As ameazas de Trump impulsan Milei á vitoria electoral nas lexislativas

Contrarrestando as enquisas, a forza de extrema dereita A Liberdade Avanza (LLA), do presidente arxentino Javier Milei, alcanzou 40,7% das papeletas para a Cámara Baixa nas eleccións lexislativas parciais do domingo, logrando a primeira praza cunha candidatura que incluía a conservadora Proposta Republicana (PRO), do ex mandatario Mauricio Macri, revelou a segunda feira o escrutinio, que á hora do fechamento desta edición estaba en 99,3%. A segunda praza foi para a progresista Forza Patria (FP), que agrupa boa parte do peronismo e que canda ás candidaturas afíns logrou 34,9%, seguida de Provincias Unidas (PU), autoproclamada centrista e impulsada como unha terceira vía por un grupo de gobernadores, que se fixo con 6,95%. A Fronte de Esquerda (FIT-U) logrou 3,9% e a Unión Cívica Radical (UCR) 0,95%. A participación electoral, 67,9%, foi a máis baixa nunha elección nacional en catro décadas. Composición tras as eleccións da Cámara Baixa. (Imaxe: Nós Diario) Unha vez completada a nova composición do Congreso após renovarse arredor da metade dos asentos da Cámara de Deputados e un terzo dos do Senado, FP continuará a ser a primeira forza en ambos os dous órganos, mais a extrema dereita e os conservadores lograron o seu obxectivo principal, alcanzar un terzo dos postos, o que lles permite evitar os vetos ás decisións de Milei, que nas últimas semanas comezaban a ser revertidas polas parlamentarias e parlamentarios. As votacións estiveron marcadas polas inxerencias de Donald Trump, presidente dos Estados Unidos e o principal aliado a nivel internacional do mandatario arxentino, que advertira que o rescate de 17.300 millóns de euros ao país (amais doutro rescate de igual valor que se está a negociar con fondos privados estadounidenses) dependía da vitoria de Milei. “O pobo arxentino xustificou a nosa confianza nel”, celebrou Trump. Composición tras as eleccións da Cámara Alta. (Imaxe: Nós Diario) Pola súa parte, Milei insistiu en que a vitoria é un “punto de inflexión”, comprometéndose a intensificar as políticas neoliberais extremas grazas ao “Congreso máis reformista da historia da Arxentina”, e adiantou que atrasará as mudanzas previstas no Gabinete, que anunciara que levaría a cabo unha vez rematados os comicios coa esperanza de limitar os efectos dos escándalos e casos de corrupción na súa contorna. Ao tempo, o gobernador da provincia de Bos Aires e principal expoñente de FP na actualidade, Axel Kicillof, fixo énfase en que “Milei trabúcase se festexa estes resultados electorais, onde seis de cada dez arxentinos dixeron que non están de acordo co modelo que propoñen”, e se ignora “a situación que está atravesando o noso pobo de enorme sufrimento, onde se perderon empregos, onde fechan empresas todos os días, onde os máis vulnerábeis sofren cada día máis”. A extrema dereita impúxose en boa parte do país, o que inclúe a provincia bonaerense, na que FP lle sacou hai un mes máis de 13 puntos nas eleccións parciais ao Parlamento provincial, por apenas medio punto porcentual. Trump e inflación “Claramente” as ameazas de Trump foron un dos factores chave das eleccións, debulla en declaracións a Nós Diario Mariano Vázquez, responsábel de Comunicación da Secretaría de Relacións Internacionais da Central de Traballadores da Arxentina Autónoma (CTA-A). Con todo, engade que ao tratarse dunhas votacións federais outro dos puntos clave foi o “antiperonismo”, así como que “a xente non ve ningún tipo de opción fóra do Goberno” a pesar “da gravidade da situación económica”. Nesa liña, incide en que parte da poboación apostou por darlle “unha oportunidade máis”, e, agora si, Milei “ten unha marxe máis forte para negociar”, especialmente polo mal desempeño de PU, que forzará os gobernadores que impulsaron esta opción a negociar co ultradereitista. Esta combinación, á que hai que acrecentar que LLA “practicamente non poñía nada en xogo” ao ser aínda unha formación incipiente hai catro anos, “empoderou o Goberno” e acabou coa capacidade dos progresistas de frear as súas políticas. Ao tempo, Débora Campos, xornalista e profesora na Universidade de Bos Aires, traslada a este xornal que coincide no peso da inxerencia estadounidense, mais considera que non é o factor principal, “ou en todo caso está supeditado a outro”, que é a baixada da inflación a costa da destrución de parte da economía e dos recortes. Campos fai fincapé en que hai que “ter consciencia do prexuízo que causaron os máis de dez anos de inflación”, cun “dano tan grande, emocional diría, aínda máis que económico”, que aterra á poboación a “idea de que volva”. Isto está ligado tamén coa facilidade coa que se pode acceder a dólares estadounidenses a diferenza de etapas anteriores, pormenoriza, o que explica que, no marco do “estreito vínculo” con esta moeda, a “intromisión” de Trump “lese como unha axuda” posto que “é o señor que imprime dólares”. Este elemento, “moi importante culturalmente” incluso, é “un grande argumento en favor de Milei” aínda “que todo o demais se afunda”. O terzo que buscaba Milei, en mans do PRO de Macri Para reverter unha decisión gobernamental, como o veto presidencial ás leis aprobadas polo Parlamento ou os decretos usados repetidamente por Javier Milei, é preciso o apoio de dous terzos das dúas cámaras lexislativas, polo que un dos principais obxectivos do ultradereitista era lograr ese terzo restante, algo que LLA non terá en solitario mais si co PRO. Débora Campos subliña que en última instancia “depende de cada persoa” con representación da formación votar o que considere axeitado sobre cada norma, e sinala que non está claro se lograrán fechar un “bloque tan compacto”, tendo en conta amais a tendencia de Milei a “atacar os seus” e as “humillacións públicas” ás que someteu Mauricio Macri. Pola contra, Mariano Vázquez pensa que o PRO si se manterá á beira de Milei, e máis alá afirma que a PU ou UCR “non os poría como opositores”, senón “oscilando”, adiantando que "hai que estar atento a como [Milei] acelera as reformas". Ambas as dúas sinalan amais que o resultado tamén se viu influído polas liortas no interior de FP, que dificultan percibila como unha alternativa. No que atinxe ao efecto deste resultado de cara ás presidenciais de 2027 Campos asegura que “non quere dicir nada”, lembrando como Macri obtivo nas parciais unha vitoria similar antes de non lograr a reelección en 2019.