Os recortes da Xunta da Galiza deixan sen persoal os hospitais comarcais
As queixas polo funcionamento da sanidade repítense nas distintas comarcas. Onte, volveron mobilizarse profesionais e pacientes na Mariña en demanda de máis medios para o hospital de Burela, que rexistra algún dos peores rexistros da Galiza en tempos de agarda. Na mesma dirección, representastes do persoal dos hospitais comarcais galegos denuncian o incremento das listas de agarda após o proceso de centralización impulsado desde o ano 2018.
O persoal do Hospital comarcal da Mariña, emprazado no concello de Burela, volveu mobilizarse onte para denunciar "a continúa perda de servizos" neste centro desde a súa integración na área sanitaria de Lugo. Neste sentido, a protesta, convocada pola xunta de persoal critica a redución das prestacións médicas, a caída permanente de persoal e o traslado de servizos ao Hospital Universitario Lucus Augusti (HULA) da cidade de Lugo, situado a máis dunha hora por estrada para boa parte dos concellos da Mariña.
O presidente da xunta de persoal do Hospital da Mariña, Adolfo Corral, denuncia, en declaracións a Nós Diario, que "desde a integración do hospital na área sanitaria de Lugo, en 2018, a perda de profesionais é constante". A este respecto, sinala que "de 11 prazas na especialidade de Medicina Interna só temos cubertas catro e outra con redución de xornada, en Anatomía Patolóxica de tres prazas temos cuberta unha, en Aparato Dixestivo de tres temos só unha, en Uroloxía de tres prazas tamén só contamos con unha cuberta, en Cardioloxía de tres prazas temos cuberta unha e en Radioloxía de cinco temos tres".
As listas de agarda
As consecuencias da falta de persoal repercuten de forma directa na calidade asistencial dos usuarios e das usuarias. Neste sentido, advirte de que "de 365 persoas que levan un ano agardando pola cita co cardiólogo, 363 están na Mariña e o tempo de agarda para unha consulta co especialista de Medicina Interna está na Mariña en 106,6 días cando a media para o conxunto da Galiza é 54,4 días". Neste punto, desvela que "hai 222 pacientes na Galiza que levan esperando máis de tres meses por unha cita cun especialista de Medicina Interna e todos eles están na Mariña".
Corral considera que "temos unha carencia de distintos especialistas que fai que a atención sanitaria non estea garantida na Mariña polo que hai pacientes en estado de abandono, con tempos de espera superiores ao ano". Nesta dirección, responsabiliza do "que esta a acontecer a Consellaría de Sanidade, a xerencia da área sanitaria de Lugo e a dirección do Hospital da Mariña, que desde hai un ano coñecen perfectamente o que está acontecendo e non fixeron nada por remedialo". A este respecto, alerta de que "a falta de persoal non afecta só as especialidades médicas".
A falta de medios déixase notar tamén no Hospital de Monforte, emprazado no concello homónimo, na comarca de Lemos. Neste sentido, o presidente da xunta de persoal do centro, Vicente Vázquez, sinala a Nós Diario que "de catro prazas de Pediatría só temos cubertas dúas, de catro en Radioloxía só temos cubertas dúas, de dúas en Aparato Dixestivo hai unha operativa e só contamos cun psiquiatra, polo que cando falta temos o servizo sen atender". Na mesma liña, apunta que "somos o único hospital da Galiza que non contamos cun profesional de servizo de hospitalización a domicilio, incumprindo o disposto pola propia Xunta da Galiza".
Vázquez entende que "a perda da área sanitaria de Monforte e a súa incorporación á de Lugo en 2018 foi unha auténtica catástrofe para o noso hospital. Antes tíñamos orzamento propio para o noso centro e agora dependemos de Lugo para todo. Primeiro cobren as necesidades do hospital de Lugo e despois, o que lles sobra, mándano para Burela ou para Monforte". Así, explica que "o hospital conta con moito material moi vello ou que non funciona, como o ecógrafo de Radioloxía e hai vacantes, como as de técnico de farmacia, que levan sete anos sen cubrir".
