O mundo fracasa na eliminación do traballo infantil, que padece unha de cada 13 crianzas

No medio do continuo incremento do gasto militar e da intensificación do proceso de concentración da riqueza en cada vez menos mans, a humanidade segue sen ser quen de resolver problemáticas como a pobreza, a fame ou o traballo infantil, como constatou o pasado 12 de xuño a conmemoración do Día Mundial contra o traballo infantil, estabelecido en 2002 pola Organización Internacional do Traballo (OIT), organismo integrado na ONU. Tanto a OIT como o Fondo da ONU para a Infancia (Unicef) desenvolveron un informe conxunto do que fixeron público unha parte na véspera dese día, desvelando que o pasado ano até 137,6 millóns de crianzas entre 5 e 17 anos, o 7,8% do total do planeta neste rango de idade, estaban a traballar, 54 millóns delas (3,1% do total) en traballos considerados perigosos. Un informe da ONU denuncia as empresas que se lucran co xenocidio en Gaza En relación ao ano 2000, cando afectaba 16% –245,5 millóns– das nenas e dos nenos, a súa porcentaxe caeu á metade, con baixadas en cada período até 2016, revelan os datos totais, que se publican cada catro anos. En 2020 rexistrouse unha nova alza até 160 millóns, após o que os últimos datos evidencian a volta á senda descendente. A pesar dos progresos, o certo é que estes resultados seguen a ser un fracaso nos obxectivos fixados polo planeta. En setembro de 2015 os 193 Estados membro da ONU aprobaron a Axenda 2030, cuxo punto 8.7 determina que en 2025 o traballo infantil debería estar xa erradicado. O documento tamén deixa claro que ou mudan as cousas ou non se prevé pórlle fin a curto prazo. Para erradicalo en 2030 sería preciso avanzar 11 veces máis rápido que entre 2020 e 2024; para aspirar a facelo en 2045, o ritmo debería ser sete veces máis alto, e se a meta fose 2060 requiriríanse catro veces máis avances que agora. “Os recortes no financiamento mundial ameazan con facer retroceder os logros conseguidos con tanto esforzo”, subliñou a directora executiva de Unicef, Catherine Russell, quen incidiu en que, "máis alá dos progresos significativos, demasiadas crianzas seguen a traballar en minas, fábricas ou campos, acotío realizando traballos perigosos para sobrevivir”. Asemade, destacou que “sabemos que é posíbel avanzar cara á erradicación do traballo infantil”, citando estratexias como unha maior “protección social”, investimento “en educación gratuíta e de calidade” ou unha mellora do “acceso dos adultos a un traballo decente”. Por rexións, a África subsahariana segue a ter o peor escenario, con 21,5% de prevalencia, por 5,5% en América Latina e o Caribe e 3,1% en Asia e o Pacífico, que logrou a maior redución do último período. Ademais, os últimos datos de África do Norte e Asia Occidental, de 2020, outorgábanlles un 7,8%, e os de Europa e América do Norte 2,3% conxuntamente. O xenocidio en Gaza rebenta as estatísticas de crianzas falecidas en guerras A media dos datos indica que, logo de certa igualdade entre os 5 e 11 anos, o traballo infantil é máis frecuente entre os nenos a medida que medran, o que cambia se se teñen en conta as tarefas domésticas durante 21 horas como mínimo á semana, un contexto no que a proporción de nenas en situación de traballo infantil é maior, 11,8% das que teñen entre 5 e 14 anos, por 11,1% dos nenos. A maioría das crianzas explotadas, na agricultura Neste momento, a maioría do traballo infantil está na agricultura, que suma 68% das e dos nenos explotados entre 5 e 11 anos, 61% dos que teñen entre 12 e 14 e 41% dos de entre 15 e 17. Isto contrasta coa situación dos que traballan na industria, 7% no primeiro grupo, 14% no segundo e 26% no terceiro. Xa no tocante ao sector servizos, 25% das e dos traballadores infantís entre 5 e 14 anos están alí, e 33% dos que contan con entre 15 e 17 anos. Tamén están moi repartidas por grupos etarios as crianzas que traballan en industrias ou ocupacións perigosas, unha categoría na que o estudo inclúe ás que teñen xornadas semanais de 43 ou máis horas, 19% ten entre 5 e 11 anos, 24% de 12 a 14 e 57% de 15 a 17. Cada un destes grupos ten as súas particularidades, de feito, nos últimos lustros é precisamente no grupo máis novo, de 5 a 11 anos, no que menos diminuíu a porcentaxe de traballo infantil. En paralelo, a súa relación co absentismo escolar escala nos máis maiores, e o 59% dos que non asisten á escola con entre 15 e 17 anos traballan, o que se reduce a 31% entre 5 e 14 anos. A OIT conmemorou a data este ano cun evento de alto nivel no contexto da 113ª xuntanza da Conferencia Internacional do Traballo en Xenebra (Suíza). Porén, e aínda que algún acto decorreu antes, da mesma maneira que deu inicio algunha campaña, desenvolvéronse tamén boa parte dos actos específicos en distintos puntos do planeta. En Malaisia, a OIT, Unicef e a Unión Europea (UE) impulsaron un evento con mesas redondas e exposicións, orientado a promover o ensino e a capacitación entre as crianzas traballadoras, ao tempo que en Tailandia o Ministerio de Traballo xuntou 200 persoas do ensino, as empresas ou traballadoras para compartir boas prácticas ao respecto. Na India desenvolvéronse unha serie de obradoiros para sensibilizar o estudantado sobre a eliminación do traballo infantil, semellantes ao organizado nun campamento recreativo infantil en Uzbekistán pola OIT canda entidades como a Federación de Sindicatos. Sen saír de Asia, en Turquía transcorreu unha campaña dixital de concienciación, e a torre Atakule de Ancara, a capital, iluminouse de azul e amosou unha mensaxe conmemorativa. En Suramérica, público de todas as idades estaba convidado en São Paulo, no Brasil, a un evento musical contra o traballo infantil, e o día 25 varias entidades públicas protagonizaron un seminario nacional para abordar os desafíos do traballo infantil. Na Arxentina decorreu unha campaña con materiais interactivos e educativos da OIT en colaboración coas Comisións Provinciais para a Prevención e Erradicación do Traballo Infantil, e na Güiana o Ministerio de Traballo liderou unha mobilización para tomar conciencia da necesidade de erradicar este fenómeno. “Os nenos deben estar na escola e non no traballo”, sentenciou Gilbert Houngbo, director xeral da OIT, entidade que demanda combater o traballo infantil nas empresas e nas cadeas de subministración e que o ano pasado estimou que o traballo forzoso en xeral nas compañías privadas xera 220.000 millóns de euros en beneficios ilegais cada exercicio. No mundo baixa, nos EUA sobe Apesar de que en todas as rexións do planeta se rexistrou algún grao de progreso na diminución do traballo infantil, hai puntos concretos onde aínda se eleva, e un deles son os Estados Unidos, corroborou o Instituto de Política Económica, con sede no país americano. Isto débese a que nos últimos anos, e por presión das empresas, múltiples Estados están a mudar as leis para que as crianzas traballen cada vez antes, máis horas e en postos antes vetados.