Oscar Peterson

No universo do jazz, poucos nomes resoan con tanta autoridade como o de Oscar Peterson. Pianista de extraordinaria técnica e refinada musicalidade, a súa traxectoria atravesa décadas e estilos, influíndo en xeracións de músicos e conquistando audiencias arredor do mundo. Referente absoluto para quen queira comprender a evolución deste xénero no século XX, o vindeiro día 15 de agosto tería feito 100 anos. Naceu en Montreal nunha familia de ascendencia afrocaribeña que lle brindou dunha sólida formación clásica. Tras un breve comezo coa trompeta –que tivo que abandonar por unha tuberculose–, aos 9 anos xa tocaba obras de Rachmaninov, Chopin e Bach con soltura no piano e aos 14, tras gañar un concurso, xa traballaba como pianista na radio de Montreal. Foi a escoita dunha gravación de Art Tatum, o lendario pianista estadounidense, o que marcou un punto de inflexión: "Despois de escoitar a Tatum, quixen deixar de tocar. Pensaba que nunca podería igualalo". Lonxe de abandonar, esta influencia empurrou Peterson a superarse e desenvolver un estilo propio que bebeu tanto da música europea como do swing americano. Durante a súa adolescencia, Oscar Peterson converteuse nun fenómeno local en Montreal. En 1949 Norman Granz proporcionoulle a súa primeira actuación nos Estados Unidos, durante un concerto no Carnegie Hall de Nova York, onde sorprendeu á crítica e ao público. A partir de aí, Peterson embarcouse nunha carreira internacional imparábel. Nos anos 50 e 60, formou varios tríos lendarios, con músicos como Ray Brown (contrabaixo) e Herb Ellis (guitarra), ou máis tarde Ed Thigpen (batería). Estes tríos foron auténticas institucións do jazz moderno, onde a precisión rítmica, a interacción telepática entre os músicos e a capacidade de improvisación acadaban niveis poucas veces vistos. Oscar Peterson é amplamente recoñecido como un dos pianistas máis virtuosos da historia do jazz. A súa técnica era prodixiosa: pasaxes a dúas mans en paralelo, escalas vertixinosas, acordes complexos e un control absoluto do tempo. Pero o seu estilo non se limitaba á demostración técnica: había sempre unha procura de musicalidade, lirismo e especialmente swing. A súa maneira de tocar mesturaba swing, be-bop, blues e música clásica. Tiña unha man esquerda poderosa, capaz de marcar liñas de baixo contundentes ou de crear diálogos coas súas propias improvisacións. A súa man dereita navegaba con elegancia e precisión sobre melodías ornamentadas, cheas de expresión e cun swing extraordinario. Oscar Peterson gravou máis de 200 álbums ao longo da súa carreira e foi galardoado con numerosos premios, incluídos 8 Grammy e a Orde do Canadá, a máis alta distinción civil do país. Pianistas como Herbie Hancock, Chick Corea, Benny Green ou Michel Petrucciani recoñeceron a súa influencia directa. Alén diso, Peterson foi un modelo de integridade artística e dedicación, así como un firme defensor dos dereitos civís, denunciando o racismo nos Estados Unidos e no Canadá. O seu compromiso coa educación musical levouno a fundar a Advanced School of Contemporary Music en Toronto, onde formou a novas xeracións de músicos.