Autonómicas sen autonomía

Que non temos autonomía...? Non. Só nos outorgaron un Estatuto administrativo que os poderes españois sempre se negaron a moldar. A pasadas eleccións foron o espello máis claro desa falta de autonomía. Discorreron en clave de Estado, con dous partidos estatais en pugna seguindo os argumentos de Madrid e unha organización galega, o BNG, cunha mensaxe silenciada cando non deturpada. Lembren como comezou a súa intervención o candidato Afonso Rueda no seu único debate: falando da facenda catalá. A autonomía naceu entarangañada polos intereses estatais. E para acabala de toller, aquela realidade galega que pulou por ela, tomou a decisión de apostar polos partidos estatais para que a comandaran. Lembren o apoio a Fernández Albor (Alianza Popular) como primeiro presidente e máis tarde a Fragas Iribarne, a concorrencia na candidatura do PSOE ou o recurso de García Sabell, delegado do Goberno e presidente da Real Academia, contra a Lei de Normalización Lingüística. Algo que non opuxeron contra a catalá da que a nosa era copia. Certo é que houbo cativos intentos de que a autonomía tivese unha aplicación real. Pero, primeiro o PSOE someteu a banda galeguista e logo AP chuchou a Coalición Galega para despois tamén desembarazarse deles e de todos os que defendían intereses autóctonos. Existía daquelas a conciencia de que os sectores produtivos galegos necesitaban non só autonomía de xestión, senón quen os defendese en Madrid. Novas pontes Froito desta reflexión, un grupo galego de comunicación, apoiado por algúns empresarios, decidiu mercar Diario 16, para así ter unha voz galega de peso en España e defender os nosos intereses. O proxecto fracasou ao desembarazarse o Grupo Voz dos seus parceiros (quedándoselles co diñeiro) e dando un xiro á súa política informativa en Galiza co despedimento dos máximos cargos empresariais e da xestión xornalística. Desde Madrid cortaron toda capacidade de realizar unha política minimamente autónoma Decisión tomada por presións "insoportábeis", argumentando "razóns de Estado". O proxectado diario en galego tamén quedou arrombado. Logo viría o intento de ilegalizar o BNG e o xantar de Fraga Iribarne con Xosé Manuel Beiras, que parou a decisión da cúpula "aznariana" de aplicarlle ao nacionalismo galego a mesma lei que disolveu HB. Desde o Goberno bipartito tentaron relanzar política e xuridicamente a autonomía, cunha reforma do Estatuto pactada co PP, que tivo un trasacordo logo dunha chamada de José María Aznar a Núñez Feixoo. Pero non só iso, o bipartito foi quen de efectivizar políticas autónomas e de tender pontes con parte da burguesía e da clase empresarial en só catro anos. Aí está o intento de regaleguizar Fenosa, a Lei de caixas ou o decreto eólico. Estas medidas alarmaron as direccións do PP e PSOE estatal. Como sentenciou Florentino Pérez nunha comida no Zalacaín á que asistiron os principais empresarios enerxéticos: "Non podemos deixar a economía galega nas mans dos nacionalistas". A regaleguización de Fenosa botárona abaixo Emilio Botín e Florentino Pérez a última hora. PP e PSOE puxéronse de acordo para tombar a Lei de caixas impulsada polo BNG e o decreto eólico encargouse de inutilizalo o novo Goberno, logo da vitoria de Núñez Feixoo, que tomou posesión abrazado ao presidente de Iberdrola. Comezaba daquelas outro desmantelamento real da autonomía, peor cá "Aldraxe". Non é que non se lexisle, nin que non haxa transferencias, nin que non se desenvolva o Estatuto... Desde Madrid cortaron toda capacidade de realizar unha política minimamente autónoma. O PPdG asumiu o programado pola FAES. No PSdG achantaron, coma sempre, facendo de bois de palla. Moitos daqueles empresarios que tentaron "independendizarse" apoiándose no bipartito, pagárono moi caro. A maioría, sometidos con máis ou menos malas artes, achantou. Financiamento propio O reflexo desta claudicación témolo nos medios de comunicación, que obedecían a uns intereses da burguesía provincial e hoxe operan ao servizo dos intereses foráneos... Co apoio do empresariado local. Comparen con La Vanguardia e Cataluña: "As vinte principais entidades económicas propoñen tres vías: modelo federal, pacto fiscal ou profundo cambio do modelo actual", informaba este diario en portada. Saben que non hai autonomía sen financiamento propio. Para rematala, o nacionalismo galego racha e difúndese unha mensaxe que nega os seus sinais históricos de identidade: autoorganización e forzas políticas propias. Os seus aliados tamén defenden intereses foráneos. Neste contexto, que o BNG conseguise nas últimas eleccións un terzo dos votos non é unha fazaña, é un milagre.