Viva o San Froilán! Viva a música tradicional da nación!

Xa comezado o outono veñen as festas do San Froilán, e para todas as xentes do mundo da música tradicional chega unha das citas máis importantes e agardadas do ano: acudir ao "Domingo das Mozas" a desfrutar un día de festa na rúa, onde o baile e a música tradicional galega son protagonistas. Na historia das festas do San Froilán que se celebran desde o século XVII, sempre tivo un protagonismo indiscutible a música tradicional. Mais foi no ano 1992 que a Asociación de Gaiteiros e Gaiteiras Galegas presentou un proxecto para facer unha mostra de música tradicional que tiña como obxectivo que todas aquelas xentes que entrasen no recinto amurallado da cidade fose recibida pola nosa música a pé de rúa, entrase por calquera das portas que a muralla ten, ou andase por calquera rúa ou praza do centro da cidade, para logo rematar cun festival na praza de Santa María cun par de actuacións de agrupacións musicais, no mesmo escenario e nas mesmas condicións que os artistas de moda do momento facían durante os nove días de festa. O Goberno e máis a corporación municipal da época aceptaron o proxecto e desde aquela segue a ser unha das actividades imprescindíbeis do San Froilán, porque os sucesivos gobernos e corporacións apreciaron a importancia do evento. A mostra trae a Lugo a inmensa diversidade de agrupacións musicais que a nosa música tradicional ten, ademais faise unha escolla de grupos de todo o país, cousa que non é habitual, sen que iso reste que nos demais días de festa veñan eses tan necesarios grupos locais que manteñen viva a nosa música e baile tradicionais ao longo do ano, pois na maioría das festas, a música tradicional que se programa só se programan grupos da contorna. Non penso que unha cousa estea por riba da outra, senón que a mostra nace e mantén a idea de ser unha cita que contribuía na idea de que a música tradicional é a música da nación, a música popular, a expresión musical colectiva que constrúe identidade, a Nosa. Todos estes anos pasaron rápido e o ritmo de vida que levamos non nos permite analizar os acontecementos que van pasando coa obxectividade necesaria. Mais observamos que o que na actualidade acontece en Lugo ese día é absolutamente único, que as xentes estean pola rúa escoitando un grupo e de repente se boten a bailar de xeito espontáneo, que se fagan corros de centos de persoas agardando o remate da peza para dar unha loanza de agradecemento de varios minutos, e que pasee pola cidade para escoitar o máximo de grupos posíbeis só ocorre no San Froilán, ou que se encha a praza de Santa María con miles de persoas para escoitar e bailar cuns gaiteiros ou cunhas pandeireteiras é a mostra de que a nosa música é apreciada e estimada polo pobo. Oxalá chegue o tempo de que non haxa festa galega onde non teña un espazo a nosa música e baile tradicional, e collan o exemplo da Concellaría de Cultura da cidade de Lugo. Que non haxa festa sen música tradicional. Viva o Domingo das Mozas! Viva o San Froilán!