50 anos dun fito histórico: así puxo o piragüista Ramos Misioné á Galiza no medalleiro olímpico

Luis Gregorio Ramos Misioné, o dobre medallista olímpico e actual vicepresidente do Club Fluvial de Lugo, recibiu este ano na Coruña o Premio Terra de Hércules de 'Amar Terra', un galardón destinado para aquelas persoas que promoven o deporte e os valores do movemento olímpico ao longo da súa traxectoria vital. E este lugués é todo un exemplo disto após ser un dos pioneiros no piragüismo galego na modalidade de augas tranquilas. Non é a primeira vez que recibe un galardón. En 2003 recibiu a medalla de prata da Real Orde do Mérito Deportivo e en 2011 obtivo da Xunta a distinción ao Mérito Deportivo da Galiza. Ademais, en 2020 foi nomeado para entrar no Salón da Fama, unha iniciativa da Federación Española de Piragüismo para destacar as personalidades máis importantes desa mesma modalidade. Luis Gregorio Ramos Misioné (último na piragua), nas olimpíadas de Montreal. (Foto: Arquivo Misioné Ramos) Nado en Lugo o 15 de maio de 1953, o seu currículo é impresionante. Chegou a ser campión do mundo de K4 1000m en 1975 –chegando a conquistar oito metais entre ese ano e 1982– para despois participar en tres Xogos Olímpicos (Montreal 1976, Moscova 1980 e Os Ánxeles 1984), logrando nesas citas dúas medallas: unha prata na primeira e outra de bronce na segunda. Ademais foi campión do Estado español en 60 ocasións. O piragüismo nos 70 e 80 “Daquela os adestramentos eran semellantes aos de agora, mesmo as concentracións tiñan certo parecido ás actuais”, relata o propio Ramos Misioné a Nós Diario. Porén, hai na actualidade un detalle na preparación que marca a diferenza. “Agora especialízanse nas distancias e especialízanse en 200 metros, en 500 metros ou en 1.000 metros, cando na nosa época faciamos de todo. Igual baixabamos ríos que faciamos maratón”, asegura o deportista lugués. Ademais, outra lembranza que atopa distinta aos tempos actuais é o “machaque físico” que pasou para estar ao nivel de entrar no equipo estatal nos mundiais e despois nos xogos olímpicos. “Era a única maneira de poder estar arriba, de loitar polas medallas cos países do leste, que levaban moita preparación. Había que romper ese muro”, admite agora Ramos Misioné. Entre as “espiñas” que lle quedaron ao lugués, a principal ten a ver coa súa primeira intervención nuns Xogo Olímpicos. Foi en Montreal e entende que ben podían ter regresado coa medalla de ouro mais quedaron segundos por menos de tres décimas diante da embarcación que pilotaban nesa final os soviéticos Sergei Chukhrai, Aleksandr Degtiarev, Iurii Filatov e Vladimir Morozov. Nese decisivo compromiso acompañárono José María Esteban Celorrio, José Ramón López Díaz e Herminio Menéndez, o mesmo equipo que un ano antes gañara o Campionato do Mundo en Belgrado (capital daquela da antiga Iugoslavia). “Confiámonos, íamos como campións do mundo e ben podiamos ter rematado no alto do podio”, lamenta. Antía Jácome, elixida mellor padexeira de 2024: o piragüismo recoñece o talento galego Un deporte de éxito O piragüismo galego é o deporte que máis alegrías deu a Galiza. Nos últimos anos aumentou a súa práctica e desde 2009 até hoxe as licenzas incrementáronse en 62% e en 150% no caso das femininas, até chegar ao total de 4.500. Ademais, das 32 medallas olímpicas das que dispón Galiza, 16 –a metade– foron acadadas por padexeiros e padexeiras. Porén, hai outras prácticas deportivas de competición que son máis visíbeis. Isto, segundo Ramós Misioné, explícase “polo auxe da propia actividade deportiva e pola incorporación de multitude de deportes, moitos máis que cando eu comecei”, sinala o lugués. Neste punto, o piragüista detense para pór en valor o traballo dos clubs e pon como exemplo o seu: o Fluvial Lugo. "Sen as entidades deportivas sería imposíbel que chegásemos a conseguir os éxitos que conseguimos", asegura. "Sen os clubs, sexan do deporte que sexan, non habería deporte neste país", agrega. El mesmo segue en contacto coa súa entidade de toda a vida e, ademais, na xunta directiva como vicepresidente. "Os directivos facemos o noso labor de maneira altruísta, non nos move ningún afán de lucro, só queremos mellorar o que achegamos ás socias e aos socios e que poidan practicar o seu deporte nas mellores condicións", argumenta o medallista olímpico de piragüismo. Neste tema, o lugués tampouco esquece outros actores que fundamentan o éxito deste deporte: as federacións. "Sempre tiveron un papel moi importante e segue a ser así", asegura. 16 deportistas da Galiza viaxarán ao Campionato Mundial de Piragüismo Futuro prometedor “O piragüismo galego é una potencia no Estado español”, afirma Ramos Misioné. “É a autonomía que máis clubs ten, máis deportistas ten e máis probas disputa”, agrega para probar a súa declaración. Lembra os casos de David Cal, deportista con máis medallas olímpicas (5) de todo o Estado español –catro delas gañadas en C-1 (Atenas 2004, Pequín 2008, Londres 2012)– ou de Teresa Portela, a primeira muller española en competir en seis Xogos Olímpicos, logrando prata en Toquio 2020 e cunha traxectoria destacada. Tamén o doutros medallistas olímpicos e mundiais, “como é o caso de Rodrigo Germade, Carlos Arévalo e Diego Domínguez”. “Aquí trabállase moi ben, non só neste deporte senón en moitos”, indica Luis Ramos Misioné. Por iso, este deportista está seguro que a liña de continuidade nos podios das máximas competicións "está máis que asegurada, temos un futuro moi prometedor por diante". O Club Fluvial Lugo, unha entidade histórica para o piragüista histórico Unha mañá do 29 de Setembro de 1935 varios lucenses reuníronse para instituír, e formalizar oficialmente na cidade amurallada o Centro de Iniciativas e Turismo (CIT) que pasaría a denominarse o 25 de Abril de 1957 Club Fluvial de Lugo. Comezou con 143 Socios e 453 pesetas, e transformouse, co tempo, nunha entidade con máis de 22.000 beneficiarios. Ramos Misioné entrou en contacto coa entidade como socio en 1967 e escoitou moitas veces a historia de como naceu. "Eran cinco amigos moi afeccionados ao piragüismo que conseguiron en 1932 unhas piraguas de lona con armazón de madeira coa intención de ir ao descenso do Sella, en Asturias", explica o veterano a Nós Diario. Despois, os afeccionados tiveron que buscar a maneira de gardar as embarcacións e, segundo relata Ramos Misioné, "mercaron un muíño ao carón do Miño, no mesmo lugar onde hoxe en día están as instalacións do club". Pouco despois, en 1935, decidiron crear unha sociedade "para toda a cidadanía de Lugo". O deportista olímpico lugués entrou en contacto co mundo do piragüismo na súa cidade e neste mesmo club cando tiña catorce anos. "Paseaba pola ribeira do río Miño e vía pasar piraguas, chamoume a atención e comecei no club", indica. O títulos chegáronlles cedo e animouse cada vez máis. "Xa fun campión de España infantil, despois conseguín o mesmo título na categoría júnior e pasei a formar parte do equipo estatal no que estiven 15 anos", lembra. Nese período foi cando conseguiu os maiores éxitos para Galiza nesta disciplina deportiva.