"Se Europa quere pelexar nunha guerra estamos listos agora", advirte Putin

Na tarde da terza feira, Jared Kushner, xenro do líder estadounidense Donald Trump, e o seu enviado especial, Steve Witkoff, chegaron ao Kremlin, onde se reuniron cunha delegación rusa encabezada polo presidente, Vladimir Putin, para tratar a posíbel fin da guerra en Ucraína. Xusto antes do comezo da xuntanza Putin cargou contra os membros europeos da Organización do Tratado do Atlántico Norte (OTAN), culpándoos de “obstaculizar” os esforzos de Washington co fin de acabar coa deflagración bélica e lanzar propostas “non aceptábeis”, autoexcluíndose das conversas. “Non teñen unha axenda pacífica”, enfatizou, advertindo que, malia que Moscova non quere un conflito, “se Europa quere pelexar nunha guerra estamos listos agora”, antes de ameazar con que, de estoupar unha confrontación, en pouco tempo podería xurdir unha situación na que Moscova “non terá con quen negociar”. O mandatario tamén celebrou a toma de Pokrovsk, en Donetsk, que as Forzas Armadas lle comunicaron poucas horas antes, abundando en que ten “un significado especial” e constitúe “unha gran base para o cumprimento dos obxectivos”. A cidade é un nodo loxístico chave que abre a porta a que as tropas rusas poidan avanzar cara a Kramatorsk e Sloviansk, as últimas cidades importantes na rexión que aínda fican en poder de Ucraína, e facerse con todo o Donbás. Non obstante, o Exército ucraíno rexeitou a declaración, defendendo que busca “influír” nas “negociacións internacionais” e que manteñen as súas posicións ao norte da liña ferroviaria que divide a localidade. Entre os medios especializados non hai consenso entre os que xa lle outorgan o control completo a Rusia e os que polo de agora marcan a maioría da área setentrional como de control descoñecido. Washington intenta achegar as posicións de Moscova e Kíiv en Abu Zabi Á vez, Volodimir Zelenski, xefe de Estado de Ucraína, desprazouse a Irlanda un día despois de visitar Francia, nunha tentativa de reforzar a súa posición internacional e interna no marco do caso de corrupción que se desvelou na súa contorna, que acabou con dous ministros e o seu xefe de Gabinete. O ucraíno sinalou que “aínda hai que resolver algunhas cousas polo que vin”, detallando que a última proposta consta de 20 puntos logo de negociar Kíiv con Washington en Xenebra (Suíza) e Florida (Estados Unidos) os seus termos. En teoría sobre ese plan ían debater Putin e Witkoff, un documento presentado inicialmente pola Casa Branca e que segundo a prensa local foi influído polas demandas rusas. Até o de agora os temas máis difíciles son o referente ao territorio, ante as cesións que Ucraína deberá asumir, que pasará cos activos rusos conxelados e as garantías de seguridade de que o país non volverá ser atacado, resaltou un Zelenski que trasladou que “agardará aos resultados das negociacións” da terza feira e reaccionará en base a iso. O negocio da guerra Na iniciativa orixinal, Crimea, Luhansk e Donetsk serían recoñecidos como rusos de facto, e en Khersón e Zaporijia os novos lindes os marcaría a liña da fronte. Aliás, habería “unha resposta militar decisiva” en caso de nova invasión rusa e revogaríase o acordado. No tocante aos fondos rusos, 86.000 millóns investiríanse nunha empresa da que os Estados Unidos recibirían 50% dos beneficios, á que os membros europeos da OTAN terían que achegar outros 86.000 millóns de euros. O resto dos 250.000 millóns de euros conxelados, case todos na Unión Europea (UE), dedicaríanse a impulsar proxectos conxuntos ruso-estadounidenses. As mudanzas posteriores ao proxecto non se fixeron públicas. A insistencia de Washington en garantirse beneficios foi cuestionada por membros da UE, despois de que Trump forzara Kíiv a asinar un acordo bilateral para acceder aos seus recursos naturais. O estadounidense rubricou a terza que non están “monetariamente envoltos” no conflito, gabándose de que apenas venden armas a OTAN para que llas entregue a Ucraína e sen amentar o papel do país á hora de desatar as hostilidades. Si porfiou en que finalizar a guerra “non é doado”. Ademais de aseverar que “non hai solucións simples” para rematar co conflito armado, Zelenski reclamou que non se decida nada “sobre Ucraína sen Ucraína”, afirmando que hai máis posibilidades “que nunca” de alcanzar un acordo de paz. O primeiro ministro irlandés, Micheál Martin, insistiu na rolda de prensa conxunta en que confiaba en que Bélxica ceda e permita usar os activos rusos conxelados como aval para outorgar un préstamo polo mesmo valor a Kíiv, a quen só se pediría devolvelo se o Kremlin acepta pagar reparacións pola guerra e que evitaría así a bancarrota. Compras de armas financiadas pola UE, así pagaría Ucraína as garantías de seguridade dos EUA O Executivo belga aduciu que todos os membros da UE deben comprometerse a asumir o custo no caso de que se vexan obrigados a devolver inmediatamente eses activos a Rusia, ante o temor de que, como país que acolle a sede de Euroclear, que ten a maioría deses activos, unha futura responsabilidade poida recaer só no país. Nesa liña, apuntou que unha medida así, que o Kremlin considera unha confiscación prohibida no dereito internacional, poría en risco un potencial pacto de paz, e Euroclear alertou a UE de que os investidores o entenderían como unha confiscación tamén, socavando a confianza no sistema financeiro comunitario e elevando o custo do endebedamento no seu seo. O BCE négase a garantir o préstamo a Kíiv con activos rusos conxelados Na busca dunha solución, a Comisión Europea, principal soporte da iniciativa, que segue a posición fixada no seu momento polo predecesor de Trump, Joe Biden, pediu ao Banco Central Europeo (BCE) actuar como prestamista de última instancia se Euroclear tivese que responder deses fondos, 185.000 millóns de euros, e non contase coa liquidez requirida, cos membros da UE garantindo conxuntamente o préstamo orixinal, ao que contestou a entidade cun rotundo non, pois isto violaría as súas normas, revelou a terza feira o Financial Times. A alta responsábel de Exteriores da UE, Kaja Kallas, cuestionou os argumento belgas, e nunha reunión privada con deputadas e deputados do Partido Popular Europeo (PPE) no Parlamento Europeo chegou a inquirir a “que tribunal ía ir Rusia” e que lle dese a razón, todo isto nun ton “moi condescendente”, pormenorizou unha persoa que participou na xuntanza ao portal Euroactiv. Esta posición é “inxenua e extremadamente perigosa”, reaccionou a analista Patrícia Marins, que apuntou que os tribunais de Dubai (Emiratos Árabes Unidos) e Hong Kong (China) son “sedes viábeis e estratexicamente atractivas” para demandas rusas neste sentido ao ter “xurisdición real sobre disputas relacionadas con activos conxelados”, enumerando varias sentenzas en contra de intereses occidentais e adiantando que poderían conxelar activos da UE e condenala a pagar compensacións. Nesta situación sería o “cidadán de a pé” o que tería que asumir o custo do préstamo, especula, culpando os promotores de sabelo, “mais non queren ter ningunha relación directa”.