A fin "case de inmediato" da guerra está en mans de Zelenski, asegura Trump

Poucos días antes de facerse seis meses da abrupta fin da súa última presenza no Despacho Oval da Casa Branca, logo dos reproches públicos do presidente estadounidense Donald Trump por non “estar preparado para a paz”, o mandatario ucraíno, Volodimir Zelenski, volveu a segunda feira a Washington, a capital do país americano, para abordar a fin do conflito con Rusia con Trump, nunha xuntanza que seguía á hora do fechamento desta edición. Apenas tres días antes, Trump recibira o líder ruso Vladimir Putin en Alaska (Estados Unidos), no primeiro encontro entre os xefes de Estado dos dous países en catro anos, e a raíz do que Trump abandonou a petición dun cesamento do fogo como paso inicial para avanzar na fin da guerra, no que insistiran os membros europeos da Organización do Tratado do Atlántico Norte (OTAN), pasando a demandar directamente un “acordo de paz”. Nese contexto, na madrugada da segunda feira o mandatario estadounidense asegurou na súa rede social Truth Social que Zelenski “pode pór fin á guerra con Rusia case de inmediato, se quere, ou pode seguir loitando”, facendo énfase en que “non se pode recuperar o que [o ex presidente Barack] Obama entregou (hai 12 anos, Crimea, sen que se disparara un tiro!)”, así como en que “Ucraína non entrará na OTAN. Algunhas cousas nunca cambian!”. O líder ucraíno retrucou que “só se pode obrigar Rusia á paz mediante a forza”, aseverando que Trump a ten e que “todos compartimos o firme desexo de acabar con esta guerra de forma rápida e fiábel”, apuntando que a “paz debe ser duradeira”, un aspecto no que mencionou “cando Ucraína viuse obrigada a ceder Crimea e parte do noso leste”, insistindo en que “Putin simplemente utilizouno como trampolín para un novo ataque”. Desde o comezo da guerra interna en 2014 até a invasión rusa de 2022 subscribíronse dous acordos en Minsk (Belarús) co fin de acabar coas hostilidades, e que a propia chanceler alemá naquela altura, Angela Merkel, admitiu que non tiñan intención de cumprir, e si de aproveitar o tempo para armar Ucraína. "Robustas" garantías de seguridade Antes da reunión con Trump, Zelenski xuntouse co enviado especial estadounidense para Ucraína, Keith Kellogg, ao que subliñou que “as garantías de seguridade” son o “máis importante”. Todo isto despois de que Steve Witkoff, tamén enviado especial de Trump, anunciara que pactaron con Rusia ofrecer “robustas garantías” a Ucraína de que non será atacada unha vez fechado un pacto de paz, un punto no que detallou que serían similares ás que brinda a defensa mutua da OTAN, que en todo caso non obriga a axudar un estado membro usando a forza militar. Desta vez non procederían da alianza militar controlada por Washington, senón directamente do país e “outros estados europeos”. A UE pide aos Estados Unidos que protexan os seus "intereses vitais de seguridade" Ao tempo, Witkoff pormenorizou que Rusia se comprometeu á “consagración lexislativa” de que non atacará “ningún outro país”, informando de que Putin “fixo algunhas concesións en relación a cinco rexións de Ucraína”, mais resaltou que “fai falla manter unha conversa sobre Donetsk”. O propio Trump transmitiu que tratou co ocupante do Kremlin transferencias de territorio e garantías de seguridade para Kíiv, que “acordaron en gran medida”. “Creo que estamos moi perto dun acordo”, e “Ucraína ten que aceptalo”, salientou. Fontes citadas pola axencia Reuters debullan que o entendemento proposto por Moscova implicaría que as tropas ucraínas se retiren do 30% da rexión de Donetsk que aínda controlan (a outra rexión do Donbás, Luhansk, xa está en mans de forma íntegra dos soldados rusos), mentres que nas de Khersón e Zaporijia, nas que Rusia domina máis de 70% do territorio, ficarían conxeladas as liñas da fronte. Ademais, as Forzas Armadas rusas devolverían ás ucraínas o control das pequenas porcións que dominan nas rexións de Sumy e de Khárkiv. Á vez, Putin reclama como mínimo o recoñecemento formal da soberanía rusa sobre Crimea e o levantamento dalgunhas das sancións coercitivas en contra do país. Outras das condicións serían o veto á entrada de Kíiv na OTAN, a oficialidade do idioma ruso en parte ou en todo o territorio ucraíno e o dereito a operar libremente da Igrexa Ortodoxa Rusa, perseguida polo Goberno de Zelenski. Publicamente, Kíiv rexeitou en diversas ocasións estas condicións, e o mesmo fixeron os membros europeos da OTAN, a meirande parte integrados tamén na Unión Europea (UE), que seguen a manter a posición fixada por Joe Biden, o anterior inquilino da Casa Branca, que boicoteu repetidamente calquera saída negociada ao conflito. Neste marco, a presidenta da Comisión Europea, Ursula von der Leyen, repetiu que é imposíbel que Kíiv entregue de maneira voluntaria territorios a Moscova. A alemá é unha das líderes europeas que se desprazaron a Washington co fin de tratar de reforzar a posición de Zelenski, e estaba previsto que se unise ao ucraíno e Trump após a fin da súa xuntanza bilateral, da mesma maneira que Emmanuel Macron de Francia, Keir Starmer do Reino Unido, Friedrich Merz de Alemaña, Giorgia Meloni de Italia, Alexander Stubb de Finlandia e Mark Rutte, secretario xeral da OTAN. Estes estados impulsaron a denominada coalición dos dispostos, que quere enviar tropas ao territorio de Ucraína en caso de que se logre fechar un acordo de paz, unha posibilidade que até o de agora Rusia negou. A China demanda un acordo de paz "xusto", "duradeiro" e o "antes posíbel" Mao Ning, voceira do Ministerio de Relacións Exteriores chinés, reclamou que “todas as partes” avancen cara a “un acordo de paz xusto, duradeiro, vinculante e aceptábel para todas as partes o antes posíbel”. Ao respecto, Vladimir Putin chamou o presidente brasileiro, Lula da Silva, o primeiro ministro indio, Narendra Modi, e o mandatario surafricano, Cyril Ramaphosa, para informalos sobre a cimeira da pasada semana con Trump. Xa en Europa, o titular de Exteriores húngaro, Péter Szijjártó, definiu como “inaceptábel e indignante que Ucraína volvera atacar en Rusia o oleoduto que chega a Hungría, provocando a interrupción da subministración”. O ministro sinalou que Moscova “non puido predicir cando se reactivará”, e afirmou que “Bruxelas e Kíiv levan tres anos e medio intentando involucrar Hungría na guerra de Ucraína”, ao que atribuíu os “cada vez máis frecuentes” ataques “contra a nosa seguridade enerxética”. Por esta mesma vía tamén chega petróleo a Eslovaquia, que confirmou que tamén se detivo a subministración. O homólogo ucraíno de Szijjártó, Andrii Sybiha, contestoulle que “podedes enviar as vosas queixas –e ameazas– a Moscova”, censurando que “Hungría non escatimou esforzos para manter a súa dependencia [enerxética] de Rusia, incluso despois de que empezara a guerra a grande escala”. Canda o Executivo progresista de Eslovaquia, o Gabinete ultradereitista de Hungría é a principal voz discordante na UE no tocante a Ucraína, rexeitando o envío de armas e o veto ás negociacións que impuxera Washington.