Praias no inverno

Moi poucas persoas considerarán o inverno como unha boa época para ir á praia, mais os que gustamos de andar e ver, e coñecer, temos nestas datas unha magnífica oportunidade, unha boa ocasión para gozalas co seu aspecto máis natural, porque as praias non son só lugares onde tomar baños de sol e de mar. As praias son elementos da paisaxe en cambio constante, sometidos diariamente ás variacións que lles provoca a subida e a baixada do nivel do mar, que se manifesta tanto no seu aspecto como na súa configuración e, sobre todo, na presenza en moitas delas dun amplo espazo que se cobre e descobre coa auga, o espazo intermareal, unha área de grande interese biolóxico, no que se concentra a maior parte da vida, e económico, porque nel desenvólvense especies de interese comercial que son obxecto de extracción e cultivo; son tamén ecosistemas con características propias e diferenciais que conteñen vida enriba e, sobre todo, debaixo da area e dentro da auga. No inverno, descubrímolas como amplas zonas de areas tendidas, a estrear, sen pegadas; espazos abertos, ou recollidos, enfrontados ao mar aberto ou protexidos no interior das rías, nos que gozar das ondas e do vento e da soidade ou, ás veces, sen máis compaña que a presenza dalgún ou dalgunha outra paseante solitaria; tamén é unha boa ocasión para ver os cambios que produce nelas o traballo da auga e o vento, para percorrer as liñas da mallante que, ademais de marcar as diferenzas de nivel nas mareas minguantes, tamén son un fermoso lugar de descuberta, estudo e coñecemento. Un lugar no que se amorean os materiais traídos polo mar, e onde quedan expostos restos e pegadas de moitos dos habitantes da zona, tanto dos que viven máis alá da liña da marea como de visitantes ocasionais ou, excepcionalmente, chegados de zonas moi afastadas do sitio no que nos atopamos... cunchas -a partir das que podemos facer un achegamento aos animais aos que lle serviron de protección, a fauna que as produciu e as súas características e adaptacións ao lugar no que viven-, masas de diferente aspecto e consistencia -que se corresponden con algas, restos de esponxas, postas de diferentes especies de animais, colonias ou grupos de diferentes clases de invertebrados...- e entre elas fragmentos doutros materiais, obxectos e recipientes diversos dos que moitos, que non deberían formar parte das achegas, están presentes como consecuencia de actuacións descoidadas ou da falta de respecto polo medio. En Galiza contamos, segundo o censo da Consellería de Medio Ambiente, con 987 areais costeiros, lugares abondo para achegarnos a facer un percorrido ou simplemente botar unha ollada diferente.