A crise leva a UE a reformular a súa estratexia cos EUA

Hai "un grande apego que segue presente pola alianza cos Estados Unidos, pero esta relación non supón que sigamos cega e sistematicamente a posición dos Estados Unidos en todos os problemas", sostivo onte nunha entrevista co programa francés La Faute à l’Europe Charles Michel, presidente do Consello Europeo, unha das institucións principais da Unión Europea (UE). Michel admitiu que “en termos de autonomía estratéxica houbo un salto adiante en comparación con hai uns anos”, e afirmou que malia que “algúns líderes europeos non dirían as cousas da mesma maneira que o fixo Emmanuel Macron [o presidente francés] creo que bastantes pensan como Macron”, que abriu o debate hai poucos días após regresar dunha visita á China. O líder de Francia, que trata de recuperar a súa presenza internacional no medio dunha vaga de mobilizacións pola reforma das pensións que impulsou que reduciu a súa aprobación á contorna de 30%, subliñou que o bloque comunitario debe constituír un “terceiro polo” amais da China e dos Estados Unidos (EUA) para evitar “converterse en vasalos”. “A autonomía estratéxica debe ser a loita de Europa, non queremos depender doutros en temas críticos”, incidiu Macron, sinalando que de acelerarse os choques entre Beijing e Washington “non teremos tempo nin medios para financiar a nosa autonomía estratéxica” e destacando que “nalgún momento debemos preguntarnos cales son os nosos propios intereses”, o que pasaría por limitar a dependencia de Washington e evitar sufrir “crises que non son as nosas”. Tamén abordou a tensa situación no estreito de Taiwán tras a visita da mandataria da illa, Tsai Ing-wen, aos EUA, onde se reuniu co presidente da Cámara de Representantes, Kevin McCarthy, o que desencadeou manobras militares chinesas na zona. Nese sentido, Macron recalcou que o “peor que pode pasar é que os europeos acaben crendo que teñen que converterse en seguidores e adaptarse ao ritmo estadounidense e ás exaxeradas reaccións da China”, e resolveu que “a pregunta que os europeos deben responder é: É do noso interese acelerar [unha crise] en Taiwán? Non”. O recoñecemento de Michel de que cada vez máis capitais da UE están a favor de marcar diferenzas cos Estados Unidos, un grupo no que Reuters inclúe Berlín, Roma e Madrid polo seu apoio a un compromiso de Bruxelas con Beijing, reflicte unha importante división no bloque comunitario que se fixo pública coa reacción negativa de países de Europa oriental, que tamén se estendeu aos Estados Unidos. Mateusz Morawiecki, primeiro ministro de Polonia, país gobernado pola extrema dereita que a raíz da invasión rusa está a gañar cada vez máis peso dentro da UE, insistiu en que “en lugar de construír unha autonomía estratéxica dos Estados Unidos propoño unha asociación estratéxica con Estados Unidos”, pouco antes de despegar cara a Washington, unha posición que ratificou o asesor de Política Exterior da Presidencia, Marcin Przydacz, afirmando que “cremos que se precisa máis Estados Unidos en Europa” pois “é máis garantía de seguridade en Europa que Francia”. Este aspecto foi abordado por Jan Lipavski, ministro de Asuntos Exteriores de Chequia, que salientou que “as fortes relacións transatlánticas entre Europa e os Estados Unidos son a base da nosa seguridade”. Mentres, nos EUA, Marco Rubio, senador republicano, advertiu que se a UE non “elixe bando entre os Estados Unidos e a China sobre Taiwán entón talvez nós tampouco deberíamos escoller bando [en relación á guerra de Ucraína]”, ao tempo que o ex presidente Donald Trump asegurou que Macron rematou “bicando o cu” de Xi Jinping, o presidente chinés. Máis aló do factor de seguridade que varios Estados atribúen á Organización do Tratado do Atlántico Norte (OTAN), que xustifica a presenza de 100.000 soldados estadounidenses nos países da UE, que tamén acollen armas nucleares de Washington, a relación económica cos EUA é un factor de enfrontamento cada vez maior co bloque comunitario. Isto xera que ademais da fronte común estabelecida contra Rusia desde a invasión non haxa unanimidade nese mesmo aspecto contra a China, no marco da maior atención dos EUA ao Indo-Pacífico, o que explica o pacto Aukus e o intento de fortalecer alianzas cos países da rexión. Nesa liña, Francia chegou a cuestionar que os EUA aproveiten a crise enerxética que a UE achaca á guerra no continente para vender máis caro o seu gas natural, ao que hai que engadir as críticas de Bruxelas á Lei de Redución da Inflación lanzada polo mandatario Joe Biden nos EUA, que cualifican de proteccionista. As empresas da UE exixen axudas Os case 400.000 millóns de euros de axudas e exencións fiscais da lei estadounidense provocaron que a grande industria da UE exixa novos incentivos para non marchar aos EUA, namentres Bruxelas impulsa axudas para cando menos compensar a nova situación, que choca coas diversas denuncias dos Estados Unidos polas axudas concedidas por outros países ás súas empresas, que consideraba competencia desleal, e que o levou a sancionar con case 8.000 millóns de euros á UE por unhas axudas a Airbus.