A relación de Lupe Murillo co sector do xogo

Lupe Murillo é unha das caras máis coñecidas dos populares de Pontevedra. Directora xeral de Conservas Pescamar, unha importante industria pesqueira con sede en Poio, e presidenta do Pontevedra Club de Fútbol, deu o seu salto á política institucional á volta de 2007, cando fixo parte da candidatura de Telmo Martín á alcaldía da cidade e entrou a formar parte da corporación local. A súa primeira experiencia institucional rematou con enfrontamentos co seu xefe de filas, polo que non recuncou na lista do PP na seguinte convocatoria electoral, após unha lexislatura onde se centrou en fiscalizar o Executivo local en asuntos económicos e chocou con Telmo Martín polo seu papel dentro do grupo municipal. Murillo foi recuperada para as listas do PP ao Parlamento da Galiza de 2016 por Alfonso Rueda. Na pasada lexislatura exerceu na Cámara galega como portavoz en materia de deportes da súa formación, ademais de presidenta do Pontevedra é secretaria do consello de administración do Club de Baloncesto Obradoiro de Compostela, facendo parte actualmente da comisión de Educación e Cultura, Economía, Facenda e Presupostos e de Control da Corporación de Radio Televisión da Galiza. A actuación parlamentaria de Murillo non se significa polo seu relevo, de feito hai sectores dentro do PP que sinalan que non se sente cómoda no seu labor e que continúa coa ambición de liderar a lista dos populares á alcaldía de Pontevedra, unha espiña que, segundo estas mesmas fontes, ten cravada. Unha persoa de Rueda A parlamentaria popular está considerada como unha persoa política e persoalmente próxima a Alfonso Rueda. Un e outro fan parte do mesmo grupo social de Pontevedra e partillan de vello círculos de amizade, significándose no caso de Murillo a relación de seu pai, o médico Diego Murillo, co núcleo de Mariano Raxoi e da dirixente popular, Ana Pastor. O xinecólogo Diego Murillo, propietario en tempos do hospital pontevedrés da Merced, presidente estatal durante anos da poderosa mutua sanitaria da AMA, concelleiro da dereita nas primeiras corporacións democráticas na cidade, deputado na etapa de Raxoi á fronte da Deputación de Pontevedra, é unha das referencias da dereita na cidade. A empresaria e deputada do PP alíñase dentro da formación coas posicións políticas e ideolóxicas defendidas pola agrupación de Pontevedra, moi contestada tradicionalmente polas organizacións do partido de fóra da cidade e que actualmente mantén un duro enfrontamento con outras organizacións do partido na zona. Precisamente, o núcleo dirixente do PP pontevedrés foi criticado historicamente dentro do partido polo seu carácter clasista e fechado e por situarse á cabeza das posicións máis dereitistas e menos centradas. Actualmente libra unha batalla con outras organizacións da circunscrición como Vigo e ve perigar a elección de Alfonso Rueda como sucesor de Núñez Feixoo, moi distanciado política e persoalmente desde hai anos do presidente do PP de Pontevedra. Lupe Murillo está casada en réxime de gananciais con Serafín Portas, o presidente da Asociación Galega de Empresas Operadoras (AGEO), a poderosa patronal do xogo da Galiza. O matrimonio ten en común diversos bens e partilla intereses en varias entidades mercantís, entre elas Asociados Aleyago S.L., unha sociedade radicada en Pontevedra, dedicada ao sector inmobiliario onde cada un dos cónxugues dispón de 50% das accións e operan como administradores solidarios. Ao tempo, Murillo declara participacións en Alejandra 2005 S.L. e en 4A de Gestión y Desarrollo, outra mercantil ligada á actividade inmobiliaria. Serafín Portas, presidente da patronal do xogo Serafín Portas ocupa desde hai anos a presidencia da patronal galega do xogo. A entidade denominada Asociación Galega de Empresas Operadoras (AGEO), fundada en 1982 e conformada actualmente por 55 empresas, ten como os seus obxectivos a defensa dos intereses do sector e actuar de enlace entre o mesmo e as diferentes administracións. Segundo Portas, “de nós dependen máis de 1.800 empregos directos na nosa comunidade, máis de 756 empresas e delas, case o 95% son de carácter familiar”. Ao tempo, teñen sede na Galiza algúns dos máis relevantes operadores do xogo a nivel estatal e cunha importante presenza internacional, como Comar e Luckia. O seu labor como dirixente patronal combínaa coa súa actividade empresarial. Directivo de Recreativos Portas, unha compañía de carácter familiar de referencia no negocio do xogo na Galiza con sede social en Vigo, fai parte do