Ano novo con ben veñas

Comezamos o ano da literatura oral e das cantareiras, pois a elas dedicarán as Letras Galegas neste 2025, e parécenos moi ben que o mundo académico e intelectual galego poña o foco de atención e espalle a riqueza do noso inmenso patrimonio musical que chegou a nós da man da oralidade grazas ás mulleres da aldea que non só o gardaron , senón que tamén o transmitiron. Xa era tempo de facelo. Mais o tema que hoxe queremos debullar non é isto, é tamén parte fundamental na nosa identidade e ten moito a ver coa vida nas aldeas naquela sociedade labrega do autoconsumo que mantivo vivas as nosas tradicións. Imos falar das celebracións do tempo de Nadal. A maioría chegaron vivas aos nosos tempos e houbo estudosos que as documentaron e espallaron. No ano 2006 a Asociación de Gaiteiros e Gaiteiras Galegas levamos adiante un traballo discográfico divulgativo que chamamos o Quiquiriquí, para o que requirimos a colaboración de moitos músicos, e cantores e cantoras galegas. Diciamos na presentación do traballo que o proceso de diminución do hábitat no que se conservaban estas cantigas facía necesaria unha adaptación tanto ao novo entorno urbano como aos novos medios de transmisión non orais, así como unha nova estética renovada e actualizada destas tradicións. Conscientes destes procesos e da importancia que ten a transmisión do noso feito diferencial ás novas xeracións de galegos e galegas. Ofreciamos unha ferramenta pedagóxica para nais, pais, mestres e mestras. Encetando polo principio o ciclo do ano: O Nadal. Así Panxoliñas, aninovos, aguinaldos, danzas e rondas de reis, achegando letras, partituras, pretendendo que o labor de divulgación deste traballo servira ao fin para a plena normalización da nosa cultura no seo da sociedade moderna galega. E facíamos un chamamento a todos aqueles que se fixeran co traballo para que o desen a coñecer e o achegaran á súa xente miúda, pois a valorización da identidade cultural é cousa de todos, e só a acadaremos se prende forte nos cativos. Non imos a valorar se se cumpriron ou non os desexos que escribíamos na presentación, hai xa 19 anos, somos conscientes de que nos primeiros anos moitas nenas e nenos de entón lembran o Nadal con algunha das cantigas do disco, mesmo durante tres ou catro anos nos medios públicos galegos escoitábase algunha panxoliña deste disco. O que queremos con este artigo é que cavilemos que facemos cada un de nós para que o Nadal siga a ter un algo de identidade galega, nas súas cantigas, nas súas celebracións e no modo de vivilo na Galiza do ano 25 do século XXI. E tamén, que fan os medios de comunicación que emiten no país panxoliñas e cantigas de Nadal? E que fan os gobernos en concellos, deputacións e Xunta de Galiza nas súas programacións de Nadal para seguir transmitindo esas cantigas e tradicións que chegaron a nós? Despedímonos co cun canto de aninovo, que sempre son cantos de esperanza e ilusión e de bos augurios para o ano que comeza: Ano novo con ben veñas Trae un algo de menos luces Para facer máis xaneiras.