Juanma Marrube: "Temos que pór todos os nosos esforzos, este club está por riba de todo"

—Tras unha frutífera etapa anterior como técnico do Burela, e logo do seu paso polo club como xogador, regresa agora para pórse de novo á fronte do primeiro equipo. Que o levou a aceptar esta oferta? Foi sobre todo ese sentimento de pertenza que teño cara ao Burela. Sei que é un gran reto e desafío pola situación na que está o equipo, mais ás veces tomar decisións arriscadas é de carácter valente. Eu xa coñezo de antes o club por dentro, desfruteino en diversas etapas ao longo da miña vida profesional. Ese sentimento de pertenza foi o motor da miña decisión. Da fortaleza do Poio á febleza do Burela: o futsal galego chega ao ecuador da tempada —Chega nun momento complicado, tras o descenso da pasada tempada e co club máis perto dos postos de descenso que dos de ascenso. Confía en reverter a situación? Si, mais creo que non se trata só da óptica deportiva, senón que o club está a sufrir unha transformación moi grande en varios aspectos. Penso que todo este proceso e eses problemas polos que estamos a atravesar agora mesmo son conxunturais e tamén repercuten no deportivo. A medida que pasen os meses e se vaian adaptando moitos dos mecanismos que están a entrar e a funcionar como solucións á actual situación, irase estabilizando todo. Poderíase dicir que é todo bastante transversal. O CD Burela FS comeza a pretempada en Vista Alegre Sobre todo, gustaríame recalcar que debemos lembrar que esta é unha situación excepcional nun club como é o Burela, que vén de atravesar anos de estabilidade. Con eses cambios que se deron no patrocinio e noutros aspectos de carácter estrutural xúntanse moitas cousas que causaron moito dano a un club tan forte como é este. —O propio club atravesa unha delicada situación económica. Cre que o equipo poderá voltar cedo á elite? Para min iso non é o foco da visión. A visión, segundo a miña perspectiva, é o inmediato. Como adestrador teño que xerar rápido a dinámica de traballo cos meus novos xogadores, que son en certo modo a miña nova familia. Se facemos ben as pequenas cousas que temos por diante, poderemos chegar a ese retorno á elite. Mais antes de falar diso hai que sentar as bases profundas para o equipo e a nosa rutina de traballo. —Que obxectivos se marca nesta nova etapa no Burela? O meu grande obxectivo é darlle ese valor a todo o que levan facendo desde o club nesta última tempada e durante os últimos meses. O Burela ten unha capacidade de resistir e de reporse que non deixa de ser unha barbaridade. E nestes momentos difíciles hai que saber aguantar. Os xogadores están a facer un labor incríbel por potenciar e dar valor a todo iso, ao igual que todo o equipo do club e a afección, que sempre está aí para nós. O Burela ten unha afección moi entregada e que sempre apoia ao equipo independentemente da situación, como estamos a ver agora. —Que mensaxe mandaría agora mesmo á afección do Burela? Que lle dean moito valor ao Burela, porque o club está por riba de todo. E cando falo do club refírome tanto aos xogadores como aos empregados, os adestradores, a xente que traballa na oficina ou as persoas que colaboran co club. Todos eles son os verdadeiros protagonistas. A mensaxe que quero mandar é esa: que o club está por riba de todo e hai que asumir que estamos nunha situación excepcional na que todos e todas temos que arrimar o ombreiro. Eu veño aquí axudar e creo que entre todos e cada un de nós, desde o rol da afección até os colaboradores, xogadores e traballadores do club, temos que pór todos os nosos esforzos e ánimos para mellorar esta situación actual, porque o club está, como xa dixen antes, por riba de todo. —Que lle aportou a súa última experiencia como adestrador en Tailandia? É moi diferente o fútbol sala dese país? Desfrutei moitísimo desa grande experiencia. Para min supuxo ademais un cambio de lingua, de cultura, de forma de vivir e de forma de sociedade. Si que é verdade que está todo bastante globalizado no ámbito deportivo, e aínda que hai algunha diferencia co fútbol sala español, é bastante igual en moitos sentidos. Penso que hai similitudes, que son as mesmas aquí e en practicamente todas as partes do mundo. É un deporte moi globalizado, xógase máis ou menos igual en España que noutros países de Europa ou mesmo de Suráfrica ou América. Nese sentido está bastante globalizado, así que non notei demasiado cambio á hora de estar no campo como adestrador, aínda que algún aspecto si que cambiaba; por exemplo, estilo táctico dos xogadores... pero pouco máis. Meira e Marquinho marchan e chega Nico No mercado de xaneiro o brasileiro Guilherme Meira e o portugués Marquinho convértense en baixas no Burela, que anunciou onte estes dous movementos. “Estamos traballando nestas dúas baixas para poder ter dúas altas e tentar ter algunha incorporación máis”, afirma Marrube en conversa con Nós Diario. “Teremos que adaptarnos ás situacións do mercado de baixas dos outros equipos e ter contacto de trámites”, engade. E o primeiro movemento tamén se fixo oficial onte: o internacional estadounidense Nicholas López Castro Nico, que desde os 11 anos reside en Burela e xa pasou pola canteira laranxa, chega desde o Xove FS da Segunda División B tras un frutífero paso polo fútbol sala italiano. "É o club da vila onde me criei e sempre quixen volver defender estas cores", asegurou onte, prometendo tamén "competir ao máximo" en cada partido" co Burela.