Blanca Millán, capitá do Baxi Uni Ferrol: "A Malata é a nosa sexta xogadora, hai poucas afeccións así e é algo do que presumir"

—Como está o equipo tras caer na Eurocup ante Perfumerías Avenida? Eu creo que é un golpe duro porque a tempada pasada conseguimos chegar á final. Nunca é agradábel que te eliminen dunha competición, pero creo que tamén somos conscientes da dureza da Liga este ano e de que estamos cun cadro de xogadoras curto. Entón, quizais nos vaia axudar a centrarnos, a ter semanas de adestramento máis longas e así poder mellorar e sacar mellores resultados na competición doméstica. —Que balance fai da participación europea do Baxi Uni Ferrol nestas últimas dúas tempadas? Eu creo que moi bo. A tempada pasada foi a primeira vez que competimos en Europa e chegamos á final, e este ano, cun cadro de xogadoras moi novo, pasamos no grupo con cero derrotas. Só perdemos logo os dous partidos co Avenida. Foron dúas tempadas distintas, pero igual de boas. "A dinámica que hai é súper boa non só con Lino, senón con todo o corpo técnico" —A nivel persoal, como o viviu? É algo que quería xogar. Ves cousas moi diferentes, ligas distintas. A partir de grupos sabes que é gañar ou rematar a competición. Entón, vivino moi intensamente, con moitísima carga física e mental, pero tamén creo que é unha competición moi boa para coller confianza, para ver outras ligas e sobre todo para medrar como xogadora con cousas ás que non estamos acostumadas na nosa liga. —Cales foron as maiores dificultades con respecto ao ano pasado? Eu creo que os equipos españois están máis acostumados ao noso tipo de xogo, coñecen mellor as xogadoras, están máis preparadas e a Liga de aquí ten moito nivel. O ano pasado tivemos a sorte de non cruzarnos ningún equipo español na competición e creo que esa foi a principal diferenza. —Esta tempada o equipo tamén se viu especialmente condicionado polas lesións... Si, é mala sorte, porque pode haber unha... pero foron moitas. Esta tempada tivemos xa tres baixas e son cousas coas que non contas, pois son tres persoas importantes que daban rotación e sacaban minutos a algunhas xogadoras que agora teñen que ter máis carga. Creo que é difícil saír adiante porque ves compañeiras lesionadas de longa duración, pero creo que tamén é unha oportunidade para as que estamos darmos un paso á fronte e saber que necesitamos estar moito máis xuntas e que todo o mundo aporte. —Por onde pasa o obxectivo do que resta de tempada? Temos que centrarnos en seguir sumando vitorias, a liga está súper complicada. Os equipos que están metidos no descenso teñen cinco [vitorias], tres menos ca nós, pero os que están por riba hainos que nos levan unha. Temos que centrarnos cada semana e , sobre todo, os partidos na casa sacalos todos e contar coa nosa xente, que son quen nos axudan a facelo. Despois, cando xoguemos fóra, dalo todo, competir ao 100% e seguir nesta liña de traballo porque, ao final, cando as cousas van ben, todo chega. "Foi un orgullo ver debutar á miña irmá na liga e na Eurocup" —De cara a uns hipotéticos play-off, que aspiracións terían? Eu creo que unha vez que entras nos oito primeiros vas a competir e a dar o 100%. Se podes dar a sorpresa na primeira volta, dala. Pero creo que o máis importante primeiro é salvarse e despois, unha vez que o esteamos, se chegamos ao play-off, competir e dar o 100%, vaian as cousas ben ou mal. Se perdes, perder dando a cara e competindo até o último minuto. —Como é a relación entre o adestrador, Lino López, e o vestiario do Uni Ferrol? Lino é moi boa persoa. O grupo que temos é de xente nova, pero todo o mundo quere aprender e confiamos 100% nel, e el en nós. A dinámica que hai é súper boa, non só con Lino, senón con todo o corpo técnico. Hai confianza con el para o que sexa e sempre está aí para nós, xa sexa para algo persoal ou para o baloncesto. É algo que hai que valorar, é un adestrador ao que lle importan moitísimo as xogadoras e dá o que faga falta por nós. —O sábado teñen un partido importante para afianzarse na táboa ante o Sedis. Como o afrontan? Vai ser un partido durísimo, alí fomos capaces de gañar de 30 e iso os equipos non o esquecen. Será unha final para ambas, moi dura fisicamente de principio a fin. Co traballo que imos facer esta semana, e sobre todo coa nosa xente na Malata, vai ser un partido que podemos sacar, pero que evidentemente vai estar axustado, pois os dous equipos necesitamos gañar. —Que supón para vostedes o apoio que lles brinda A Malata? Creo que o nivel que damos tamén é grazas a eles. Sobre todo, por saber que cando as cousas non van tan ben como deberían é cando máis apertan, cando máis nos apoian e cando máis están; hai poucas afeccións así. É un lugar único e para nós é incríbel xogar aí cada fin de semana e saber que van estar connosco independentemente do resultado. Foron esta tempada e a pasada a sexta xogadora e sabemos que estarán connosco até o fin da tempada, e iso sempre é algo do que presumir. —Como viviu a incorporación da súa irmá, Silvia –até entón fisioterapeuta–, ao equipo? Foi algo especial, sobre todo porque xogamos moitísimos anos xuntas. Era necesario porque necesitabamos que nos botase unha man e foi o que fixo, entregarse ao 100% ao equipo, dar todo o que podía e máis para que puidésemos competir e adestrar en condicións. Para min é un orgullo vela debutar na Liga e en Europa. Creo que tanto xogadoras como corpo técnico estamos súper agradecidas a ela porque está facendo un traballo extraordinario. Moito por gañar nun final de tempada especialmente exixente para o Uni Un total de doce partidos separan as xogadoras de Lino López de alcanzar os play-off de Liga ou quedar no intento. Blanca Millán conta como agora teñen todo na súa man dada a flexibilidade do calendario: “Temos a Leganés, a Sedis e a Gran Canaria na casa, que para nós son como tres finais. Con esas xa tes 11 vitorias e mais algunha que outra que poidamos gañar”. Ademais, a compostelá salienta a súa “confianza plena no equipo” e afirma que agora, “con semanas tan longas”, vanse poder centrar moito no seu traballo de preparación da Liga, o que pode axudalas a “seguir engadindo vitorias”. Millán asegura que a caída en Europa, se ben as xogadoras aspiraban ao máximo após o subcampionato da temporada anterior, non supuxo un gran revés anímico: “É verdade que os dous días seguintes estamos un pouco de baixón, pero despois creo que o equipo e o grupo é consciente de que vai ser algo moi bo para nós. Poder traballar e centrarnos en todas esas cousas nas que até o de agora non puidemos. Non é divertido quedar eliminadas dunha competición, pero sabemos que nos vai dar moitísimas máis cousas na Liga”. O Baxi Uni Ferrol marcha actualmente oitavo na competición doméstica cun total de oito vitorias e dez derrotas. Na mesma situación atópanse IDK Gipuzkoa e Sedis. Se continuamos ollando cara arriba e cara abaixo na clasificación, non máis de tres partidos separan as ferrolás de coarse entre as catro primeiras ou caer en postos de descenso. A emoción está servida para o que resta de tempada e os seguintes partidos serán cruciais.