Luis Congil e a historia do viño na Galiza

Desde hai séculos, "Galiza tense convertido nun dos maiores centros de referencia para enólogos de todo o planeta. A singularidade tan caracteristicamente húmida do noso clima, sumada ao fértil da nosa terra, deu lugar a unha rica e diversa tradición vitivinícola de remotas orixes e que chega até os nosos días convertida nunha icona imprescindíbel do imaxinario galego", así comeza o libro A marabillosa historia do viño en Galicia, de Luis Congil, xornalista e divulgador de viños que recompila nesta obra a historia do viño en todas e cada unha das Denominacións de Orixe (DO) que existen na Galiza. Congil atende Nós Diario para tratar a publicación do seu libro así como a propia, e marabillosa, historia do viño neste país. —Como foi o proceso de escritura e documentación para o libro? Galiza é un territorio absolutamente singular en todo a enoloxía. Todos os galegos, dun modo ou doutro, temos algo que ver co viño e esa singularidade polimórfica vén dada por moitísimos detalles algo que fai que sexamos o único país do mundo que ten unha copa de viño no escudo. Quero dicir con isto que Galiza é absolutamente singular no mundo do viño por moitos motivos. Tamén no eido práctico, somos unha auténtica reserva da biosfera, unha reserva da biodiversidade vitícola e enolóxica que tamén axuda a nos facer singulares no planeta viño. Das 155 variedades de uva cultivadas tradicionalmente no Estado español, 67 están custodiadas no banco de xermoplasma da estación de viticultura da Galiza. Por todos estes motivos e porque estamos na segunda idade de ouro do viño galego, decidín emprender este camiño de facer este libro para plasmar esta singularidade galega en canto ao viño. Estamos vivindo unha segunda idade de ouro do viño galego. Os nosos viños están a conseguir premios magníficos nos mellores certames internacionais. É como se fósemos ás olimpíadas e viñésemos cargados de medallas de ouro e prata —Menciona a segunda idade de ouro do viño galego. A que se refire? Estamos vivindo unha segunda idade de ouro do viño galego. Isto demóstrase porque os viños galegos están a conseguir premios magníficos nos mellores certames internacionais, é como se viñeramos das olimpíadas con ouros e pratas en todas as disciplinas. Tamén o podemos ver nos prezos; nesta última vendima chegouse a pagar 1,5 euros nas zonas de interior e até 5 euros nas rías baixas por cada quilogramo de uva. É innegábel que estamos vivindo unha segunda idade de ouro o que implica que houbo unha primeira e que polo medio houbo unha crise, algo que debemos evitar para que esta idade de ouro actual dure mil primaveras máis. —No libro analiza a historia de cada DO. Cada unha delas ten unha idiosincrasia propia, non si? Por suposto. Temos indicios de tempos anteriores á romanización que nos fan pensar que xa antes da chegada do Imperio Romano se facía viño. Hai indicios sólidos en Valdeorras por exemplo. Isto é algo que sen dúbida outorga unha idiosincrasia propia aos viños galegos e a cada unha das DO. Non obstante, a romanización arrasou con case todas as maneiras de facer viño que había anteriormente. Aínda así, é certo que cada lugar mantén unha idiosincrasia propia, algo que tamén indica a riqueza da nosa maneira de facer viño.