Apostemos pola educación

Non podemos permitir que as agresións sexuais a mulleres e nenas, os crimes machistas, a violencia vicaria, a discriminación laboral por cuestión de xénero e calquera outra forma de violencia cara ás mulleres sexan máis que nada números para engrosar frías estatísticas. Estatísticas que deberían servir para elaborar propostas que axuden a eliminar a causa de tanto sufrimento inxusto ou polo menos a diminuír ás súas consecuencias. Penso que faltan recursos materiais e humanos, pero sobre todo formación. Formación para abordar de xeito rigoroso desde os diferentes ámbitos (sanitario, xudicial, educativo, policial, deportivo, cultural...) os danos causados polo sistema patriarcal no que está inmersa a nosa sociedade. Como docente voume deter na formación dos e das menores, porque unha verdadeira educación para a igualdade de mulleres e homes é precisa, é urxente. A educación para a igualdade ou coeducación vai da man da educación afectivo-sexual, necesaria ao longo de todas as etapas educativas. Falamos dunha Educación Sexual Integral ou ESI, tal e como recomenda a OMS, e que xa é obrigatoria en 12 países europeos: Albania, Alemaña, Austria, Bélxica, Estonia, Finlandia, Holanda, Letonia, República Checa, Suecia, Ucraína e Reino Unido. Suecia foi pioneira en 1955 e a inclusión máis recente, o Reino Unido, no 2017. Asemade, varios países de América Latina como Perú, Paraguai, Ecuador, Nicaragua e Brasil están a traballar na adaptación de programas de educación sexual integral, aínda que con diferentes grados de avance. En México, polo de agora, resultan insuficientes os esforzos realizados; pola contra, a máis desenvolvida é a ESI en Arxentina, onde é un dereito garantido pola Lei N° 26.150 desde 2006, tanto nos centros públicos como nos privados; porén, desde a chegada ao poder do reaccionario Javier Milei están a ser revisados e, nalgún caso, restrinxidos os contidos desta materia. Unha materia para o currículo escolar España non conta cun currículo específico en educación sexual integral, pero certos compoñentes inclúense en competencias a desenvolver en diferentes áreas de coñecemento como materia transversal, desde a aprobación da actual Lei Orgánica de Educación 3/2020 (Lomloe). A nivel estatal, as comunidades autónomas teñen potestade para incorporar temáticas específicas na súa xurisdición, segundo a Lomloe, que, así mesmo, dispón que os centros docentes terán autonomía para elaborar, aprobar e executar un proxecto educativo e un proxecto de xestión. Un 80% das familias consideran que se debería impartir educación sexual na escola e ao longo de todas as etapas formativas A ESI é crucial para protexer a saúde e o benestar de crianzas e xoves (proporciona información sobre os seus dereitos sexuais e para manter relacións sexuais saudables e seguras); para promover a igualdade e a non discriminación (fomenta o respecto pola diversidade sexual e de xénero e axuda a previr a violencia e o acoso); e para desenvolver habilidades para a vida (ensina a tomar decisións informadas, a se comunicar eficazmente e a establecer límites nas relacións). Por todo o devandito, a Sociedade Galega de Sexoloxía (Sogasex) defende desde hai anos a necesidade de incluír esta materia no currículo escolar como algo específico e por esta razón realizou unha enquisa a case mil familias galegas no ano 2024. O estudo correspondente, pioneiro en Galicia, foi presentado na cidade de Pontevedra o 14 de febreiro deste ano e nel é de salientar que un 80% das familias consideran que se debería impartir educación sexual na escola e ao longo de todas as etapas formativas; 97% opina que a sexualidade está sempre presente nas nosas vidas e por iso cómpre falar dela na familia (87%), con profesionais (86%) ou co profesorado (52%). Porén, non existe a comunicación nin o acompañamento necesario, xa que case un 50% fala pouco ou nada cos seus fillos e fillas; ademais, os adolescentes e a mocidade inician as súas relacións sexuais cada vez máis cedo, nun 74% por influencia das redes sociais e nun 56% pola presión do grupo. A importancia desta investigación foi recollida pola parlamentaria do Bloque Nacionalista Galego (BNG), Cristina Fernández Davila, que presentou na Comisión de Educación do Parlamento o 30 de maio, una proposta sobre as medidas que debería tomar o Goberno galego coa finalidade de incluír no ensino obrigatorio a materia de Educación Sexual Integral. Con todo, diante dun texto argumentado con solidez, o Partido Popular (PP) tivo a imprudencia de rexeitar esta proposta, precisamente nun intre no que a sociedade está conmocionada pola violencia desatada contra as mulleres e que só cunha aposta seria pola educación poderemos iniciar o camiño das solucións.