A xuíza da dina pide a imputación de Mazón: "A emerxencia detívose cando entrou no reservado de El Ventorro"

A xuíza de Catarroja (País Valencià) que investiga a xestión do Govern valenciano durante a tráxica dina que deixou 230 mortes en 2024 acordou elevar á Sala do Civil e do Penal do Tribunal Superior de Xustiza do País Valencià (TSJCV) unha exposición razoada contra o ex presidente da Generalitat Carlos Mazón (PP). Agora corresponde directamente ao TSJCV decidir se a exposición está suficientemente fundamentada para encausar Mazón tendo en conta os indicios que hai contra o ex dirixente popular.

Así o vén de notificar o TSJCV na súa conta de X, onde comunica a decisión da maxistrada que instrúe a causa pola xestión da dina que deixou 230 vítimas mortais e centos de persoas feridas e afectadas polos cuantiosos danos materiais o 29 de outubro de 2024 no país.

A competencia para investigar Mazón corresponde ao TSJCV, dado que Mazón deixou o cargo de president da Generalitat pero mantén a súa acta de deputado nas Cortes. Na causa figuran tamén como investigados a ex conselleira de Xustiza e Interior Salomé Pradas e o seu ex número dous, Emilio Argüeso.

Para a maxistrada, esa investigación debe "estenderse de maneira inevitábel, pola evidente conexión, á vista dos indicios, probas, competencia e regulación normativa en materia de protección civil", á "inactividade neglixente" de Carlos Mazón, sobre quen asegura: "Desde o punto de vista da Presidencia da Generalitat, de facto a emerxencia detívose no mesmo momento en que se entrou no reservado no restaurante [El Ventorro]", onde ese día o ex presidente quedara coa xornalista Maribel Vilaplana.

De feito, subliña que a súa permanencia "absolutamente pasiva, durante perto de cinco horas, no reservado dun restaurante, probarían unha presunta groseira neglixencia cun grave resultado mortal, 230 falecidos, aos que deben sumarse os feridos".

Así consta nun auto de 109 páxinas no que a instrutora nomea as 230 vítimas e expón unha a unha como faleceron nunha emerxencia cuxa xestión correspondía "exclusivamente" á Generalitat Valenciana, dado o nivel dous de alerta declarado, e na que a dirección do plan correspondía á investigada Salomé Pradas.

E cita neste sentido diversas resolucións da Audiencia Provincial que incidiron na competencia da Generalitat Valenciana na xestión da emerxencia do 29 de outubro de 2024, atendendo ao Estatuto de Autonomía, á Lei 13/2010, do 23 de novembro, da Generalitat, de Protección Civil e Xestión de Emerxencias e ao Plan Especial ante o Risco de Inundacións no País Valencià.

Para a instrutora, a cadea de neglixencias produciuse "de forma sucesiva" e nela intervirían presuntamente Argüeso, Pradas e o propio Mazón, do que lembra que, en aplicación da xurisprudencia, ofrecéuselle até en tres ocasións a posibilidade de declarar nas dilixencias. Ao seu xuízo, "o punto de unión dos elos constituíao o pase dunha situación de emerxencia a outra e derivaría nunha responsabilidade compartida, entre o chanzo superior e inferior, pero á vez a estrutura xerárquica implicaría que o superior podía, e debía, supervisar e controlar o que facía o inferior, e no caso do presidente da Generalitat dita responsabilidade configúrase nun plano de maior gravidade polas funcións e a responsabilidade que a lei lle atribúe", así como "o coñecemento que tiña do grave risco mortal".

Entre os elementos da neglixencia, a instrutora cita a convocatoria con atraso do Cecopi; o atraso do envío da alerta á poboación, que se produciu ás 20.11 horas cando xa practicamente todas as vítimas faleceran; a omisión da obriga de coordinar os diversas entes da administración autonómica; a existencia de diversas fontes de coñecemento "que obrigaban o presidente a actuar", como os avisos da Aemet, os da Confederación Hidrográfica do Xúquer —respecto aos que nega un suposto "apagamento informativo", como tamén subliña que rexeitou a Audiencia Provincia—; a información difundida polos medios de comunicación, ou o número de chamadas "abafador" ao 112.

A xuíza subliña que esta exposición razoada "non ten o seu fundamento na análise desde un punto de vista moral ou político da conduta do aforado", senón que "a prolongada conduta allea [ao que estaba a suceder] que mostrou nos momentos decisivos e de maior mortaldade" durante o 29 de outubro debe "analizarse desde o marco normativo da xurisdición penal partindo do ámbito de actuación que puido ter ou a súa ausencia na coordinación da emerxencia".

E resalta, na súa actuación, varios puntos: "A minimización pública e ilóxica da gravidade da emerxencia"; a actitude "allea" desde que foi xantar contra as 14.30 horas e até as 20:28 horas, hora en que chegou á sede do Cecopi; a "pasividade" da máxima autoridade do Consell na xestión sen adoptar "decisións relevantes" e, en relación co envío do ES-Alert, considera que no proceso de decisión e no seu contido existen "indicios dunha eventual participación" de Mazón, entre outros motivos, porque a condición de José Manuel Cuenca, secretario autonómico e xefe de gabinete do ex presidente, converte as mensaxes dirixidas a Pradas "non en meras opinións ou en consellos, senón en ordes".