Luces e sombras en Bruxelas arredor da eólica mariña

O pasado 23 de maio a eurodeputada que máis traballa en prol da pesca e, en xeral, en prol deste país, Ana Miranda, tivo a ben convidar a unha ampla representación do sector pesqueiro galego a unhas xornadas no Parlamento Europeo sobre as renovábeis mariñas. Foron unhas xornadas moi clarificadoras, e para o aquí asinante estarán sempre na miña lembranza porque por primeira vez nun acto organizado no Parlamento Europeo puiden intervir no idioma do país, aínda que a estas alturas non se considera un idioma oficial nas instancias bruxelesas, o tesón da nosa eurodeputada fixo posíbel tamén que os nosos representantes puidesen empregar o galego. A conferencia comezou cun panel científico no que persoas de diferentes institucións e de diferentes países advertían das grandes brechas de coñecemento que aínda existen sobre como van afectar estas industrias aos nosos ecosistemas mariños, do que se presume que pode acontecer, e do que se debía facer dende o punto de vista da ciencia e en aplicación do Principio de Precaución. Impacto daniño Dende logo o que se presume non é precisamente nada bo, afectación ás larvas de diferentes especies, posíbel afectación aos patróns migratorios de especies peláxicas, posíbel afectación a diferentes especies de mamíferos mariños, posibilidades importantes de producir cambios notábeis na produción de zooplancto, etc. Son todos datos que non convidan precisamente a coller e reservar 5.000 quilómetros cadrados para estas "presuntamente inocuas" industrias, segundo a ínclita Teresa Ribera. O seguinte panel, contou cun representante da Plataforma en Defensa da Pesca e dos Ecosistemas Mariños, e representantes da pesca francesa e do Comités de Rexións francesas onde a pesca ten un papel preponderante. Si, non houbo ningún representante político do país pesqueiro máis importante da Unión Europea, e o mais ameazado polos POEM do Goberno español, que se me lembro ben, chámase Galicia, e iso que entre os organizadores estaba o PPE, o Partido Popular Europeo. Foi un panel onde tanto os compañeiros franceses como eu mesmo mostramos o desacougo que nos produce que a pesares das advertencias dos científicos se pretendan instalar estes macroproxectos de eólica mariña sacrificando, se fose necesario, o sector pesqueiro europeo e os seus ecosistemas mariños. Tamén foi salientábel neste panel a intervención dun representante do lobby da eólica mariña flotante europea, cun discurso cheo de mantras baleiros, sobre os grandes beneficios para toda a sociedade e o planeta, e incluso os beneficios que para os pescadores nos vai traer a implantación destes macropolígonos de eólica mariña nas augas da Unión Europea. O curioso desta xente da eólica mariña é que, tanto o discurso neste panel como o discurso que teñen no Observatorio da Eólica Mariña da Xunta de Galicia, poñen sempre de relevo que están abertos ao diálogo e ao consenso, e que para eles ese é o camiño a seguir; claro que se o que se pretende é expulsarte de onde traballas e pór en perigo o teu modo de vida, por moito que dialogues é complexo chegar a dicir si ás pretensións destas multinacionais enerxéticas que evidentemente só miran por facer grandes negocios e retribuír aos seus accionistas con suculentos dividendos. A pesca aspira a seguir traballando de xeito sostíbel mentres asentamos poboación en moitas vilas mariñeiras que sen ela ficarían mortas O triunfo do mar A pesca só aspira a seguir traballando de xeito sostíbel e garantindo á poboación un subministro dunha proteína moi saudábel, mentres asentamos poboación en moitas vilas mariñeiras que sen a pesca converteríanse en vilas mortas ou parques temáticos para turistas, e claro, isto choca un pouco coas pretensións empresarias destes novos salvadores do planeta. Neste panel, por certo tamén estaba o representante da Comisión de Pesca, que aproveitou para facerlle os coros ao representante dos lobbies da eólica mariña. Ninguén ten dúbidas, penso, a estas alturas, que a Comisión de Pesca é un aparello burocrático engraxado para torpedear a pesca europea. En todo caso, o mellor foi o derradeiro panel, onde por un lado Ana Miranda fixo unha defensa do noso sector sen medias tintas, digna de lembranza, e onde a nosa xente da pesca, patróns maiores como Rubén, da Guarda, ou Basilio, de Burela, fixéronse aínda máis grandes na defensa sentida e contundente do noso sector pesqueiro por riba da cobiza das multinacionais enerxéticas e da complicidade groseira do Goberno actual en Madrid. Non me cabe dúbida que con esta nosa xente vai ser moi difícil que esta gran confabulación para especular cos nosos mares triunfe, un triunfo que de producirse sería a derrota de todos nós.