Tesouriños A miña familia de sempre viviu do mar. Así comezou a súa historia aquela rapaciña miúda, perdendo a vergoña diante da clase. Unha desas… Sole Felloza
O cuco, a pedra e a santa dos ollos Saíume unha verruga entre as pestanas do ollo dereito e, como a cita coa oftalmóloga tarda en chegar, decidín subir ata o castro de Santa Lucía, en… Sole Felloza
Os contos que camiñan connosco Di Galeano que do medo a morrer naceu a arte de narrar. E que a persoa que narra está grávida de moita xente: fala coa súa voz e coa voz de moitos,… Sole Felloza
Febreiro espadaleiro… " Febreiro espadaleiro … nin boa meda nin bo palleiro " di o refrán. Pasados os días grandes do Entroido, metidos xa neses tempos escuros de… Sole Felloza
Palabra que cura Pregunta alguén nas miñas redes pola orixe dunha tradición que di que hai que vestir os bebés de amarelo ao naceren. A maioría dos comentarios son… Sole Felloza
"Manteiga, mel e flores…" Cando a luz mingua e o frío reclama abrigo, os ritos de Nadal son pequenas fogueiras que quentan e iluminan. En tempos de excesos de parafernalia,… Sole Felloza
Santos Contos Bendito o mes que comeza por Santos e remata en Santo André. Así reza o refraneiro. Pero neste tempo de ánimas, defuntos e santos, eu confésome máis… Sole Felloza
A Cruz de Pau da Vella Os que nacemos á beira dun río temos, dalgún xeito, a ollada marcada, esa estraña obriga de percorrer, de andar, de ser auga que sempre flúe. Por… Sole Felloza
Quen vai contar Nos tempos en que a melodía do mundo a interpretaba o vento todo falaba, todo contaba, todo tiña algo que dicir. E había quen as escoitaba. Hoxe… Sole Felloza
Coiteladas Desde a Pointe du Raz, vese a illa de Sein, a illa das mulleres. Enfío lendas e historias cun denominador común: mulleres fortes, sabias, decididas,… Sole Felloza
Santos callos Por causa dun desamor compartín piso cun camioneiro durante un tempo. O pobre cargaba tamén cun divorcio duro, se é que algún non o for . Non se… Sole Felloza
Caldo de memoria Din que quen non vai a Santo André de Teixido de vivo vai de morto. Porque hai promesas que nos atan, como fíos invisíbeis vencellados á terra, á… Sole Felloza
Camiñar as palabras: Outeiro de Rei na memoria de Manuel María Percorrer a paisaxe emocional dun escritor é como xogar cun calidoscopio. As cores móvense e transfórmanse, mais a beleza está sempre aí, intacta. A… Sole Felloza
Cando a memoria abala Veño da Virxe da Barca, veño de abalar a pedra. Olga, a miña mestra de párvulos, contárame un día que, andado o mundo, chegou a Muxía. Faloume… Sole Felloza
Zonchos e viño Novembro ao meu ver, debía chamarse Movembro, unha porque xa non é o mes nove do ano e outra porque moitos dos grandes acontecementos do mes,… Sole Felloza
