Os Estados Unidos ultiman a declaración dunha guerra comercial ao resto do mundo

Na primeira reunión a este nivel nun lustro, os titulares de Comercio de dous dos principais aliados estadounidenses no Indo-Pacífico, o Xapón e Corea do Sur, reuníronse o domingo co seu homólogo chinés, co que pactaron acelerar as negociacións para un acordo de libre comercio e impulsar “unha contorna previsíbel para o comercio e o investimento”, e a segunda feira, a Comisión Europea trasladou que acordou con Beijing abrir un diálogo sobre comercio, incluídos os vehículos eléctricos chineses, aos que Bruxelas impuxo fortes aranceis despois de que Washington fixera o propio. Estes dous eventos, que supoñen a apertura dunha fenda das alianzas estabelecidas de forma máis ou menos forzosa por Washington desde a fin da Segunda Guerra Mundial, teñen en común o que Donald Trump, presidente dos Estados Unidos, chegou a definir como o “día da liberación”, fixado para a cuarta feira, cando anunciará o que insiste en denominar aranceis “recíprocos” ao resto do planeta, sen que se coñeza cando entrarían en vigor. O mandatario reiterou que busca igualar os aranceis e outras taxas, como o IVE, que considere “inxustas, discriminatorias ou extraterritoriais” aos seus produtos, mais os laxos criterios da proposta permítenlle impor calquera gravame que queira. Scott Bessent, secretario de Comercio do Executivo estadounidense, subliñou que algúns deles “poden non ter que aplicarse porque haxa un acordo pre negociado”, e noutros casos abriu a porta a que o Estado afectado “queira negociar unha redución”. A xustificación usada por Trump é loitar contra o déficit comercial do país, que definiu como unha “estafa”, ratificando que “o amigo foi moitas veces peor que o inimigo”. A inminencia do anuncio levou a cifras vermellas as bolsas do Xapón, o Reino Unido, Alemaña, Francia ou os Estados Unidos nas primeiras horas da sesión, e encamíñanse cara á maior perda mensual desde 2022. Amais da incerteza, o outro elemento chave na caída das bolsas (a pesar de que concentran unha cifra importante das multinacionais privadas, as máis beneficiadas polas políticas estadounidenses) é a “crecente probabilidade dunha dolorosa combinación de recesión xunto a unha inflación obstinadamente alta”, sinalou Tom Stevenson, de Fidelity International. A UE responde aos aranceis de Trump: riscos e oportunidades para Galiza nun escenario de guerra comercial Asemade, a previsión de crecemento do país da canle CNBC para o primeiro trimestre reduciuse a 0,3%, co que a economía “podería facilmente caer en territorio negativo, e, coa entrada en vigor de novos aranceis esta semana, non todos están tan seguros dunha recuperación”. En todo caso, os aranceis son unha taxa que pagan as empresas importadoras, polo que, ademais de reducir a entrada de produtos procedentes doutros estados, as compañías estadounidenses serán as que sufrirán o maior impacto, que derivará nun incremento dos prezos a nivel interno. O volume das medidas previstas suporá o comezo dunha guerra comercial a grande escala co resto do mundo que até o de agora Trump limitara á China, coa que desatou o conflito económico no seu primeiro mandato, e a un pequeno grupo de países e sectores. Nese sentido, e cando o arancel adicional imposto aos produtos de Beijing sumou 20%, cun 25% en vigor xa ás importacións xerais de aluminio e aceiro, a cuarta feira está previsto tamén o comezo de aranceis de 25% a produtos do Canadá e México, e un día despois a mesma porcentaxe aplicarase á entrada de coches, furgonetas e os seus compoñentes de todo o globo. Washington rexeita agora a globalización A Casa Branca estima que poderán recadar 92.000 millóns de euros ao ano polos aranceis aos vehículos e 554.000 millóns polo resto de gravames, o que implicaría a maior suba de impostos no país desde a Segunda Guerra Mundial, sostivo á axencia AP Jessica Riedl, do conservador Manhattan Institute. Esta viraxe proteccionista de Washington é inédita desde a fin dese conflito, cando impuxo na súa esfera de influencia e despois na maioría do planeta o libre mercado na busca dun maior beneficio para as súas multinacionais, ao tempo que mantiña o proteccionismo a nivel interno en sectores como o agrícola. Washington pensaba que a “globalización” implicaría que “os países ricos progresarían na cadea de valor, mentres que os países pobres fabricarían as cousas máis simples”, recoñeceu James David Vance, vicepresidente do país, que afirmou que “pensábamos que os demais países sempre estarían detrás de nós na cadea de valor”, mais os seus avances “esmagáronnos por ambos os extremos”. Paralizados case todos os pedidos de viños galegos aos Estados Unidos polo anuncio dos aranceis de Trump En última instancia, que o plan de Trump se concrete nunha redución do seu déficit comercial ou ille o país depende da reacción dos países afectados, que de forma xeneralizada advertiron que responderían con medidas similares entre as ameazas do presidente de que desencadearía novas medidas na súa contra, e, con énfase, dos seus aliados. “A antiga relación que tíñamos cos Estados Unidos, baseada na integración cada maior das nosas economías e nunha estreita cooperación en materia de seguridade e militar, rematou”, resolveu a semana pasada Mark Carney, novo primeiro ministro do Canadá, onde o movemento para evitar comprar produtos orixinados máis alá da fronteira sur está a causar que cada vez máis empresas estadounidenses vexan rexeitadas as súas propostas comerciais, transmitiu Reuters. Outros dos aliados chave, o Reino Unido e a Unión Europea (UE), tamén aseguraron de forma máis tímida que contestarían, o que, reporta o xornal Le Monde, multiplicou o traballo dos grupos de presión da UE para ficar fóra da guerra comercial. Os aranceis secundarios a Venezuela estarán vixentes a partir da cuarta Malia a tentativa de Donald Trump de enmarcar os aranceis no ámbito comercial, o certo é que tamén está a utilizalos como estratexia de presión a nivel internacional. No caso de Venezuela, proclamou que a cuarta feira sancionará e entrarán en vigor os gravames secundarios contra o país, que tamén afectarán ao Estado español. Este arancel será de 25% a todos os produtos importados desde estados que compren gas natural ou petróleo a Caracas, algo que, de forma paradoxal, tamén fai Washington, o segundo maior importador de petróleo venezolano o pasado ano, só por detrás da China. O líder estadounidense aduciu como motivo para a medida o envío de “milleiros de delincuentes de alto nivel”, en alusión ás persoas migrantes venezolanas, así como que “foi moi hostil” co país. O domingo, transcendeu que Repsol e outras petroleiras que traballan coa pública Petróleos de Venezuela recibiron unha notificación da Administración estadounidense coa cancelación dos seus permisos para exportar petróleo e derivados do país, revertendo as licenzas outorgadas polo anterior presidente, Joe Biden, no contexto das sancións. “As sancións de onte derrotámolas e as que veñan as derrotaremos”, sentenciou Nicolás Maduro, presidente de Venezuela. Sexa como for, e aínda que o control do sistema financeiro por parte de Washington e o amplo uso do dólar son a clave para impor a boa parte do mundo a aplicación das súas sancións, unha mudanza na posición dos seus aliados ao respecto podería acelerar a paulatina perda de peso internacional da moeda, erosionando así o principal activo do país.