mércores 14/04/21

Feministas piden que a loita das mulleres non se use para impedir que Meirás se dedique á memoria antifranquista

Un manifesto a favor de que Meirás se converta “no símbolo da restitución do recordo das vítimas” sae á luz con case un cento de sinaturas e o apoio de colectivos feministas.

O Pazo de Meirás, no día da súa devolución ao dominio público (Foto: M. Dylan / Europa Press).
O Pazo de Meirás, no día da súa devolución ao dominio público (Foto: M. Dylan / Europa Press).

Mulleres representativas do ámbito do feminismo e a cultura fixeron hoxe público un manifesto para solicitar á Xunta que non utilice a súa loita como escusa para intentar evitar que o Pazo de Meirás se converta nun centro dedicado á memoria antifranquista.

As asinantes entenden que tras décadas de traballo para que o Pazo pasase a mans “do seu lexítimo propietario, o pobo galego” é o momento “de mudar o seu significado e convertelo no símbolo de restitución da memoria das vítimas e da loita emprendida pola sociedade civil para acabar coa impunidade”, que foi precisamente o obxectivo que perseguía esa loita.

O texto foi promovido por tres mulleres: a xornalista Montse Fajardo, a presidenta da AC Alexandre Bóveda, María Xosé Bravo, e a poeta Marta Dacosta e sae á luz respaldado por moitas outras, integrantes do mundo da escrita, o xornalismo, o teatro, o audiovisual, a filosofía, o ensino, o sindicalismo e nomeadamente a loita feminista, aé achegarse ao cento.

Tamén quixeron apoiar o manifesto colectivos como o Soño de Lilith, Colectivo Feminista de Pontevedra, Colectivo Feminista Deza-Tabeirós, A Bella Otero ou Comanzo Mazá así como integrantes de Galegas 8M, a Marcha Mundial das Mulleres,19 de Meirás, Escolas Asociadas da Unesco, AELG ou IGM.

As persoas que queiran sumarse poderán facelo a través da ligazón https://forms.gle/yzt6ZjhqcGNriZAT6. Nesta podes consultar a listaxe de apoios. 

As asinantes entran no debate sobre os usos de Meirás apoiando que se destine “á recuperación e a divulgación da memoria do pobo aldraxado e aniquilado e da súa loita antifranquista desde unha imprescindíbel perspectiva de país, clase e xénero, coa ollada posta tamén na restitución do recordo das mulleres que foron represaliadas (...) e que aínda así foron quen de ser solidarias co pobo perseguido, e resistentes na loita e na transmisión do verdadeiro relato”. Entre elas, citan as propias labregas de Meirás que participaron na revolta de 1933.

Como feministas, as asinantes entenden que cómpre facer visíbel a súa loita e traballar en prol da súa memoria e o manifesto –que fai un recoñecemento explícito á campaña “O feminismo non branquea o fascismo” iniciada semanas atrás nas redes- remata lembrando que o feminismo non agocha a memoria, está inzado dela.

comentarios