A mina de cobre de Touro prevé ocupar 800 hectáreas divididas en 1.800 predios
O proxecto para abrir unha mina de cobre en Touro e no Pino está de novo en fase de exposición público, tras ser declarado como proxecto estratéxico o pasado 21 de xuño. Os colectivos que se opoñen a iniciativa consideran que a proposta é idéntica á denegada pola Xunta da Galiza en xaneiro de 2020.
O Diario Oficial da Galiza (DOG) recolleu na súa edición da sexta feira a proposta da mercantil Cobre San Rafael para pór en marcha unha explotación mineira nos concellos de Touro e O Pino, na comarca de Arzúa. Segundo sinalou o DOG o 22 de novembro, a Consellaría de Economía e Industria "somete a información pública, durante un prazo de trinta (30) días hábiles, contados desde o seguinte ao da publicación do presente acordo, o proxecto Cobre San Rafael, declarado como proxecto industrial estratéxico (PIE)".
O DOG indicou que “concretamente, sométese a información pública a actualización do proxecto de explotación e o plan de restauración da concesión de explotación San Rafael, núm. 2946 para o aproveitamento de mineral de cobre, o proxecto da liña de alta tensión aerosubterránea 66 kilovoltios (kV) da subestación Portodemouros á subestación Touro, o proxecto da liña de alta tensión aerosubterránea 66 kV da subestación Touro á subestación Mina San Rafael, o proxecto da liña de media tensión 20 kV SC subministración provisional para obras Mina de Touro, e o estudo ambiental do proxecto Cobre San Rafael, así como un resumo non técnico".
O proxecto mineiro de Cobre San Rafael ocupa perto de 800 hectáreas de terreo emprazadas nos municipios de Touro e O Pino, que se corresponden con 1.800 predios pertencentes a máis de 1.500 propietarios. A declaración desta iniciativa empresarial como proxecto industrial estratéxico (PIE) polo Goberno galego o pasado 21 de xuño, determina a “prioridade absoluta sobre calquera outro proxecto” e a “utilidade pública”, o que lle permitiría á sociedade impulsora da mina poder expropiar de forma urxente os bens e dereitos que non son da súa titularidade.
A explotación recolle diferentes vertedoiros e balsas para depositar entullos e residuos. Unha desta balsas, cunha lonxitude de 1,6 quilómetros e unha altitude de mais de 80 metros, está emprazada a 200 metros das 20 vivendas do núcleo de poboación de Arinteiro (Touro) e conta con capacidade para acumular 23 millóns de metros cúbicos de residuos tóxicos. Precisamente, a este respecto, o hidroxeólogo Steven Emerman explicou que “o principal problema da mina de Touro é a proximidade da presa de estériles de planta á poboación de Arinteiro”, que estaría “a só 200 metros en pendente descendente da presa”.
Un proxecto xa presentado e denegado
A plataforma veciñal Mina Touro-O Pino Non alertou onte dos negativos impactos económicos do proxecto para eses dous concellos. Neste sentido, afirmou que a “actividade prexudicará a calidade de vida e impedirá a permanencia, mantemento e instalación doutras industrias incompatíbeis co seu monopolio como son as agrarias, agroalimentarias, gandeiras, forestais, turísticas que son a nosa base industrial actual”. Ao tempo, indicou que “este proxecto é o mesmo que o denegado e por tanto non poderá ser aprobado, como xa non o foi antes”.
O directivo da Asociación para Defensa Ecolóxica da Galiza (ADEGA), Xoán Louzao manifestou a Nós Diario que “este proxecto é o mesmo que denegou a Xunta da Galiza en 2020. Ten a mesma extensión que o anterior, o mesmo emprazamento, a mesma proximidade ás casas. En definitiva, isto é un fraude, un proxecto presentando con Declaración de Impacto Ambiental (DIA) negativa que agora din que está mellorado”. Asemade, lembrou que “os proxectos mineiros favorecen o despoboamento dos concellos onde se asentan e hoxe o principal problema de Touro xa é a perda de poboación”.
O presidente da Plataforma para a defensa da Ría de Arousa, Xaquín Rubido expresou a Nós Diario “a súa máxima preocupación polo impacto que vai ter este proxecto sumado ao de Altri nunha ría que está xa ao límite”. Nesta orientación, recordou que “xa no seu momento alegamos e tivémonos que mobilizar contra o proxecto presentado con anterioridade pola promotora”.
