García-Castellón, peza do 'lawfare'

Na ofensiva contra a investidura de Pedro Sánchez e a amnistía negociada para a formación do Goberno do Estado español entrou en avalancha o xuíz Manuel García-Castellón, que dirixe o xulgado de instrución número 6 da Audiencia Nacional desde o que se converteu en peza do lawfare (persecución xudicial con fins políticos). Cando máis quentes estaban as negociacións PSOE-Junts, García-Castellón solicitou ao Tribunal Supremo que impute o ex presidente da Generalitat e hoxe eurodeputado Carles Puigdemont e a secretaria xeral de ERC Marta Rovira, para que sexan procesados por "terrorismo". A causa de Tsunami Democràtic levaba aberta catro anos. A opinión do xuíz é contraria a do fiscal, para quen García-Castellón, entre outras cousas, traballa con "suposicións e terxiversación". O enfrontamento entre o xuíz e a Fiscalía non está fechada. O que para o primeiro é "terrorismo" para o segundo son "desordes públicas". Mentres García-Castellón pide a imputación de Puigdemont ao Supremo, a Fiscalía denuncia "dilacións indebidas". A carreira xudicial de García-Castellón está chea de casos nos que o seu traballo se mestura cos fins políticos da dereita A carreira xudicial de García-Castellón esta chea de casos nos que o seu traballo se mestura cos fins políticos da dereita. Podemos ten presentado unha querela contra García-Castellón por prevaricación e revelación de secretos na causa que este xuíz reabriu por suposto financiamento ilegal. O maxistrado intentou imputar Pablo Iglesias no "caso Dina" [Bousselham, ex asesora do ex político]. O Supremo rexeitouno. Pero a Audiencia Nacional acaba de remitir outra denuncia de Podemos para investigar se houbo persecución policial da formación morada de 2012 a 2016. García-Castellón é o instrutor desde hai anos do "caso Tándem", Peza 36, que discorre paralela "ao caso Kitchen", o que mellor representa o lawfare, pensa Pedro Sánchez. Até agora o xuíz negou a implicación e procesamento de María Dolores de Cospedal, ex secretaria xeral do PP. Tivo que recoñecer na Audiencia Nacional o 29 de novembro que mantivera reunións co ex comisario José Manuel Villarejo na sede de Xénova. Cospedal, chamada como testemuña, dixo lembrar moi pouco mentres o xuíz García-Castellón calaba. Quen é García-Castellón? Manuel García-Castellón e García-Lomas (Valladolid, 1952) procede dunha familia de dereitas, opusiana... Estudou Dereito en Salamanca. O BOE de 9 de agosto de 1977 publicou o seu ingreso na escola xudicial, no posto 37 sobre os 45 aprobados. Despois de pasar por Markina, Castrojeriz, Poboa de Seabra e Medina del Campos, chega á súa cidade. Nos seus inicios, no xulgado de instrución número 2, destacou pola súa persecución da clínica abortista Ginemédica, (un irmán do xuíz fora presidente de Provida e el entrou na conservadora Asociación Profesional da Maxistratura, da que foi tesoureiro). García-Castellón ordenou un rexistro na clínica, acción moi eloxiada por León de la Riva, xinecólogo de profesión que logo fora alcalde da cidade polo PP. A policía levou os ficheiros das pacientes, o que puxo en perigo a intimidade das mulleres e o xuíz abriu xuízo oral contra o persoal médico. Outras das primeiras accións coñecidas de García-Castellón fora súa participación en 1992 nos casos dos asasinatos e violacións das nenas Olga Sangrador e Leticia Lebrato. O primeiro cometido por Juan Manuel Valentín Tejero, a quen o xuíz paseou por Villalón de Campos –vila da vítima– até que confesou súa autoría, e levouno até o piñeiral onde enterrara o corpo da pequena, despois de que un garda civil puxera unha pistola na testa do asasino. A personalidade do xuíz maniféstase cando recibía os xornalistas no seu despacho de instrución e abría as xanelas a berros: "Aquí huele a delincuente". En 1993, García-Castellón marchou de Valladolid para ocupar a vacante no Xulgado Central de instrución número 5 de Baltasar Garzón. Dos primeiros casos mediáticos que levou foron os de Banesto contra Mario Conde, o asasinato de Miguel Ángel Blanco e o atentado contra José María Aznar, quen o nomeou xuíz enlace en París, até que Mariano Raxoi o traslada a Roma co mesmo cargo en Italia. Dezaseis anos no estranxeiro, en postos con bo soldo e pouco traballo. Os populares Eduardo Zaplana e Ignacio González (investigados no "caso Lezo"), conspiraron para que García-Castellón volvese a España, cousa que fixo para facerse cargo do xulgado número seis. Para abrir boca, o xuíz rebaixou moito as fianzas de Pablo e Ignacio González, que foron postos en liberdade. No 2018 arquivou a investigación contra o rei emérito Juan Carlos I; a mesma causa que máis adiante investigara o fiscal suízo Ives Bertossa. Ao ano seguinte, arquivou en dúas ocasións a causa contra o presidente da rexión de Murcia, Pedro Antonio Sánchez (PP)... Enténdese o desacougo no cumio xudicial e que o xuíz de Valladolid pida amparo ao CXPX.