Héctor Souto, un galego no 'top 10' de seleccionadores de futsal do mundo

De Chantada para o mundo, nunca mellor dito. Héctor Souto, o adestrador nado na capital do Asma, vén de ser elixido candidato ao Premio ao Mellor Seleccionador Masculino de Fútbol Sala do Mundo, que concede anualmente a prestixiosa revista Futsal Planet. E non é a primeira vez que o inclúe nos seus recoñecementos, pois xa en 2022 figurara no 'top 10' de adestradores de clubs grazas ao seu desempeño aos mandos do Bintang Timur Surabaya indonesio. Agora, precisamente a cargo do combinado estatal de Indonesia, entra de novo nesta listaxe na súa categoría. “Pilloume de sorpresa. É unha alegría porque dalgún modo tamén se recoñece o esforzo dos meus xogadores, o staff, os dirixentes e a familia”, apunta Souto, en conversa con Nós Diario desde o país asiático. “Valoro moito tamén que Futsal Planet recoñeza a importancia da AFF Championship –competición continental que vén de gañar após derrotar as principais nacións do sueste asiático– porque realmente para Indonesia e para o futsal da rexión foi un fito semellante ao que é para unha selección europea gañar o primeiro Mundial”, sinala Souto, que conseguiu devolver Indonesia ao máis alto do podio logo de 14 anos sen gañar ese título. Da Galiza para o mundo: a elite do futsal internacional fala galego O galardón ao mellor seleccionador do mundo ao que opta conta con outros aspirantes de enorme prestixio. No 'top 10', ademais do chantadés, Futsal Planet incluíu Hicham Dguig (seleccionador de Marrocos), Paulo Ricardo Silva (Kazakhstan), Oleksandr Kosenko (Ucraína), Marquinhos Xavier (Brasil), Matías Lucuix (Arxentina), Miguel Rodrigo (Tailandia), Raphael Reynaud (Francia), Vahid Shamsaei (Irán) e Damián Stazzone (Arxentina sub-20). Estar entre nesta listaxe, no galardón probabelmente con máis prestixio do futsal internacional, non é casualidade, aínda que a Souto caracterízao, entre outras moitas virtudes, a súa humildade. “Eu simplemente fago o meu traballo da mellor maneira que sei, como calquera adestrador de club ou selección”, afirma. “Gústame moito planificar a conciencia dende a estratexia xeral até o mínimo detalle, e co tempo aprendín a explicar a complexidade dunha forma simple e dar moito protagonismo a atletas e membros do staff. Gústanme moito os liderados que tenden á horizontalidade e creo que é un pouco a chave dos éxitos dos últimos anos. Pero se mo din hai 20 anos, obviamente, eu non o crería”, admite. Algunha chave tiña que ter, e ten, para ser durante anos un dos grandes nomes do futsal internacional. Unha prolífica traxectoria Durante a súa carreira non só el foi mudando, tamén o propio deporte. “O futsal é moi complexo e rico a nivel técnico e táctico, e hoxe en día está moi avanzado en canto a metodoloxía de adestramento e sistemas de xogo. En Chantada xogábase ao fútbol en campo de fútbol sala, e non ten moito a ver co que eu fago no día a día. No seu momento, cando fun ao Azkar Lugo en 2009, foi algo que me impactou, que me resultou difícil, pero que foi tamén moi enriquecedor para min. Hoxe en día son un adestrador moito máis completo en todos os aspectos”, rememora Souto. O futsal mudou cos anos... e mais coa distancia. “Os adestradores en occidente, especialmente no Estado español, son extremadamente detallistas, e iso fai que os xogadores europeos ou suramericanos teñan as catro áreas de rendemento –técnica, táctica, física e psicolóxica– moito máis evoluídas. A diferenza de Asia, os xogadores europeos ou brasileiros xogan os partidos sempre a un nivel estratéxico, sabendo o que convén en cada momento ou como condicionar ou controlar o xogo. Como anécdota, cando os xogadores brasileiros chegan a Indonesia din que o futsal alí é unha correría”, analiza. A mellor xogadora do mundo, de gañar a Libertadores no Brasil a asentarse en Castro de Rei A chegada dun adestrador europeo como Héctor Souto a Asia e as características do seu xogo non só o sorprenden a el, pois os métodos que emprega tamén chocan cos xogadores e equipos aos que adestrou: “O que máis lles chama a atención é o nivel de detalle e a simplicidade coa que explicamos e adestramos o modelo de xogo. Eu botei moitas horas tratando de ter unha metodoloxía de adestramento e competición depurada, que fose doada de entender e, sobre todo, completa”. A andaina de Héctor Souto polo mundo adiante ten, como todo, pros e contras. “Estar lonxe dos teus, da parella, familia… é sen ningunha dúbida o aspecto máis duro. Despois, tamén son duros o primeiro mes ou dous meses cun staff novo que xeralmente non está acostumado ao nivel de exixencia que require o alto rendemento. Aínda que tamén é certo que unha vez botas todo a andar o nivel de proximidade con eles é moi alto. Pasas a ser unha especie de mentor para eles”, explica. O traballo técnico cun equipo non só pasa polo adestrador, xa que o papel do staff, recoñece, “é fundamental". "Coñecelos de antes, como no meu caso con Suso Rey e David Diéguez no Bitang Timur Surabaya, facilita moito o traballo diario e a implantación do modelo de adestramento. Se nunca traballaches con eles, hai que formalos e darlles funcións claras e precisas para cada un dos momentos. Sempre tiven staffs moi unidos, dedicados e con boa asunción de roles. Dediqueilles tempo no inicio e despois deilles responsabilidades que asumiron con total profesionalidade. Son un afortunado nese senso”, di. Precisamente, indica Souto, un dos aspectos máis difíciles de xestionar para un técnico, independentemente de onde estea, é a relación co grupo de traballo: xogadores e staff. “Creo que o nivel de socialización é importante, conseguir que todos asuman os seus roles dentro do equipo e que os seus obxectivos individuais vaian da man dos colectivos, o que non é sinxelo. Hai que coñecer moi ben o xogador, o seu contexto, crer nel e, se o merece, darlle oportunidades e deixalo medrar”, conclúe. O fútbol sala estatal fala galego grazas a un incombustíbel Burela con fame de títulos Presente e futuro de Héctor Souto Ao recoñecido Héctor Souto de seguro que non lle faltan as ofertas de grandes equipos e seleccións europeas. Porén, o actual seleccionador de Indonesia non valora un cambio. “Estou moi contento aquí. É un proxecto ilusionante, en poucos meses xa creamos novas competicións –Supercopa, Copa e Play-offs–. Comezamos en decembro unha campaña de promoción do futsal no sistema educativo e agora imos con proxectos de formación para adestradores, preparadores físicos… e outras iniciativas que leven o futsal do país a cotas máis altas", sinala, en conversa con este xornal.