Galiza lidera a suba do prezo do alugueiro no Estado

O prezo da vivenda libre na Galiza desmárcase da tendencia estatal e rexistra o terceiro aumento desde 2017. Segundo os datos fornecidos pola Asociación Española de Análise do Valor, con base na información achegada polas diversas entidades de taxacións integradas na mesma, o valor medio do metro cadrado na Galiza sitúase en 1.206,2 metros cadrados, con Lugo liderando a alza do valor dos inmóbeis do Estado, cunha suba en 2020 de 12,5%. A distancia da cidade amurallada, mais cun aumento importante nos prezos, sitúase A Coruña, cunha suba de 6,7%; Ribeira, de 6,5%; Oleiros, de 5,8%; Redondela, de 5,4% e Arteixo, de 5,1%. O mercado do alugueiro non queda atrás. O portal inmobiliario Idealista, no seu informe para 2020, recolle que Ourense é a cidade do Estado onde máis sobe o alugueiro, cun aumento de 11,5%, ocupando Lugo o quinto lugar nesa lista, cunha alza de 6,8% e rexistrando para a media galega un incremento nos prezos de 7,1%. Se ben A Coruña e, sobre todo, Pontevedra certifican caídas nos custos dos arrendamentos, estas non son máis que unha excepción no panorama de conxunto. A este respecto, o informe de Idealista declara alzas no último ano de 8,8% para Vigo, de 6,4% para Foz, de 5,1% para Ferrol ou de 4,8% para Ares. O valor medio do metro cadrado en réxime de arrendamento na Galiza é de 7,1 euros, aínda lonxe do máximo histórico de 8,7 euros declarado en maio de 2007. Porén, Lugo e Ourense xa teñen superado os prezos do período da burbulla inmobiliaria ao longo de 2020, concretamente nos meses de agosto e outubro e Vigo tense aproximado nesa anualidade aos prezos anteriores ao estoupido da crise de 2008. Neste sentido, a suba dos prezos da vivenda libre mantense constante e cunha dinámica equilibrada no conxunto das comarcas galegas. Galiza, á cabeza do Estado en inmóbeis baleiros A alza dos prezos da vivenda contrasta co elevado número de inmóbeis baleiros. Segundo un informe elaborado pola Federación Galega de Empresas Inmobiliarias (Fegein), Galiza é o territorio do Estado coa maior porcentaxe de casas e pisos desocupados, até sumar 299.301 inmóbeis baleiros para un parque de 1,6 millóns de vivendas rexistradas, o que significa o 18,6% do parque total e cinco puntos por media da riba estatal, que se sitúa en 13,7%. A taxa de ocupación máis elevada concéntrase nas comarcas coruñesas e pontevedresas, con 62 concellos onde as vivendas desocupadas superan o 25% e outros 33 onde chegan a 30%. Un total de 2.735 dos 299.301 inmóbeis baleiros existentes na Galiza son de titularidade estatal. Concretamente, a súa propietaria é a Sociedade de Xestión de Activos Procedentes da Reestruturación Bancaria (Sareb), popularmente coñecida como o banco malo. A parte máis importante destas vivendas sitúase nas cidades de Vigo e da Coruña, onde segundo Fegein hai arredor de 650 e 1.200 demandantes de vivenda. Neste sentido desde a patronal inmobiliaria teñen reclamado de maneira reiterada ao Estado a súa cesión á Xunta da Galiza para pór en marcha un parque de vivendas públicas destinado ás rendas máis baixas. A caída da promoción da vivenda protexida na Galiza, que nos últimos anos se ten colocado en mínimos de toda a serie histórica, agrava o problema. Segundo os datos do Instituto Galego de Estatística (IGE), entre 2015 e 2019 concedéronse licenzas para 12.734 vivendas, das cales só 82 contan coa clasificación de protexida. Ao tempo, no mesmo período rematáronse 165 vivendas protexidas dun volume de 8.855, o que representa menos de 2% do total. A cualificación dunha vivenda como protexida correspóndelle á Xunta da Galiza, como Administración con competencias plenas en materia de vivenda. Ausencia de políticas públicas A natureza das políticas públicas de vivenda explica boa parte do encarecemento do alugueiro e da vivenda libre. O arquitecto e profesor da Universidade da Coruña Xan Casabella sinala a Nós Diario que “dentro do mercado libre a única posibilidade de intervir no prezo da vivenda é a través das Vivendas de Protección Oficial (VPO) polo que é necesario volver ás promocións de vivendas públicas en propiedade e en alugueiro que no seu momento impulsaban as administracións”. “Aquí os concellos teñen pouco que facer”, lembra Casabella, quen aposta “por cambios lexislativos para poder cualificar o solo residencial como de utilizade pública e poder expropialo” . Xaquín Moreda é arquitecto e concelleiro de Urbanismo en Pontevedra. En declaracións a este medio considera “prioritario” mobilizar as 300.000 vivendas que hai baleiras na Galiza, comezando por aquelas que son propiedade da Sareb, para facer fronte á demanda. “De feito, o Concello de Pontevedra leva anos gravando co 25% o Imposto de Bens Inmóbeis (IBI) daqueles inmóbeis baleiros”, explica. Nesta liña, Moreda crítica a falla de vontade das administracións galega e estatal de impulsar as vivendas protexidas en réxime de arrendamento, “algo que en Europa funciona moito”, e denuncia que “a diferenza entre o réxime fiscal da vivenda protexida para alugueiro e para a venda deixa claro cales son as prioridades do Goberno”. Iris Tarrío traballa na inmobiliaria AGH da Coruña. En conversa con Nós Diario, pon de manifesto que a pandemia está introducindo mudanzas no mercado da vivenda, “xa que agora sobre todo buscan casas e pisos máis grandes, que teñan terrazas e con espazos amplos”, “os propietarios teñen medo a alugar por temor aos impagamentos e á morosidade” e “os compradores adoitan dispor do diñeiro antes de mercar, sen acudir ao financiamento bancario”, dados os problemas das entidades de crédito á hora de prestar o diñeiro. Jorge Salgado Cortizas é un arquitecto cun estudio aberto no concello de Pontedeume. “Notei que a xente comezou a comprar casas vellas e encargar proxectos para vivendas novas desde que comezou a pandemia”, sinala Salgado a Nós Diario. Apunta que “as vivendas vai haber que concibilas doutra maneira, con base nunha concepción espacial distinta, “nunha nova realidade que nos vai permitir traballar desde a casa”. Neste sentido, defende unhas “políticas de vivendas para pór en valor o patrimonio” e destaca “a aposta da Consellaría de Vivenda do Goberno bipartito pola vivenda protexida mediante actuacións de recuperación dos cascos históricos”.