O son das raíces

Xosé Lois Romero, ademais de ser un solvente acordeonista, arranxista e compositor, tamén é percusionista, empregando eses golpes que nacen da terra en todo tipo de proxectos. Latexo / Aliboria / 2020 / Dez pezas / 15 euros Aínda lembro a forza que tiña o trío de jazz fusión Azougue, e o orixinais que eran as tímbricas e os patróns empregados. Baixo a dirección de Xosé Lois Romero, este Latexo ten nas súas filas a: Mariana Montero, Cristina Sánchez, Andrea Montero, Noa Migal, Belém Tajes, Alejandra Montero, María Montero, Ramón Dopico, Jorge García, Antonio Prado, Alba Rodríguez e Rubén Montes. Latexo é o segundo disco de Aliboria, e presenta unha forza diferente ao anterior traballo. Quizais o primeiro álbum tivese un toque máis tradi, mentres que este aposta en padróns máis arriscados. E aínda coa pegada que ten, deixa espazo a temas máis líricos, como "Camiño do Alén". En canto ás voces, son pezas especialmente lucidas a "Muiñeira de Ons" e "Ponta de areia", esta última a capela. Nestas cancións, ademais, emocionan as voces dos baixos e o efecto harmónico que se produce co resto de gorxas. Falando das gorxas, é relevante o feito de que todas elas individualmente son moi boas cantantes, e é así como se consegue esta presencia, con tanta forza. Aliás, hai ao longo do disco varias partes solísticas, onde todas as cantantes saen moi ben paradas. É moi interesante a combinación que se dá entre ritmos tradicionais e innovación con patróns aos que non estamos habituadas nese tipo de pezas. Destaco a peza "A Roda da Vida", composta, música e letra. por Xosé Lois Romero e que non desentoa en absoluto co resto do disco. O deseño, de Lucía Rolle, é sobrio, coidado e cun toque de optimismo, seguindo a idea do primeiro disco homónimo. A produción (Rubén Montes, estudios Disquesi) pon en valor cada son, cada toque deste Latexo. Parabéns a Xosé Lois e ao seu equipo, por moitos anos máis de percusións con pegada e fortes voces! Non teño acougo nin quero, son unha folla que cae; vivo no berce do vento, presa estou do aire. Baila e bate na terra para enxermar a primavera, baila e toca as estrelas coas azas das arelas.