Fisterra costa exterior. Desde a praia do Rostro ao cabo Fisterra

Tomamos como punto de partida a praia do Rostro e subimos á punta do Rostro e as Pedras Manchadas ata chegar á punta do Castelo, nun promontorio coroado polo castro de Castromiñán, defendido do mar por altos cantís e desde terra por unha dupla liña defensiva e un foxo. A partir de aquí temos o Gavoteiro e outro tramo con varios pequenos seos con coídos e furnas. Subimos á estrada de Denle e de alí baixamos á praia da Arnela, que parece recollida no fondo do seu seo pero con carteis que avisan da súa perigosidade. Seguimos logo até punta da Arnela, onde se estreita o camiño e gañamos moita altura. Paraxe: Costa da Morte / Concello: Fisterra / Percorrido: 15 km (lineal) máis desvíos / Dificultade: Alta No nivel dos 100 m, pasamos por enriba da illa do Vilar, do seo que se forma entre ela e a punta do Sul, e seguimos ascendendo até chegar ao cume do Veladoiro (234 m), que ten por debaixo o cabo da Nave e os seus Berróns. odeando o peche das antenas, pola banda do mar, incorporámonos á estradiña de acceso ás mesmas, pola que baixamos até a curva, na que conflúen varios camiños, un á dereita que baixa ao cantil, outro á esquerda que se achega a lugares do interior, e entre eles un terceiro no que hai uns indicadores artesanais de ruta de Mar de Fóra, que é o que temos que seguir. Por el, collendo os desvíos que máis se achegan ao cantil, imos pola beira dos piñeirais até unha baixada longa e pina que nos deixa ao pé da fonte de Ouro, na praia de Mar de Fóra, o último punto no que estaremos ao nivel do mar. Despois hai que subir até o lugar da Ínsua e alí outra volta á dereita para, polo camiño vello, empedrado nalgúns dos puntos de máis pendente, continuar a subir até acadar unha das pistas que percorren ao longo o monte. E pola propia pista seguimos até atopar un desvío á dereita -non o primeiro que, aínda que vai máis perto do mar, é un camiño abandonado polo que non transita ninguén desde hai tempo e que, ademais de non mellorar nada o que podemos ver, atrasaríanos moito a marcha-, senón o seguinte que, baixando pouco a pouco, nos vai achegar á punta dos Oídos, fermoso punto panorámico e con cantís duns 70 m de caída vertical. Na punta dos Oídos comeza a derradeira dificultade do tramo, subir de 50 a máis de 200 m en pouco máis de 700 m de camiñada. Ao achegar ao alto, na estrada asfaltada podemos facer un desvío á esquerda para achegarnos ao cume do monte Facho, onde podemos gozar dunhas fermosas panorámicas e ver as pedras Santas. De volta, baixamos dos 220 aos 100 da altura do faro pola beira da estrada, onde rematamos.