As ligazóns entre o Partido Popular e o conglomerado da sanidade privada na Galiza

A presenza de profesionais ligados ao sector da sanidade privada en postos chave da Administración sanitaria galega é unha constante desde comezos do réxime autonómico. Un exemplo paradigmático disto foi Gerardo Fernández Albor, primeiro presidente da Xunta da Galiza por elección popular e copropietario do hospital compostelán da Rosaleda. Solicitan a comparecencia da xerente do Sergas polas ligazóns coa sanidade privada A este perfil, responderon algúns destacados dirixentes daquela Alianza Popular e do seu sucesor Partido Popular, como Diego Murillo, dono da clínica La Merced de Pontevedra ou anos máis tarde Miguel Domínguez Vaz, xerente nesa mesma cidade do hospital Miguel Domínguez. Os tempos de Fraga A historia repítese nos anos de Manuel Fraga á fronte da Xunta da Galiza. Nesa época, o autentico home forte da Consellaría de Sanidade foi o lugués Justo Jorge López, que ocupou responsabilidades na mesma entre 1991 e 2004. Asesor técnico do departamento na etapa como conselleiro de José Manuel Romai Beccaría, chegou a ocupar a xefatura de gabinete da Consellaría nos últimos anos de Hernández Cochón como máximo responsábel da sanidade galega. Á volta de 2005, rematou como xerente do hospital de Polusa en Lugo, ocupando desde 2011 até 2015 a presidencia da Asociación de Hospitais da Galiza (Ahosgal), a patronal da sanidade privada galega. Os comezos de Feixoo A tendencia continúa nos últimos anos. Así, a primeira xerente do Servizo Galego de Saúde (Sergas) con Alberto Núñez Feixoo, Rocío Mosquera Álvarez, ocupou importantes responsabilidades directivas na sanidade privada. Neste caso, a súa traxectoria profesional no Sergas remóntase a comezos da época de Manuel Fraga como presidente da Xunta da Galiza. Precisamente, en 1994 foi designada subdirectora xeral de Atención Especializada, ocupando entre 1999 e 2001 a Dirección Xeral de Saúde Pública. A xerente do Sergas é irmá do xerente da patronal galega da sanidade privada Mosquera pasa en 2001 ao sector privado, ocupando a xerencia da clínica privada Nuestra Señora de la Esperanza, de Santiago de Compostela, naquela altura propiedade da familia Silveira Cañizares, titulares tamén nese momento da clínica viguesa de Povisa. Unha vez retornado o Partido Popular ao Goberno galego volve a postos chave da Administración sanitaria, sendo elixida en 2012, conselleira de Sanidade en substitución de Pilar Farxas. Finalmente, foi cesada en 2015, a consecuencia de diversos erros de xestión, entre eles a posta en funcionamento do Hospital Álvaro Cunqueiro de Vigo, que provocou unha gran protesta cidadá. Rocío Mosquera A persoa de confianza de Mosquera na Consellaría Sanidade era María Luisa Brandt. Neste sentido, foi nomeada en 2007 como xerente da empresa pública Galaria, unha sociedade dependente do Sergas, cuxa actividade principal é a asistencia sanitaria en unidades intensivas en alta tecnoloxía e a consultoría especializada en tecnoloxía médica. Brandt deixou a súa responsabilidade en Galaria en 2017, sendo relevada no cargo por Rocío Mosquera, quen se mantén na actualidade como máxima responsábel desta mercantil propiedade do Goberno galego. María Luisa Brandt recalou en Povisa após abandonar a Xunta da Galiza. Así, entre outubro de 2017 e setembro de 2020 ocupou a xerencia deste hospital privado, que concentra o maior número de prazas sanitarias concertadas da Galiza. Brandt, enxeñeira industrial de formación e sen experiencia profesional no sector sanitario con anterioridade do seu nomeamento para Galaria, traballa na actualidade como directora xeral do Grupo Servicio Móvill, unha corporación líder a nivel estatal nos servizos de loxística integral sanitaria. O persoal médico do Sergas irá á folga desde o 11 de abril Jesús Vázquez Almuíña salta á Consellaría de Sanidade desde a Alcaldía de Baiona. Precisamente, mantívose á fronte do Goberno desta localidade do Baixo Miño desde 2004 co PP, cando unha moción de censura o empoleirou como rexedor deste municipio. Porén, en 2015 foi chamado por Núñez Feixoo para facer parte do seu Gabinete, manténdose no mesmo até 2020, ano en que acabou relevado por Julio García Comesaña, hoxe conselleiro de Sanidade. Actualmente, Almuíña ocupa a Presidencia da Autoridade Portuaria de Vigo e vén de ser proclamado como candidato do PP á Alcaldía de Baiona. Vázquez Almuíña Vázquez Almuíña atesoura unha longa traxectoria como xestor no sistema galego de saúde. Así, en 2001 resultou nomeado director xerente do Hospital Meixoeiro de Vigo, sendo elixido en 2003 director do Servizo Galego de Saúde (Sergas) para a provincia de Pontevedra. Malia a súa especialización en Medicina Familiar e Comunitaria, o groso da súa actividade laboral desenvolveuna na Atención Hospitalaria. As orixes profesionais de Jesús Vázquez Almuíña están, tamén, ligadas ao hospital privado Povisa. Neste centro sanitario da cidade de Vigo comezou a traballar após conseguir a licenciatura, manténdose no cadro de persoal do mesmo até perto de 1994, ano en que acadou unha praza de médico en Segovia. O Sergas, condenado a indemnizar unha paciente que tivo que operarse na sanidade privada polo "atraso" na pública Porén, non é Povisa o único hospital privado que ten fornecido de directivos ao Sergas ou acollido de volta antigos responsábeis da sanidade pública. Por exemplo, sen saír de Vigo, o xerente do hospital de Vithas entre 1988 e 2018, José Ramón Santamaría Barreiro, acabou de candidato dos populares ao concello en 2019, momento no que ocupaba a xerencia da patronal da sanidade privada galega. Os vínculos entre as empresas da sanidade privada e os Gobernos do PP As orixes dos principais grupos da sanidade privada con actividade na Galiza non se explican sen a súa relación co Partido Popular. Así, o grupo Ribera Salud, propiedade da multinacional francesa Vivalto Sante e titular de tres hospitais no país, naceu impulsado en 1991 polo Goberno valenciano do popular Eduardo Zaplana, como concreción práctica do modelo de colaboración público-privada e medrou como consecuencia das concesións públicas, destacando entre elas o hospital de Alzira (País Valencià). O grupo Quirón, pertencente ao xigante alemán da saúde Fresenius Helios, dispón na Galiza de oito centros médicos. Porén, o seu crecemento veuse favorecido nos diversos procesos de privatización impulsados polo Partido Popular, até o punto de que o principal executivo da compañía durante os anos de máxima expansión, Víctor Madera, foi denominado nos círculos do poder como “o ministro de Sanidade do PP na sombra”. Genma Rodríguez, presidenta de Agefec: "A situación da Atención Primaria na Galiza é crítica" Madera, actualmente con importantes intereses inmobiliarios na Galiza, é outro dos directivos do sector sanitario cuxa traxectoria non se entende sen as súas ligazóns políticas. O caso de Quirón repítese co grupo Hospitales de Madrid, con catro centros sanitarios na Galiza. Os seus propietarios, a familia Abarca Cidón, viron medrar o seu patrimonio a medida que os Executivos madrileños da popular Esperanza Aguirre acometeron o proceso de privatización do sector sanitario, entregando aos operadores particulares a xestión de diversos centros construídos con diñeiro público.