Historia inacabada do deporte galego: "As canastras con máis sabor galego"

Entre o campionato que en 1935 se disputou en Pontevedra entre dous equipos de exhibición e a presenza de Tamara Abalde e Raquel Carrera nos Xogos Olímpicos de Toquio pasou case un cento de anos nos que o baloncesto feminino galego tivo etapas máis douradas e outras máis escuras, pero nos que o que si se comproba é o crecemento que de modo máis ou menos veloz tivo este deporte na sociedade galega. Peleteiro, Celta (coas súas variacións no nome), Ensino, Arxil, Xuventude de Cambados, Seis do Nadal, Estudantes de Lugo ou Basquet Coruña, entre moitos outros, dan fe do pulo do baloncesto entre as mulleres galegas. Pero se hai un punto de inflexión, seguramente este estea no Celta dos anos 70-80. Unha sección que escribiu en letras de ouro a súa traxectoria con títulos como cinco ligas ou catro títulos de Copa. Ángeles Liboreiro, Marisol Paíno, Amparo Dios ou Maribel Lorenzo encheron día tras día o pavillón das Travesas, que vibraba coas galegas en cada partido. Historia inacabada do deporte galego: "Os récords das atletas galegas" Os 1,85 metros de altura de Lorenzo convertérona no teito da Liga Feminina, sendo chaves as súas achegas no xogo interior para que o equipo conseguise o ascenso de categoría, alcanzando posteriormente as 14 tempadas na elite e formando parte fundamental dos dous primeiros títulos que ten o Celta, os de 1977 e 1979. Lamentabelmente, en 1981, cando xa estaba apartada do básquet 'top', faleceu repentinamente. En 2021, 40 anos despois do seu pasamento, a eterna '14' celeste foi recoñecida coa súa introdución na primeira clase do ‘Hall of Fame’ do baloncesto estatal. Alén da súa dramática perda, nos 80, a falta de apoio económico deu ao traste con esta gran xeración de xogadoras. Houbo que agardar entón até o ano 1996 para o regreso ás pistas de baloncesto do Celta. Foi da man do Club Deportivo Bosco, que apostou pola entidade celeste para manter a cidade de Vigo na elite mercándolle a praza ao Aucalsa de Oviedo. Pouco tardaron en regresar os éxitos, xa que nesa tempada 96/97 colocáronse na final da Copa da Raíña, que perderon co Pool Xetafe, e lograron unha praza nas competicións europeas, recollendo o pano que deixara o Celta dos 80, con xogadoras como Laura Grande ou Mar Xantal. Malia ter que renunciar á praza europea por non contar con suficiente poder financeiro, os éxitos repetíronse durante toda a década, evidenciando, deportivamente, o salto de calidade do club, até que o título de Liga caeu na temporada 98/99 e o Celta logrou o orzamento suficiente para estar na primeira Euroliga do século XXI, ademais de gañar outra Copa da Raíña na campaña 2000-2001. Historia inacabada do deporte galego: "Golpeando o saco das medallas" Pouco antes, nas tempadas 1995/96 e 1997/98, a AD Cortegada lograba senllos ascensos á Liga Feminina, cun cadro de xogadoras no que destacaba Helena Mariño. Falecida en outubro de 2020 con só 44 anos de idade, a súa figura será recordada como capital no baloncesto arousán e no deporte galego, xa sexa na pista, como adestradora ou na área política, onde sempre defendeu o seu compromiso co país. Pero malia que a Galiza aínda non logrou regresar a esta traxectoria triunfante das pioneiras do baloncesto, a presenza do Ensino de Lugo na máxima categoría, ao que este ano se suma o Baxi de Ferrol, garanten a saúde do deporte nacional. E se a iso lle engadimos que dúas das xogadoras máis destacadas dos últimos tempos teñen carné galego, a ecuación ten signos de saír con resultado positivo. Historia inacabada do deporte galego: "De Ponteareas para o mundo" E é que tanto a viguesa Tamara Abalde como a ourensá Raquel Carrera son xa grandes referentes, sobre todo no caso da primeira, quen non deixou de medrar desde que despuntou no Celta. A ala-pivote, precisamente, regresa á Galiza da man do Ensino de Lugo, algo que non ocorría desde que abandonou a disciplina celeste en 2007 para pasar polo todopoderoso baloncesto universitario estadounidense e despois por equipos como o Valencia, o Perfumerías Avenida ou o Rivas. Chega aos seus 32 anos como unha xogadora consolidada e que se converterá, sen dúbida, en referente non só para as súas compañeiras, senón para a afección. Un camiño semellante ao de Abalde é o que toma Raquel Carrera, quen aos seus 19 anos foi elixida en abril de 2021 como número 15 do Draft da WNBA estadounidense, a indiscutíbel mellor liga do mundo, algo inédito non só para calquera galega, senón tamén para calquera xogadora do Estado español. Criada no Celta e tras pasar polo Araski e o Valencia, xa sabe o que é gañar medallas internacionais en categorías inferiores e, polo de agora, aparca a WNBA para compatibilizar o deporte desde o País Valenciano coa súa carreira de Nutrición. Porque, aínda que o baloncesto feminino medra, aínda ten moito mérito e complexidade poder vivir del.