Monte do Grove

Cando dicimos O Grove pensamos en mar e praias... e non imos descamiñados. Ten moitas, moi boas, con todas as orientacións e calidades ao gusto, mais o concello do Grove tamén ten unha parte, a do sur, de pequenas alturas cubertas de árbores e mato, maiormente piñeiros e toxo, en parte incluídas no LIC/ZEC Ons-O Grove. Polo medio destas hai un labirinto de carreiros, algún acondicionado para o descenso en bicicleta de todoterreo, que nos permiten facer camiñadas de traxectoria variada e lonxitude ao gusto, case todos con curtos tramos de forte pendente, que podemos percorrer para gozar do simple pracer de camiñar ou para achegarnos aos miradoiros acondicionados –con da Hedra, monte da Siradella, monte Loureiro (os tres bastante próximos e na contorna do Centro de Interpretación e Aula da Natureza da Siradella)- ou non, porque desde case todos os cumes se abranguen panorámicas da ría da Arousa, do mar aberto, ou do istmo da Lanzada e do Seo do Umia. Mais non só para iso. Percorrer eses carreiros en épocas diferentes tamén nos permite apreciar os cambios que se producen na vexetación ao longo das estacións e ser sorprendidos pola descuberta de especies animais habituais -bolboretas, pombos, gaios, petos, e paxariños do mato- e outras ocasionais e menos comúns como a avelaiona ou a avenoiteira -que aniña na zona-; e a vexetación que, nas zonas máis fondas, polas que escoa a auga temporalmente, esta conformada por ringleiras e pequenas manchas de salgueiros, loureiros, algúns carballos, estripos e abruñeiros aos que acompaña un mato típico de silveiras, roseiras bravas, xilbarbeiras, espadanas e fentos diversos. Nas zonas onde se amorea a area que arrastra o vento desde a Lanzada atopamos unha sucesión, e mestura, de vexetación das dunas e do monte seco, néveda, rabos de lebre, paxariños, cebolas das gaivotas, cardos da praia, breixos, carrascas, uvas de lagarto, cantroxo, ourego, xesta do mar (Osyris) -nunha parte desta zona podemos gozar, a comezos da primavera, da presenza de numerosos exemplares da orquídea Cephalantera longifolia- e outras plantas menos abondosas e menos comúns como o pequeno fento Ophioglossum lusitanicum, a poutega... e tamén, como non podía ser de outra maneira, un amplo catálogo de especies alleas e invasoras como o eucalipto, case todo en parcelas particulares, tres especies de acacias (A. dealbata, A. longifolia e A. melanoxylon), estripo australiano (Pyracantha...), herba da Pampa, canas, iuca, Carpobrotus... Mais, tanto para gozar da natureza como para aproveitar un espazo natural no que facer exercicio, unha visita a esta zona compensará abondo o esforzo.