2,1; 3,5; 5%... suma e segue

Primeiro foi 2,1% do produto interior bruto (PIB) en gasto militar. Despois 3,5%; logo 5%, para rematar –polo momento– as especulacións, como se fose a tómbola da boneca Chochona, na porcentaxe esixida a todos os países da Organización Atlántica Norte (OTAN). Vasalaxe de Rutte A cimeira da OTAN, que tivo lugar na Haia os días 24 e 25 de xuño fechou o debate no 5%, petición feita de entrada polo seu 'sherriff' Donald Trump, quen ao remate ameazou o Estado español: "E terríbel o que fixeron. Cando negociemos, farémoslles pagar o dobre a través do comercio". Pedro Sánchez viña dicindo "non" a 5% e negociou co secretario xeral da OTAN, Mark Rutte certa flexibilidade, recollida nunha carta feita pública os días previos á cimeira, na que, por certo, Rutte demostrou seu vasalaxe a Trump, ante quen tivo un comportamento até o ridículo. Nunha mensaxe, das moitas cheos de adulacións, dixo ao presidente dos EUA: "Europa vai pagar ao grande. A vitoria será túa". Mentres, Sánchez mantiña súa posición para rebecha da dereita e extrema dereita, incluído Felipe González, quen nos mantivo con enganos na OTAN (1986). O presidente dos Estados ficou só fronte aos outros 31 membros da OTAN na súa negativa a achegar 5% do PIB até 2035. Foi un xesto, un pequeno sopro de dignidade e soberanía acubillado pola difícil situación do PSOE e seu Goberno. Para algúns pode ser demagóxico, propagandístico e até un pouco gratuíto porque o asunto non vai só de porcentaxes. A deriva belicista está máis que asumida polos dirixentes europeos. A presidenta da Comisión Europea da OTAN, Ursula von der Leyen, leva tempo falando da necesidade de contar inicialmente cunha dotación de 800.000 millóns de euros "para defender os estados europeos da Unión fronte á –suposta– ameaza rusa de Putin". Por certo, na cimeira da Haia estivo o presidente de Ucraína, Volodimir Zelenski, quen conversou con Trump, mais nesta ocasión non tivo ningún protagonismo. Triplicar o gasto militar A OTAN, nos seus 75 anos de existencia, actuou sempre en función do ditado dos EUA. Trump gábase do acordo da Haia. É outro negocio para seu bolso e para o complexo militar estadounidense, que na actualidade supera 65% das importacións por parte dos estados da UE. (O Reino Unido xa anunciou a compra de cazas dos Estados Unidos con capacidade para transportar armas nucleares). A OTAN xa concentra 55% do gasto militar a nivel mundial. Son centenares de millóns ao gasto militar e crecendo na derradeira década, con beneficio en empresas privadas dos EUA. O asinado na Haia supón triplicar os 325.000 millóns da UE en gasto militar. Trump ameaza o Estado español e gábase do acordo da OTAN, outro negocio para seu bolso e para o complexo militar dos EUA Pedro Sánchez vén repetindo que España é un socio fiábel na aportación ao que eles chaman seguridade. Ten anunciado 10.471 millóns de euros para chegar a 2% acordado en 2014. Se 12,4% do PIB en 2024 supón uns 19.736 millóns, pasar ao 2,1% do PIB son máis de 30.000 millóns de euros. Sempre xogando coa veracidade das cifras. "Un esforzo", di, sen reducir fondos de gasto social. Por suposto aínda non explicou a fórmula máxica. Se chegar a 2% é complicado, alcanzar 5% éo moitísimo máis. E sen orzamento. Trump asegura que "España pagará" 5%: 3,5% en gasto militar (armas, tropas…) e outro 1,5% en cuestión de seguridade (protección de infraestruturas, ciberseguridade…). Un novo eufemismo, porque sempre 3,5% + 1,5% é 5%. Para Trump, España é un problema para a OTAN. Dio quen é un mestre en afirmar hoxe unha cosa e outra ao día seguinte. Exemplo: a suba dos aranceis a aplicar, un asunto que ao longo do tempo os economistas pensan que pode ser a cova da morte do político trumpista. Polo momento xa ten un dos pés baixo terra. Entre Irán e Palestina O que si tamén é Trump é un matón. Demostrouno de novo cando nas horas previas ao 'acordo histórico' da OTAN Israel atacou Irán, agresión que criticou para, deseguido sumar os EUA co bombardeo das instalación nucleares e militares iranianas –que ademais de deixar unha trintena de asasinatos de cargos científicos e políticos, afectou as instalacións–. Trump equiparou os ataques cos de Hiroshima e Nagasaki en 1945. E dixo que aniquilou o programa nuclear iraniano, cousa que nega o réxime da República Islámica disposta a continuar co carácter civil das súas investigacións. Mentres, segue o xenocidio israelí en Gaza. Trump, din, quere un alto o fogo de 60 días para rematar a guerra. "Non deixes de falar de Palestina".