Retratos dun tempo en mudanza

Manuel Monge. A dignidade da memoria histórica

Morto o ditador houbo dúas amnistías, unha parcial en 1976 e a definitiva en 1977. Reclamada irrestrita polas organizacións políticas nas rúas, custou moito esforzo, e sangue, sacala adiante. Paradoxalmente, foi aproveitada para estendela a todo o aparato represor (policial e xudicial) da ditadura, que se mantivo practicamente incólume. A revisión desas leis, a recuperación da memoria histórica ou a eliminación dos vestixios públicos e recoñecementos sociais do franquismo e os seus colaboradores son unha constante na traxectoria política de Manuel Monge.
Manuel Monge.
photo_camera Manuel Monge.
—Vostede procede dunha familia que viviu unha fonda represión en 1936? Meu pai era ferrador, orixinario de Dueñas (Palencia), onde houbo unha matanza fascista en 1936: eran 3.000 habitantes e…
 
Inicia sesión para disfrutar de este contenido
star
Podrás registrarte con tu correo. Es gratis y rápido.
¿Necesitas ayuda? Envíanos un email a [email protected].
Máis en MEMORIA E HISTORIA
comentarios