O aforro galego expatriado pola banca en 2022 ascendeu a máis de 30.800 millóns

As entidades bancarias con actividade na Galiza expatriaron 30.828 millóns de euros en 2022. Segundo os datos recollidos no Boletín Estatístico do Banco de España, a maior fuga de capitais concentrouse no segundo trimestre do ano, minorando o fenómeno nos seguintes tres meses para fechar o exercicio cunha contía máxima. A este respecto, as últimas cifras do regulador bancario estatal certifican que a fuga de capitais alcanzou máximos históricos na pasada anualidade. A drenaxe do aforro galego promovida polo sistema financeiro superou en 19.212 millóns de euros o orzamento galego de 2022 e en 18.208 millóns de euros o de 2023. Ademais, excedeu en 22.809 millóns de euros todo o investimento social da Xunta da Galiza neste exercicio, incluíndo o gasto sanitario, educativo e en servizos sociais. Na mesma liña, os aforros xerados pola cidadanía galega estiveron por riba do Produto Interior Bruto (PIB) do país, que en 2022, último ano con datos definitivos, marcou 68.800 millóns de euros. Os plans de pensións marcan unha rendibilidade negativa de até 9,7% Os depósitos custodiados polos operadores financeiros con presenza no país alcanzaron ao fechamento de 2022 unha contía de 78.166 millóns de euros. Neste caso, 74.144 millóns correspóndense con aforros da cidadanía galega e 4.022 millóns de euros con diñeiro das diferentes administracións gardados polas entidades de crédito. Os depósitos galegos representaron 5,19% do total estatal, unha contía só superada en 2018, que mostra a capacidade para xerar aforro da economía galega. A inflación come o aforro O aumento dos depósitos presenta unhas características particulares ao producirse nun contexto marcado por unha elevada inflación. Precisamente, este fenómeno xera unha importante desvalorización do aforro, até o punto de que os depositantes galegos viron minguado o valor real dos seus aforros no ano 2022 en 5.237 millóns de euros. O impacto da inflación afecta de forma especial os pequenos e medianos aforradores, optando os grandes patrimonios por outras formas de investimento. As persoas aforradoras perderon 8.706 millóns no último ano pola inflación O crédito fornecido na Galiza polas entidades financeiras na anterior anualidade ficou en 47.338 millóns de euros. O seu comportamento gardou certas analoxías coa operativa do aforro, ficando moi lonxe das cifras de comezos da pasada década, cando o diñeiro prestado pola banca superou os 50.000 millóns. Neste sentido, o crédito galego significou 3,8% do total estatal e situouse 2,60 puntos por baixo da media, ficando moi lonxe de Madrid, que liderou está variábel concentrando 25,8% da totalidade do diñeiro prestado pola banca. O escaso crédito ofrecido polo sistema financeiro na Galiza está detrás dos problemas de capitalización do tecido empresarial, que limita a capacidade para acometer novos investimentos e obriga, en moitos casos, a acudir a fórmulas de financiamento non exentas de perigos, como os fondos de capital risco. A situación agrávase en momentos como o actual, onde a suba dos tipos de interese e os problemas de solvencia da banca endurecen as condicións de financiamento para as persoas físicas e xurídicas. A fuga de capitais A drenaxe do aforro galego polos operadores financeiros vén de atrás. En 2021, a fuga de capitais cara a outros territorios do Estado chegou a 28.902 millóns de euros, sendo os depósitos custodiados polos bancos con actividade na Galiza de 75.595 millóns de euros e os créditos das mesmas entidades de 46.693 millóns de euros. A contía drenada nesa anualidade superou en 1.500 millóns de euros a do exercicio 2020. Os bancos estarán obrigados a ofrecer atención presencial en concellos pequenos O profesor de Historia e Institucións Económicas da Universidade de Santiago de Compostela Adrián Dios explica a Nós Diario que "o proceso de expatriación do aforro galego tense agravado desde a venda das caixas galegas ao grupo venezolano Banesco". Nesta liña, indica que "o descenso do peso do crédito sobre os depósitos na Galiza responde a que o sector bancario ten raíces e funciona en base á cuestión territorial e desde que Abanca se fixo co sistema financeiro galego mudaron os criterios de investimento porque as prioridades do grupo pasaron a ser outras". Dios entende que "a drenaxe do aforro é letal para calquera economía porque deixa sen financiamento novos proxectos empresariais a pór en marcha e limita as capacidades de financiamento das empresas con actividade". Nesta dirección, o profesor da USC analiza a crecente globalización do sistema financeiro e defende que "por iso é chave contar con instrumentos financeiros públicos apegados ao territorio que permitan impulsar, apoiar e acompañar o tecido produtivo". A descapitalización do país O economista Xosé Díaz, no seu volume As contas que nos contan, editado por Sermos Galiza S.A., advertiu da "descapitalización do país", a través da "actuación do sistema financeiro operante na Galiza, que conduce a que os nosos depósitos non sexan realmente nosos". Na mesma dirección, indicou que a lóxica dos créditos e dos depósitos "veñen presentarnos a situación histórica que á Galiza se lle fixo xogar, drenándolle parte do seu capital, dos seus aforros, para financiar o sector empresarial e, en xeral, o desenvolvemento e o benestar do resto do Estado, nomeadamente Madrid, sede da maioría do sector financeiro operante na Galiza". A banca española sitúase á cola de toda a Unión Europea en solvencia A crise financeira volve petar na porta da actualidade informativa. A quebra de diversas entidades medianas nos Estados Unidos e do banco helvético Credit Suisse así como a situación límite doutros operadores como o alemán Deutsche Bank volven pór ao descuberto as costuras dun sector que se atopa en problemas desde a primeira década do século XXI. Neste sentido, non é casual que as entidades que máis están sufrindo na conxuntura actual son aquelas cunha problemática de vello, que suman ás debilidades do momento, provocadas polas mudanzas na política monetaria, outras de carácter máis estrutural como a exposición a produtos de risco, até o punto de atesourar Deutsche Bank na súa carteira máis de 14 billóns de euros en derivados, isto é, supera en 10 veces os activos totais da entidade e equivale ao PIB total da Unión Europea. As patronais bancarias recorren o imposto á banca As dificultades da banca estatal e da galega son coñecidas. Os últimos exercicios de transparencia da Autoridade Bancaria Europea, entidade presidida por José Manuel Campa, referidos a 2022 pero con datos recollidos na última metade de 2021, sitúan as entidades de crédito do Estado español á cola da solvencia da Unión Europea, con 12,3% de capital de capital CET1. Concretamente, as súas cifras atópanse moi por baixo da media comunitaria pero tamén da banca alemá, cun ratio de capital CET1 de 15,2%, da francesa con 15,2% e da italiana con 14,3%. Abanca, cun ratio de capital CET1 de 12%, é o penúltimo banco do Estado en solvencia, segundo a Autoridade Bancaria Europea.