capital doutras mercantís do sector como, por exemplo, Loterías y apuestas deportivas de Galicia ou Juegos Atres. A primeira delas, con sede en Compostela, ten como razón social “a instalación e explotación de terminais de expedición de maquinas automáticas de apostas, recreativas con premio, máquinas de xogo con ou sen premio”. A segunda estádomiciliada en Pontevedra e ten como fin “actividades de xogos de azar e apostas”. Os intereses empresarias de Portas non se circunscriben ao sector do xogo. Sen ir máis lonxe, é titular da sociedade Distribuciones Sepot a quen en xuño de 2020 o Concello de Vigo outorga licenza para levantar un restaurante de dúas plantas no porto de Bouzas.Ao tempo, participa do capital Portas Hostelería S.L, unha empresa con sede social en Vigo que ten entre os seus obxectivos “a prestación de servizos de hospedaxe, residencia e hostalaría en xeral, tanto directamente como a través de terceiros”. Rueda, o responsábel do xogo na Xunta A relación de Serafín Portas e Lupe Murillo con Alfonso Rueda é coñecida. Precisamente, o departamento da Xunta da Galiza dirixida por Rueda dispón das competencias da Administración galega en materia de xogo, cuxa posición en apoio ao sector é pública. Así, no encontro da patronal galega do xogo decorrida no mes de outubro de 2020 non dubida en cualificalo como “un dos sectores produtivos máis importantes da Galiza”, e de presentalo como “un sector ordenado e responsábel”. A xestión de Rueda nesta materia está salpicada pola polémica. Así, por exemplo, en 2015, o Partido Popular introduciu unha medicación na Lei do xogo da Galiza de 1985 a través da Lei de acompañamento dos orzamentos para permitir a apertura dun casino en Vigo. A lexislación galega só permite un casino por provincia pero coa mudanza aprobada polos populares en 2015 é posíbel a apertura de “salas auxiliares” dos casinos existentes nunha distancia xeográfica limitada en relación coa matriz, porén a oposición criticou no seu momento esta decisión como unha solución a medida dos intereses dos propietarios do casino da Toxa, o grupo catalán Cirsa e o galego Luckia. O trato de favor ao xogo, no Parlamento A presentación dunha proposición non de lei por parte de Luís Bará deu para un debate na Cámara galega sobre as relacións entre o Partido Popular e a patronal do xogo. Neste sentido, a voceira popular, Paula Prado quixo marcar distancias co sector do xogo e situou a proposta dos nacionalistas como unha iniciativa destinada a tentar confundir a cidadanía sobre esta relación. Porén, Prado negouse a apoiar a solicitude do BNG de estabelecer mecanismos de control nas máquinas comecartos nos locais da hostalaría. O deputado do BNG Luís Bará denunciou as ligazóns do PP e da patronal do xogo. “Hai unha relación de conivencia e moita proximidade política entre a patronal do xogo e o Partido Popular, especialmente en Pontevedra como testemuñan os lazos entre o presidente da patronal do xogo, Serafín Portas, Alfonso Rueda e Lupe Murillo”, sinalou Bará, en relación coa lazos familiares e de amizade divulgados por Nós Diario. O parlamentario nacionalista criticou as modificacións da lexislación levadas adiante polo Partido Popular en beneficio do sector do xogo. “A Lei do xogo de 1985 fixou un número de máquinas de xogo máximo para Galiza de 2.000, porén a través dunha emenda recollida na Lei de acompañamento de orzamentos de 2017 abriuse a vía ampliar o seu número e hoxe xa se superan os 3.600 equipos de xogo activos”, destacou Bará, quen lembrou que “os galegos destinaron en 2017 1.700 millóns de euros a apostas”. A voceira do PSdeG-PSOE na comisión parlamentaria, Paloma Castro Rei, tamén reparou na cuestión. “O discurso da Xunta é ambiguo, un discurso que varía segundo con quen se atopa. Eu entendo que Feixoo teña amizades como se ten comentado aquí e que lle guste quedar ben con elas. Non hai un control estrito que dea unha resposta a unha situación que preocupa, nin que atenda aos parámetros do xogo responsábel, que supoña unha renovación da estratexia anterior”, afirmou Castro, quen expresou o apoio do grupo socialista a iniciativa de Bará. A deputada socialista puxo en cuestión o novo anteproxecto da Lei de xogo na que está traballando o Goberno galego. A este respecto, sinalou que “non nos sorprende a proposta tendo en conta a composición” da Comisión do Xogo da Galiza, “un organismo no que ademais dos responsábeis dos diversos departamentos da Xunta están presentes un representante dos casinos, outro dos bingos e outro da patronal do sector”.