Cinema Miúdo aposta por formar público e achegar á cativada os dereitos humanos

En Ames (comarca de Compostela), concello onde nacen cada ano centos de novas historias, tamén medra un festival que ensina as crianzas a mirar o mundo con ollos de cine: Cinema Miúdo. Este certame aposta por formar público e espertar curiosidade falando de empatía e dereitos humanos a un público que aínda está aprendendo a atar os cordóns dos zapatos. Baixo o lema 'Defendamos a paz e os dereitos humanos', a edición de 2025 confirma a madurez de Cinema Miúdo, en contraposición co seu público obxectivo. A programación, con filmes de 21 países (entre eles Corea do Sur, Dinamarca, Croacia, Países Baixos ou Estonia) e 25 estreas en Galiza, estrutúrase en nove bloques de curtametraxes: seis dirixidas a público maior de sete anos (Buxainas), tres pensados para menores desa idade (Axóuxeres) e outros catro para escolares. O certame é competitivo e as pezas gañadoras son elixidas tanto por un xurado profesional como polas propias crianzas, que valoran os filmes coa cantidade e duración dos seus aplausos. “O máis interesante de programar para público infantil é que non sempre sabes que lles vai quedar na cabeza”, explica Juan de Castro, director do festival. “Proxectamos curtas para rir, outras máis sensíbeis e algunhas que son dramas, porque buscamos que algo quede aí, que lles deixe pouso, aínda que non se decaten no momento”. De Castro, que tamén dirixe o Galician Freaky Film Festival e The Wild Cinema, sinala a Nós Diario que detrás de cada edición hai meses de visionados, correspondencia internacional e seguimento de novas voces do cinema de animación e curtametraxe. “Facemos unha convocatoria aberta, pero tamén estamos sempre vixiantes das seccións oficiais doutros festivais, sobre todo de animación e infantil, en España e no resto do mundo”. Buscan obras que respecten a intelixencia das crianzas, que as fagan pensar sen tratalas como un público menor e que teñan a capacidade de sorprender unha audiencia tan honesta como susceptíbel de ser vítima dun fulminante golpe de aburrimento que a levante da butaca sen miramentos. A Mostra de Curtas de Noia acollerá a estrea galega de 'Rondallas' Ese coidado á hora de seleccionar as obras converteuse nun reto para o xurado, que este ano está formado pola galega Amalia Mauleón, xornalista, responsábel da Vigo Film Office e autora de libros infantís; o estonio Oskar Lehemaa, cineasta autor da curtametraxe gañadora do Premio do Público Buxainas en 2024; e a portuguesa Sara Naves, ilustradora, animadora e programadora do festival Curtas Vila do Conde. “A Selección Oficial é deliciosa”, resume Naves a este xornal, e explica as dificultades do xurado para acadar un veredicto: “Cada un de nós apreciaba uns aspectos diferentes nas películas, a narrativa, a calidade da ilustración, a construción dos personaxes… polo que nun primeiro momento tiñamos moitos, moitos filmes candidatos sobre a mesa. Foi un traballo longo, pero moi gostoso”. Para a artista portuguesa os factores de máis peso son a transmisión de valores e a calidade das imaxes. Durante catro días, a Casa da Cultura de Bertamiráns énchense de cativada que acode ás proxeccións cun colorido abono no pulso e un programa en forma de álbum de cromos, que deberán ir completando sesión a sesión. A experiencia é colectiva, lonxe das pantallas individuais do móbil ou da tableta. “Estes festivais brindan a oportunidade de vivir o cine como algo compartido”, di a Nós Diario Peter Punk, encargado de clausurar o festival cun espectáculo que mestura circo e compromiso social. “Nos festivais o cine require de paciencia - algo que non abunda - pois non podes cambiar de capítulo tocando a pantalla”. O pallaso, alter ego do artista e educador Isaac Rodríguez, é tamén membro de Pallasos Sen Fronteiras, organización coa que actuou en campamentos de refuxiadas en Grecia, Palestina ou Colombia. Desas experiencias nace parte do seu discurso escénico: “Hai lugares onde un sorriso é un luxo, e iso non debería ser así”, reflexiona. Nas súas funcións, Peter Punk combina a broma e a crítica, falando á infancia e ás persoas adultas á vez: “Os meus espectáculos teñen capas. As crianzas poden rir dunha cousa, e as nais, pais ou profes, doutra. Pero todas comparten a emoción”. O festival escolleuno para fechar a edición cunha gala que promete risas, pero na que tamén contará a súa experiencia en contextos difíciles. Un final á altura dunha programación que este ano, ademais das curtas, inclúe obradoiros de stop motion e efectos especiais conducidos por profesionais do audiovisual galego como Fernando Cortizo e Ricardo Spencer. Tamén haberá dúas sesións especiais Cinema en valores que inclúen clásicos en branco e negro e pezas contemporáneas que tratan temas sociais. Un dos filmes proxectados neste bloque será The Red Balloon (Albert Lamorisse, 1956), a única curtametraxe da historia que gañou un Óscar ao mellor guión. Cinema Miúdo é xa unha cita consolidada no calendario cultural galego e segue a medrar grazas a unha rede de colaboracións locais que implica a academias de danza, comercios e asociacións. Cineuropa distingue o documentalista palestino Kamal Aljafari Cinema con Portugal: 'Curtinhas' de Vila do Conde e outras pontes de cinema Cinema Miúdo medra tamén cara a fóra. Nesta oitava edición, o festival de Ames acolle como convidado o Curtinhas, a sección infantil do prestixioso Curtas Vila do Conde, cidade do distrito de Porto onde decorre esta mostra, que é un dos certames máis recoñecidos de Portugal. A súa presenza no concelo de Ames supón unha nova ponte entre dous territorios veciños que comparten lingua, cultura e unha mesma idea do cinema como ferramenta educativa. “O papel dun festival é promover a comunicación, polo que tecer alianzas é sempre positivo para ese obxectivo”, explica a este xornal Sara Naves, unha das programadoras do certame convidado. O equipo de Curtinhas preparou o que se chama unha Carta Branca, é dicir, unha sesión especial na que sacan peito do mellor que pasou pola súa pantalla para amosarllo ao público galego. A relación de Cinema Miúdo con outros festivais non é nova. En edicións anteriores, a mostra irmandouse con eventos como Cinanima (Espinho), Gaztefilm (Euskadi) ou MiPrimerFestival (Catalunya), consolidando unha rede de colaboracións que lle outorga unha importante proxección internacional e abre portas a novos públicos