De Urralburu a Cerdán

Hai 31 anos a aparición dunhas contas en Suíza, vinculadas ao Caso Roldán, levou á dimisión a Gabriel Urralburu, secretario xeral dos socialistas navarros máis de 20 anos e presidente foral en dúas lexislaturas. Un teólogo condenado a 11 anos de cadea por un delito de comechura e dous de fraude pública, aínda que a condena, por sorpresa, rebaixóuselle posteriormente a catro anos. De acordo coas conclusións xudiciais, Urralburu e Antonio Aragón aumentaron o seu patrimonio en 320 millóns de pesetas, sen contar os más de 400 millóns que, ao seu nome, se encontraban bloqueados en Suíza. A trama montada por Cerdán e Koldo aseméllase ao Caso Roldán. A finais do século XX, en plena guerra contra o nacionalismo vasco e contra ETA, dirixentes do PSOE e mandos da Garda Civil, entre eles o seu director xeral, Luís Roldán, dedicábanse a pedirlle a empresas unha especie de "imposto revolucionario" para financiar a loita sucia contra o terrorismo pois non tiñan fondos reservados abondos. En troques, estas empresas recibían un trato favorábel nas concesións de obras ou de servizos públicos en todo o reino. Daquelas, Luís Roldán xustificaba a apropiación dese diñeiro, para el e para outros mandos, argumentando que "malia a grande cantidade de diñeiro que manexaban, eles, que estaban tan expostos ao perigo, non recibían nada". Aqueles mandos da Garda Civil e da Policía, que se enfrontaban cara a cara ao terrorismo, ocupan hoxe os postos prominentes nas FOP, porque á súa escala hai que engadirlle os méritos contraídos en Euskadi. Ademais, moitos dos xuíces que exercían no século pasado en Euskadi ocupan agora a cúpula xudicial. Polo que semella, seguen os mesmos métodos ca daquelas. Non hai máis que lembrar as decisión xudiciais tomadas, a maioría delas rebatidas cando polos máximos tribunais españois, cando polos internacionais. Podíamos citar o caso Egin, Berria, contra os dirixentes de HB, comezando por Otegui, contra Pepe Rei... Ou, máis recentemente, a sentenza contra os mozos de Altsasu. Cando se fala de escándalos e de corrupción sempre se poñen as dianas nos corruptos, e sempre, sempre se esquecen dos corruptores Daquelas os xuíces que aplicaban ao seu xeito as leis especiais aprobadas polo PSOE eran os denominados "progresistas", desde Garzón a Bueren, pasando polo propio Marlaska. (Lembren que Garzón tamén deu o salto ao Ministerio do Interior). O seus métodos copiáronos agora outra xeira de xuíces, neste caso con clara vocación conservadora... E aplícana contra o PSOE de "Pedro Sánchez" nunha xeira na que están os que montaron a guerra sucia do norte, como González e Guerra. Cal é a razón? A causa catalá. Como me comentaba un maxistrado que foi fundador e dirixente de Xuíces para a Democracia, pensan que o Estado está en perigo, que Cataluña se vai separar por culpa de Pedro Sánchez, "e sen disparar un tiro", así que operan do mesmo xeito que operaron en Euskadi. A diferenza está en que, daquelas, estaban apoiados polo Goberno e, agora, van contra del. Por iso montaron a Operación Cataluña, con mentiras e bulos, como en Euskadi, na que participan os mesmos mandos policiais que traballaban para o Goberno socialista, comezando polo comisario Villarejo. A consigna agora e destruír a Sánchez polo seu pacto cos que queren "rachar o Estado". E as empresas... Koldo non só é un botado para adiante, un simple porteiro de puti-club que foi angarellando postos a sombra de Cerdán e Abalos. Koldo traballaba para a Garda Civil desde había moito tempo. Non só era confidente, senón que "realizou accións importantes". Así llo dixo un coronel da Garda Civil que chamou ao ABC para "pedirlles" que non publicasen a información de que Koldo era confidente, cando saltou o escándalo. Non só iso, ten afirmado que considera o tristemente célebre coronel Galindo "coma un pai". Pero Koldo non só traballaba para a Garda Civil e para o PSOE, tamén o facía para Acciona, empresa que afirma que a súa relación con Koldo só era cun "delegado". Pero o certo é que foi gardacostas e chofer de altos cargos. E que estes lle pedían que mediara co PSOE polas contratas. Tamén nos podemos preguntar por que Koldo gravou os seus "amigos" durante anos e por que esas cintas, que desataron o escándalo, estaban expostas para que calquera as collese... Cando se fala de escándalos e de corrupción sempre se poñen as dianas nos corruptos, e sempre, sempre se esquecen dos corruptores. E sempre, sempre que o financiamento ilegal aparece nos partidos son as mesmas empresas as indutoras, aínda que nin sequera se mencionen, como é o caso de Florentino Pérez. A pregunta que hai que facerse é cantas empresas do IBEX-35 non saen nestes escándalos aínda que aparecen nas investigacións xudiciais. Elas son as verdadeiras donas dos medios, que, na súa maioría, non cumpren coa legalidade de dar a coñecer os seus accionistas. Estas empresas, ás que os gobernos lle deben favores, son os verdadeiros cernes do Estado amañado na chamada Transición, a maioría tamén financia a Coroa, e utilizan presións e malas artes contra as súas competidoras. Senón que lle pregunten a Amancio Ortega ou a Xacinto Rei.