Campo de refuxiados de Xenín: laboratorio do castigo colectivo?

En Cisxordania existen 19 campos de refuxiados onde viven os descendentes dos palestinos e palestinas que foron expulsados das súas casas en 1948 tras a creación do Estado de Israel. O campo máis ao norte é o de Xenín, establecido en 1953 despois de que o orixinal fose destruído por unha tormenta de neve. Actualmente no campo viven arredor de 23.600 persoas, a maior parte delas orixinarias da rexión de Haifa, a só 60 km de Xenín, e hoxe en día parte dos territorios palestinos ocupados por Israel. O Goberno israelí busca perfeccionar as formas de castigo colectivo para silenciar a poboación palestina e borrar a súa identidade Historicamente o campo de Xenín é coñecido por ser un dos puntos neurálxicos e estratéxicos de diferentes grupos de resistencia pola liberación palestina, sendo tamén un dos lugares máis castigados polos ataques e operacións militares da ocupación israelí. A poboación é vítima das incursións constantes do Exército israelí: arrestos aleatorios, destrución de vivendas e infraestruturas, feridos e asasinatos como castigo colectivo. 2002: Batalla de Xenín En abril de 2002 tivo lugar a Batalla de Xenín no campo de refuxiados da cidade, unha ofensiva que durou dez días como parte da Operación Escudo Defensivo levada a cabo polo Exército israelí no seu intento de "desarticular as infraestruturas das milicias palestinas". Trátase do episodio máis violento e devastador da Segunda Intifada, aínda na memoria dos seus habitantes: 52 palestinos asasinados, 400 casas destruídas e 4.000 persoas sen fogar (un cuarto da poboación do campo na época). Durante o asedio familias enteiras víronse atrapadas nas súas vivendas sen acceso á auga, electricidade ou asistencia médica. 2022: escalada da violencia O ano pasado o Exército israelí perpetrou un total de 31 operacións militares que se saldaron coa vida de 26 palestinos, dos cales sete eran menores de idade, ademais de provocar 168 feridos graves por munición. A finais de 2022 produciuse unha escalada da violencia por parte do Exército israelí, antesala dun ano 2023 marcado por intervencións militares de maior escala. 2023: laboratorio israelí O ano 2023 foi inaugurado cunha incursión militar masiva na que as forzas israelís mataron deliberadamente 10 persoas e dispararon indiscriminadamente a poboación durante catro horas, utilizando balas reais e drones. O 20 de xuño, nunha redada israelí na que os soldados usaron un helicóptero de ataque, sete palestinos foron asasinados. A última operación, que comezou na madrugada do 3 de xullo e rematou dous días máis tarde, foi a máis longa, dura e sanguinaria desde 2002. O campo foi asediado polo Exército na denominada "Operación Casa e Xardín" co fin de perseguir as milicias da resistencia. Esta operación, máis política que militar, puido ser encargada por Netahyahu no marco dunha axenda interna moi específica: contentar os ministros máis radicais do Goberno e os colonos extremistas. Coa escusa de destruír "o refuxio" dos principais membros da resistencia palestina, o Exército matou 12 residentes do campo (4 menores de idade), deixou 143 feridos, 460 casas afectadas (23 completamente destruídas e 47 inhabitables), 500 familias desprazadas e case 4 km de estradas dentro e fóra do campo completamente inaccesibles. Nesta incursión, o Exército empregou bulldozers e drones con capacidade de levar a cabo ataques aéreos de gran precisión. Novas técnicas e estratexias militares que fixeron do campo de refuxiados de Xenín un terreo de adestramento a tempo real para o Exército. Esta incursión militar non só responde aos intereses políticos do primeiro ministro, senón que tamén serviu de laboratorio para experimentar e mellorar a efectividade das forzas israelís. Algunhas das técnicas de ataque probadas en Xenín foron repetidas posteriormente nunha incursión militar no campo de refuxiados de Tulkarem a finais do mes de xullo. Terrorismo ou resistencia? A narrativa israelí non mudou nos últimos 20 anos. Israel xustifica a súa actividade no campo de Xenín como parte da súa defensa e protección nacional: "Atacar e eliminar o niño do terrorismo palestino". A propaganda da ocupación sionista perpetúa o sistema de apartheid ao que é sometida a poboación palestina e lexitima as constantes violacións de dereitos humanos e crimes de guerra. O Estado de Israel nega o dereito á resistencia do pobo palestino, así como o dereito de retorno dos refuxiados e refuxiadas que residen dentro e fóra de Cisxordania. En 2023 Xenín continúa a ser atacado con total impunidade baixo os intereses políticos do Goberno israelí, que busca perfeccionar as diferentes formas de castigo colectivo co obxectivo de silenciar a poboación palestina e borrar a súa identidade.