O Deportivo chega ao ecuador da Liga F con moitos deberes para a segunda volta

O Deportivo chega ao ecuador da tempada nunha situación moi perigosa na Liga F, ocupando a décimo terceira posición con apenas 14 puntos tras 15 xornadas, con oito de marxe sobre o descenso. A dinámica irregular das de Fran Alonso nesta tempada ten o equipo con números pobres, pois só logrou gañar tres encontros até o momento e camiña no límite. No último mes conseguiron puntos importantes como o do pasado domingo fronte o Tenerife, ou a vitoria fronte ao Granada de principios de decembro. No futuro próximo, enfrontan un partido crucial co DUX Logroño dentro de dúas semanas, un dos candidatos ao descenso que agora mesmo ocupa a posición quince da táboa, tan só dous por debaixo do Deportivo pero cunha marxe ampla que outorga tranquilidade, a pesar do momento tenso da tempada. Son 8 puntos de diferenza, cun DUX Logroño que aínda non consegue sumar de tres en tres pero que mellorou as súas prestacións notabelmente, reducindo o número de goles en contra e sacando empates importantes como fronte ao Athletic Club ou o Tenerife. Cara ao final da tempada, o Deportivo aínda ten encontros complicados que poden xerar máis presión na zona baixa da liga. É crucial para as de Fran Alonso sacar os tres puntos nos encontros ante o Granada e o Levante, pero os dous serán a domicilio, unha condición que nunca é fácil de superar e non é diferente para o equipo coruñés, que aínda non logrou a súa primeira vitoria coma visitante. Radiografía do xogo O Deportivo acostuma nas últimas fechas a variar entre dous estilos. Un deles, contra equipos máis 'superiores' ou que controlan máis o partido, xogando cun 5-4-1, buscando fechar espazos interiores e ter a área poboada nos posíbeis centros laterais. Contra equipos máis equilibrados alterna entre un 4-3-3 e un 4-1-4-1, buscando gañar o centro do campo e poder saír polas bandas con velocidade. É máis habitual o segundo sistema, que lle permite utilizar as xogadoras de maior calidade, como Ainhoa Marín, Millene Cabral e mais Paula Gutiérrez. As armas máis poderosas do conxunto branquiazul son a velocidade de circulación e a presión alta, pero ao mesmo tempo é o que as fai tan vulnerábeis en defensa, xa que na busca de recuperar o balón en zonas adiantadas acaban tendo desaxustes tácticos e conceden espazos ás costas das laterais e das centrais. Tamén outra das debilidades é a falta de contundencia nas áreas, tanto na propia como na contraria. O Deportivo é un equipo que perde moitos duelos e iso permite moitas segundas xogadas que deixan as de Alonso en situacións moi desfavorábeis. Marín, Cabral e Gutiérrez son os piares no aspecto ofensivo do equipo. Entre as dianteiras, as dúas primeiras, suman 8 goles, é dicir, representan practicamente 67% da produción goleadora do conxunto branquiazul. E aínda que non saía reflectida nas estadísticas, Paula Gutiérrez, é un piar fundamental do equipo coruñés; só leva unha asistencia no seu palmarés esta tempada, pero é a encargada de manter o equilibrio do equipo, de mover o balón dun lado a outro. Podería dicirse que é a extensión de Fran Alonso no terreo de xogo, cunha visión táctica admirábel, e moita sangue fría co balón nos pés. Aspectos a mellorar É inevitábel mirar cara atrás cando estás na situación do Deportivo na Liga F. Aínda que en canto a puntos está afastado da zona vermella, a dinámica, os resultados e a posición na táboa indican un final de tempada agónico. O vestiario está nesta situación por dous motivos principais que teñen un trasfondo fulcral no xogo do equipo. O primeiro, aínda que sexa unha característica inevitábel do fútbol é a desigualdade económica entre os equipos grandes e os que pelexan pola salvación ou os que acaban de ascender. O seguinte problema é a fraxilidade defensiva no terreo de xogo; é moi difícil ser un equipo sólido encaixando de media 2 goles por encontro. Isto dá máis valor a teoría de que un equipo se constrúe de atrás cara adiante, e que é máis importante ser sólido en defensa que marcar moitos goles cando se trata dun equipo humilde.