A suba de prezos provoca a caída das vendas da horta ecolóxica

Chegaron os mellores meses para a produción hortícola ecolóxica e, na Galiza, segue a ocupar un lugar pouco destacado dentro do sistema de xestión agraria de produción baseado na premisa de obter alimentos de máxima calidade, máis naturais, saudábeis e nutritivos sen usar produtos químicos de síntese nin organismos modificados de maneira xenética. Denuncian discriminación de prezos nos produtos galegos de horta Os datos facilitados polo Consello Regulador da Agricultura Ecolóxica da Galiza (Craega), a través do seu último informe publicado en 2022, constatan esta situación. Segundo este organismo, o volume de vendas certificadas reduciuse de 2.748.714 euros (2020) a 2.530.309 euros (2021), unha diminución de -218.404 euros (-7,95%). Pola contra a superficie ecolóxica certificada pasou de 215,82 hectáreas (2020) a 224,08 hectáreas (2021), un aumento de +8,26 hectáreas (+3,83%). Este mes teñen previsto dar a coñecer un novo informe que, segundo indican fontes do Craega a Nós Diario, manteñen en boa medida as cifras xa publicadas. Este desfase entre o incremento das terras dedicadas á horta ecolóxica e a redución de vendas explicaríase pola característica dun sector que obtén unha boa parte dos seus ingresos da venda directa. O produtor ecolóxico e responsábel dos sectores vexetais da Federación Rural Galega (Fruga), Gabriel López, explica a Nós Diario que “para facer vendas certificadas hai que pagar unha taxa e etiquetar, algo que sería absurdo, por exemplo, cando vendes unha leituga”. Neste sentido, a distribución é propia e realízase en mercados, estabelecementos de proximidade ou na restauración. O sector primario sofre co fechamento da hostalaría O problema fundamental que ten agora o sector é a baixada do consumo por parte da poboación como consecuencia da suba de prezos do cesto da compra. “Sobre todo en alimentos que deberían ser básicos, como é caso dos que cultivamos nós”, sinala López, “vemos que a xente mira moito o gasto que realiza e recorta neste tema”, engade. Este sindicalista considera que coa crise económica a xente “pasa de alimentarse a consumir substancias comestíbeis máis económicas que lle permitan subsistir”. Neste sentido, observa unha diminución do consumo do produto fresco “cara a conxelados e procesados con moito menos valor nutricional”, unha situación que, considera, "irá a peor". A solución á situación, segundo López non viría co acceso do sector a máis subvencións, “sería máis importante mudar os hábitos de consumo e a estrutura comercial que hai agora mesmo”. Neste último punto aposta por “crear outras canles de comercialización que se afasten do monopolio que teñen, agora mesmo, as grandes áreas comerciais e os grandes distribuidores de alimentos". A proposta tería que realizarse "non só na Galiza, senón a nivel mundial, para conseguir que producións deste tipo ocupen o espazo que teñen que ocupar ademais de conseguir que a poboación se alimente dunha maneira sa”. Non máis de dúas persoas para o coidado das hortas Máis optimista é Sergio Boado, responsábel de agricultura ecolóxica do Sindicato Labrego Galego (SLG) e cunha explotación en Betanzos (As Mariñas). "A xente ten que darse conta de que comer, ten que comer", polo que cre que "aínda que sexa de autoconsumo debería aumentar a produción". Na cuestións das axudas, sinala que "teñen en conta as extensións e nós temos pouca". Ademais, lembra as dificultades que tiveron outros sectores "que quedaron fóra da PAC en agroecolóxico en 2022, algo que desanimou moita xente". Diferenzas entre explotacións A situación da horta ecolóxica galega é diferente segundo o seu tamaño. Grandes cooperativas como Horsal, que traballa na zona do Salnés e introduciuse no ecolóxico tres anos atrás, teñen problemas semellantes aos do resto das explotacións agrícolas. O seu presidente, Alberto Amil, é vogal de Craega e asegura a Nós Diario que padecen a suba dos insumos como no resto, mais coa particularidade de que “son máis caros”. Neste sentido tamén suma o prezo da planta que teñen que mercar. Tamén sofren as consecuencias das mudanzas no clima coa perspectiva de “pragas que chegan como consecuencia do cambio de temperaturas” que, admite, “pódese atacar mellor na convencional que na ecolóxica”. Con este panorama non se atreven a aumentar mercado e seguen realizando as vendas no que xa tiñan con anterioridade: na Galiza e no norte do Estado español. Tui tampouco quere ser horta de Monsanto Un caso ben diferente é o da pequena produción. É o caso de Gabriel López que conta con horta na parroquia de Roupar, en Xermade (A Terra Chá). En opinión do responsábel da Fruga, a maior fortaleza da produción ecolóxica, neste caso no sector hortícola desta dimensións, é que “a situación de suba de prezos de insumos, nomeadamente adubos químicos e determinados fitosanitarios, a nós non nos afecta por non depender desde un primeiro momento deles”. Desde o concepto de “agroecoloxía” non practica o monocultivo, produce a súa propia planta e introduce especies que rexeitan posíbeis pragas. Coincide nesta valoración Sergio Boado. “Os custos de produción non nos limitan para producir en ecolóxico, gasto menos que en convencional”, asegura. Porén, admite que “outra cousa é a rendibilidade, que é moi pouca”. A razón é que a marxe de beneficio “non é moi atractiva, e niso coincide coa convencional”.