmán, a aristocracia da Gallaecia emerxe a comezos do século VIII como a verdadeira dona do territorio. No norte, as crónicas de Afonso III, escritas por volta do ano 880, narran os acontecementos, reais ou fantasiosos, dunha parte desa nobreza autóctona próxima á zona de Cangas de Onís. Nelas aparecen nomes como Paio (Pelagius) e os seus descendentes. Nobres que as crónicas posteriores pretenderon facer pasar por descendentes dos antigos reis visigodos. Após o goberno de Fávila e Afonso I, o de Froila I representou un momento de cambio e rivalidade entre os señoríos do norte da Gallaecia.
Miniatura de Mauregato recollida no 'Compendio da crónica de reyes' do século XIV. (Foto: Biblioteca Nacional de España)
photo_camera Miniatura de Mauregato recollida no 'Compendio da crónica de reyes' do século XIV. (Foto: Biblioteca Nacional de España)
A morte de Froila I, no ano 768 abriu un novo período caracterizado pola confrontación entre candidatos ao trono. Foi o caso dos grandes magnates que entre os anos 768 e 791 exerceron como auténticos…
 
Inicia sesión para disfrutar de este contenido
star
Podrás registrarte con tu correo. Es gratis y rápido.
¿Necesitas ayuda? Envíanos un email a [email protected].
Máis en Os Reis e as Raíñas
comentarios