Referentes do feminismo

Haberá quen considere como referentes do Feminismo a actual presidenta da Comisión Europea, Ursula von der Leyen, defensora dunha Europa belicista; a Christine Lagarde, presidenta do Banco Central Europeo e antes directora do FMI, debruzada no deshumanizado mercado capitalista, algo que comparte con Ana Botín, presidenta do Banco Santander e da Federación Bancaria Europea, que, asemade, se considera feminista, ou á ministra de Seguridade do Goberno Milei, represora de xustas demandas populares, Patricia Bullrich, e mesmo a Isabel Ayuso, a controvertida e fachendosa presidenta da Comunidade de Madrid. Estas mulleres tan "empoderadas", que chegaron a ocupar eses cargos grazas á existencia do Movemento Feminista, debruzado dende hai ben tempo en promover a igualdade de dereitos e oportunidades sen diferenzas de xénero, teño para min que non encarnan os valores que pretendemos acadar desde o Feminismo. Aquelas mulleres que, como as devanditas, chegan a ter poder seguindo o modelo establecido como masculino (autoritarismo, prepotencia, autosuficiencia, clasismo…) e non transforman o xeito de exercer a representación político-social, pondo en valor as chamadas calidades femininas (empatía, comunicación, sensibilidade, comunidade…) non nos representan, nin van axudar a construír unha alternativa emancipadora. Ser feminista implica loitar pola igualdade de xénero, a xustiza social e a emancipación de todas as persoas oprimidas por un sistema patriarcal e capitalista Non deberiamos esquecer que o Feminismo xorde daqueles ventos transformadores da Revolución Francesa no s. XVIII (lembremos os Dereitos da Muller e da Cidadá de Olimpia de Gouges en 1791) e que sempre estivo vinculado a ideoloxías liberadoras, malia que deberon pasar décadas para que partidos e organizacións de esquerda non ignorasen o machismo e o patriarcado e deixaran de considerar tan só a opresión de clase e non a de xénero. O Feminismo é hoxe un concepto fundamental na política de esquerdas, que procura a igualdade de xénero e a liberación das mulleres da opresión patriarcal. Ser feminista abrangue moito máis que defender os dereitos das mulleres; é un compromiso coa transformación das estruturas sociais, políticas e culturais que perpetúan privilexios e a desigualdade de xénero. Unha loita necesaria No contexto da política de esquerdas, o Feminismo xoga un papel crucial na construción dun mundo máis xusto e igualitario para todas as persoas. Ser feminista é un acto de resistencia e solidariedade, que nos convida a desafiar as inxustizas e traballar xuntas na construción dunha sociedade máis inclusiva e equitativa. Ser feminista implica tamén incorporar a perspectiva interseccional, entendendo que as opresións de xénero se entrelazan con outras formas de discriminación como a racial, de clase, ou LGTBIQ+. Esta visión ampla e complexa busca abordar as múltiples dimensións da desigualdade e traballar a prol dun feminismo inclusivo e diverso. Dende a creba da URSS, o capitalismo neoliberal está a gañar terreo de maneira inexorable. O chamado "estado do benestar" decae, a cada máis, en toda Europa. Véndesenos un individualismo extremo combinado co consumismo cego como único xeito de vivir. Pero mesmo nos núcleos que opoñen resistencia, o neoliberalismo atopou un punto feble, un portelo polo que entrar dende unha visión deturpada do Feminismo. Velaí algunhas das formas sutilmente empregadas: a través da prostitución considerada baixo o falso mito da libre elección, dos ventres de aluguer para exercer o dereito a ter crianzas ou do empoderamento de mulleres sen visión de xénero. Nesta altura poden resultar moi acaídas estas palabras da política e feminista soviética Alexandra Kollontai (1872-1952), primeira muller da historia en estar á fronte dun ministerio no Goberno ruso: "Cal é o obxectivo das feministas burguesas? Acadar as mesmas vantaxes, o mesmo poder, os mesmos dereitos na sociedade capitalista que posúen agora os seus maridos, pais e irmáns. Cal é o obxectivo das obreiras socialistas? Abolir todo tipo de privilexios que deriven do nacemento ou da riqueza. Á muller obreira tanto lle ten se o seu patrón é home ou muller". En conclusión, ser feminista no contexto de análise e explicación da política de esquerdas implica loitar pola igualdade de xénero, a xustiza social e a emancipación de todas as persoas oprimidas por un sistema patriarcal e capitalista. Ser feminista é cuestionar as estruturas de poder existentes, exixir cambios profundos e traballar na construción dunha sociedade máis xusta e inclusiva para todas e todos. O Feminismo é unha loita necesaria e urxente na política de esquerdas contra o neoliberalismo.