O litoral de Vigo. De Bouzas a cabo Estai

Oconcello de Vigo -deixando á parte as illas Cíes, que, pola distancia, o difícil relevo e as limitacións que impón a súa pertenza ao Parque Nacional das Illas Atlánticas, non incluímos nos roteiros- acolle na parte norte do seu litoral a cidade, a máis poboada da Galiza. Unha urbe que, por ter unha estreita relación co mar e un gran número de actividades e instalacións relacionadas con el asentadas na súa beira, ten unha gran parte da fachada costeira privatizada, atopándonos con que só algún pequeno recanto de Teis, onde está o límite do concello, ao pé da EDAR e do porto da Cacharela, a liña de costa está ocupada polos peches das instalacións industriais que non se interrompen até chegar ao Portiño de Teis e á praia de Ríos, e arredor do monte da Guía, para volver aparecer de novo e estenderse ao longo de máis de 6 km -a non ser un curto tramo, escasamente un quilómetro, na contorna da Estación Marítima, o club Náutico e o porto do Berbés- até chegar a Bouzas. En Bouzas é onde podemos comezar a gozar da beira do mar. Podemos percorrer o dique do porto (uns 3 km, ida e volta), e de Bouzas en diante a sucesión de areais, separados por saíntes rochosos -ocupados, as máis das veces, por construcións e peches que impiden seguir pola beira-, que comezan coa praia do Adro para continuar polo paseo da de Bouzas e seguir pola de Alcabre, e O Carril. Na punta do Muíño, na que se atopa o Museo do Mar, o litoral vira cara ao sur e pasamos polas praias do Matadoiro e a Fonte, para entrar, pasado o cabo do Mar, no quilómetro e medio longo da praia de Samil, que remata na desembocadura do río Lagares. Cruzámolo, se a marea axuda (se non, hai que rodear a zona deportiva e cruzalo pola ponte da estrada), para percorrer as praias da Foz, A Calzoa ou das Barcas, Fuchiños, Fontaíña, o Baluarte e O Vao, pasar en fronte da illa de Toralla, e chegar a Canido onde, sen ir ao porto, seguimos pola beira da estrada para coller o acceso á praia do Xunqueiro. Da praia do Xunqueiro imos á Marosa e a punta Sobreiro desde onde, polo camiño que rodea a punta, e un carreiro que hai por fóra dos peches, chegamos ao cabo Estai. Neste punto levamos percorridos uns 8 km de areais e un curto tramo por terreo rochoso. De aquí en diante o terreo complícase. Cantís e peches impiden seguir pola beira e só moitas gañas de velo todo nos poden motivar para circular por un labirinto de camiños desde onde tentar atopar puntos nos que achegarse á beira ou ir ás pequenas praias que nos quedan por ver: Barreiros, a da Noiva, a de Saiáns ou dos Muíños do Fortiñón e a do Portiño, xa ao pé da Punta de Priegue, onde se atopa o límite sur do concello.