Un escaparate do cinema da Galiza en Compostela

A segunda longametraxe de Jaione Camborda, O corno, será a que marque o inicio da vixésima edición do festival Curtocircuíto de Santiago de Compostela, que terá lugar entre os días 3 e 8 de outubro. Unha edición que celebra as dúas primeiras décadas de vida introducindo novidades na estrutura do festival e, sobre todo, ampliando a atención ao cinema galego. A película de Camborda terá a súa estrea galega na xornada inaugural de Curtocircuíto o 3 de outubro, no Teatro Principal de Santiago, despois da súa estrea mundial no Festival Internacional de Cinema de Toronto, o 10 de setembro, e do seu paso pola Sección Oficial do Festival Internacional de Cine de Donostia. Tras o paso polo Curtocircuíto, O corno chegará aos cinemas o 11 de outubro. "Este cambio vén dado porque cada vez existen máis propostas e de máior calidade no cinema galego", explica Pela del Álamo, director artístico do festival, en conversa con Nós Diario. "E cremos que ese incremento de películas interesantes ten que ter un espazo de visibilidade que estea á altura da produción audiovisual actual". O director do festival bota contas e retrotráese aos tempos do bipartito para explicar esa eclosión do cinema galego. "Cando aquel goberno creou as axudas ao talento -propostas por Manolo González- dáse un cambio de raíz nas políticas que atinxen ao cinema. Agora vemos que grazas a esas axudas, cineastas como Jaione Camborda, por exemplo, puideron desenvolver a súa linguaxe e agora estrea a súa segunda longametraxe en Toronto ou participa con ela no festival de Donostia, a primeira vez que un filme rodado en galego entra na sección oficial", declara. A Xunta do PP retirou aquelas axudas nun primeiro momento mais logo veuse obrigada a recuperalas. "Claro, porque decatouse de que era a estratexia que daba resultado, a que permitiu que cineastas como Lois Patiño, Diana Toucedo ou Óliver Laxe sexan hoxe figuras recoñecidas internacionalmente,". De feito, aquela iniciativa do bipartito logrou transcender o seu tempo. Del Álamo relata como non só afectou á xeración directamente beneficiada polas axudas, senón que tamén influíu na xeración seguinte, na nacida nos anos 90 e nos 2000. "E en moitas ocasións, déronse sinerxías interxeracionais que deron lugar a producións interesantísimas e a que o sistema continuase medrando. O cinema galego entrou na Universidade, nos festivais... e iso, unido á eclosión de Internet e a popularización da tecnoloxía, deu lugar a un fenómeno de retroalimentación propiciou este momento de riqueza que temos agora". O éxito daquela política, porén, non parece ter a continuidade que merece a produción fílmica actual. "Agora mesmo, a Xunta dá diñeiro para o cinema, mais carece dunha estratexia para crear tecido. E iso moitas veces é tan ou máis importante que os recursos económicos. A administración ten que entender o seu tempo e facilitar ferramentas adaptadas á realidade de cada momento". Jaione Camborda: "O raro é pensar por que se fala galego no filme" Planeta GZ Seguindo esa vocación de poñer o cinema galego en primeiro plano, a sección competitiva Planeta GZ presentará unha escolma de oito películas que combina nomes consolidados como os de Xacio Baño, Helena Girón e Samuel Delgado, Ángel Santos e Enar de Dios, cos de Borja Santomé ou Anxos Fazáns, novas miradas que xa se están consolidando no panorama do cine nacional. A selección presenta achegamentos heterodoxos á paisaxe que van dende o drama cercano ao romanticismo do western Ulises de Felix Brisel até o ensaio cientificista Ecotone (Enar de Dios) pasando pola experimentación sensorial de Bloom (Helena Girón e Samuel Delgado) ou a poética de Devociones (María Serna e Ángel Montero); filmes arredor da maternidade, o fogar e os conflitos internos (Non te vexo, de Xacio Baño, Habitar de Anxos Fazáns e Ruovesi de Andrea Zapata-Girau, respectivamente); artefactos de psicodelia neurótica como a animación Alguén me chamou Serpe Negra de Borja Santomé; e filmes xeneracionais como Alicia fai cousas, no que Ángel Santos volve afondar nos dilemas da mocidade. Contra a épica da colonización Supernova Supernova, a sección dedicada a traballos de creadoras e creadores emerxentes, cun ollar propio e rebosante de identidade, presenta unha selección de nove pezas que transitan diferentes formas e camiños para falar. Incluíndo varios rexistros narrativos e estéticos diferentes, esta edición de Supernova recolle os traballos de artistas audiovisuais galegas comprometidas coa heterodoxa cultura cinematográfica da Galiza. Propostas que revisitan vínculos e acontecementos familiares como Noitevella 1999 de Uxía Gayoso; que cuestionan e evidencian a crudeza do poder, como Tara de Rebeca Tella e Daniel Filloy; ou que abalan entre a mitoloxía e a maxia da cotidianeidade como en O amor é a auga que corre de Claudia Pineda. Supernova acolle voces brillantes do panorama local máis recente: Fer Areal Alvite (Son moitas cousas), Tamara Goberna (Esto es algo montado del caminar), Noelia Míguez González (Miña nena), Paula González García (Elisa), Manuela Pereira Enríquez e Miguel González Flores (Vaivéns meteorolóxicos na vila da Guarda), ou Alba Pérez Álvarez (Liminal), ademais dos xa citados. Xacio Baño: "Interésanme os descartes, a xente que non fai historia, que non triunfa, eses mundos B ou Z" Terra A protagonista da sesión especial Terra será Arancha Brandón, artista visual galega e fotógrafa procedente da Guarda (1995), un dos novos talentos máis destacados do panorama galego. O seu traballo adoita partir de elementos documentais para xerar mundos de ficción en diversas plataforma de exhibición como as redes sociais, a sala de cinema ou o museo. Tres películas galegas estarán presentes na Berlinale, que comeza esta quinta feira Homenaxe a Roberto Vidal Bolaño Curtocircuíto retoma a colaboración co Cineclube de Santiago de Compostela para render tributo á figura do dramaturgo, director de escena e actor Roberto Vidal Bolaño. Coñecido sobre todo polo seu traballo nas artes escénicas, a súa obra esconde unha faciana vencellada ao cinema e, sobre todo, á televisión. Nun contexto de emerxencia audiovisual, no nacemento da TVG e outras iniciativas, o creador desenvolveu unha serie de proxectos visuais pouco coñecidos polo gran público que agora Curtocircuíto e o Cineclube queren recuperar e poñer en valor. Vinte anos sen Roberto Vidal Bolaño