A área sanitaria do Salnés foi outra das suprimidas pola Xunta da Galiza en 2018. Neste sentido, Celia Iglesias, delegada de persoal do hospital comarcal, situado en Vilagarcía de Arousa, sinala a Nós Diario que "desde aquela non só non aumentou a carteira de servizos senón que fomos perdendo algún e incrementando de forma moi importante as listas de agarda". Neste punto, destaca que "os tempos de espera en Uroloxía son dun ano porque agora só contamos cun especialista que vén algúns días da semana desde Pontevedra a pasar consulta". Na mesma dirección, alerta da situación e Cardioloxía e Neuroloxía, "cuxo servizo perdemos hai un ano".
O caso de Valdeorras
Valdeorras, canda A Mariña, Lemos e O Salnés, protagonizou importantes mobilizacións durante a década pasada contra a súa integración na área sanitaria de Ourense e en defensa da autonomía do seu Hospital de Valdeorras, no Barco. O voceiro do colectivo que promoveu a protesta, a Plataforma Sanitaria de Valdeorras, e delegado da CIG-Saúde na comarca, Xesús Vilasánchez, explica a Nós Diario que "a dirección do Hospital de Valdeorras recoñeceunos aos sindicatos que no centro faltaban 22 especialistas, o que dá a medida da situación do centro, que non deixou de perder servizos desde a integración en Ourense".
Vilasánchez denuncia que "o hospital, desde a súa integración na área sanitaria de Ourense padece unha hemorraxia de profesionais constante". A este respecto, apunta que "de oito prazas de Medicina Interna catro están vacantes e non conta cun só especialista en Pneumoloxía malia os abondosos caso de silicose diagnosticados na comarca". Ao tempo, lembra que "o hospital só ten un oculista" e denuncia que "pasamos de contar cun quirófano potente e profesionais que realizaban moitas cirurxías a só desenvolver cirurxías menores".
A situación é, tamén, delicada no Hospital do Barbanza, en Ribeira. A a delegada de persoal do centro, Marián Rodríguez, denuncia en declaracións a Nós Diario "as listas de agarda insufríbeis en saúde mental, porque dos dous especialistas en Psiquiatría cos que contamos, un está nunha baixa de longa duración". Alerta de que “de cinco prazas de Cirurxía tres están sen cubrir e hai persoas que levan dous anos sen revisión polas carencias que houbo no seu momento de profesionais de Medicina Interna”.
Os efectos da centralización da asistencia sanitaria
O proceso de desmantelamento dos hospitais comarcais na Galiza vénse agudizando desde 2018. Á volta do mes de abril dese ano, o Parlamento da Galiza aprobaba unha reforma da Lei da Saúde de 2008 que apostaba pola centralización da asistencia sanitaria e suprimía as áreas do Barco, A Mariña, Monforte e O Salnés. Así, o hospital do Barco pasaba a depender do Complexo Hospitalario Universitario de Ourense (CHUO); os hospitais de Burela (A Mariña) e Monforte (Terra de Lemos) pasaban a depender do Lucus Augusti (HULA) de Lugo, e o hospital de Vilagarcía, no Salnés, do Complexo Hospitalario Universitario de Pontevedra (CHOP).
As consecuencias desta decisión, que foi contestada con multitudinarias mobilizacións en 2017, están á vista. A desaparición das áreas sanitarias do Barco, A Mariña, Monforte e O Salnés abriu a porta á perda constante de servizos e especialidades nos hospitais destas comarcas e a unha masificación dos hospitais de referencia das grandes cidades, que acabou favorecendo a sanidade privada pola vía da derivación de pacientes. Precisamente, unha das demandas do persoal sanitario e da veciñanza da Mariña que se mobilizou onte é a recuperación dunha área sanitaria propia.
O voceiro de SOS Sanidade Pública, Manuel Martín, sinala a Nós Diario que "hai unha intención clara da Xunta da Galiza en desmantelar os hospitais comarcais. Primeiro, cambiando ás áreas sanitarias, como en 2018. Despois fechando servizos que prestaban e rexistraban problemas de persoal. E, por último, trasladando eses servizos aos hospitais de referencia das novas áreas sanitarias".
