Guitiriz, ruta da Auga (1)

Como facela todo dunha tirada nos pareceu demasiado, decidimos partila en dúas: a primeira lineal, remontando os ríos até Guitiriz, e a segunda circular, pola contorna da vila. Paraxe: Terra Chá / Concello: Guitiriz / Percorrido: 14 km (lineal) / Dificultade: Baixa Esta primeira é unha camiñada case chá, con so dous curtos tramos en costa: un no que nos separamos un pouco do río para salvar a vía do tren, e outro no único lugar onde o río se encaixa nunha zona rochosa. Un percorrido cómodo e ben sinalizado, no que a auga non é protagonista pola súa forza se non pola súa calma, un espello no que se retratan e reflicten todos os detalles das súas beiras, e o seu silencio, que so se rompe cando baixa dos atrancos dos muíños que imos atopando ao longo da andaina, na que tamén veremos varias pontellas, un pasal e dous portos (dous lugares nos que os camiños cruzan o río que aínda seguen a ser puntos de paso para os vehículos agrícolas e para o gando). Pero tanto como dos ríos gozamos da contorna, unha zona na que, ademais da beira da auga, os desniveis dos noiros e as amplas zonas inundables están cubertas de árbores -carballos, freixos, bidueiros, salgueiros...- entre os que hai algúns exemplares de fermoso porte e boas dimensións que nos van sorprendendo, e animando o percorrido, tanto ou máis que a compaña da auga. Para facer esta andaina deixamos o coche en Guitiriz e procuramos transporte até San Alberte, onde comezamos gozando da imaxe da antiga ponte -pola que cruzamos o río Parga- para acceder desde a estrada á capela, e achegámonos á primeira das coñecidas fontes da contorna: a fonte de San Alberte, considerada nos arredores polas súas virtudes para curar trastornos da fala (cóntao Manuel María nun dos seus poemas), e botamos a andar pola beira do río. Apartámonos del para pasar a vía do tren e volvemos á súa beira para cruzalo por outra ponte vella, a de Pitero, en Roca. Desde aquí continuamos pola outra beira case ata o final do traxecto. Un pouco antes de chegar a Parga atopamos á dereita outra fonte, nunha contorna con espazo para o lecer, a fonte de Valdovín, con auga de composición semellante á dos balnearios da zona e utilizada polos veciños para os mesmos fins. En Parga pasamos pola praia fluvial e a vella ponte, do século XV, para facermos unha pequena parada na área de lecer da Carballeira. Á altura de Becín deixamos o río Parga para seguir o Ladroíl durante o resto do traxecto. Á entrada de Guitiriz cruzámolo, para irmos á vila, e rematamos.