Do vestiario ao Couto: a UD Ourense ascende coa forza da unidade

A Unión Deportiva Ourense vén de escribir unha das páxinas máis ilusionantes da súa curta historia ao certificar o ascenso de categoría culminando unha tempada histórica. O esforzo colectivo, a entrega incondicional dunha afección cada vez máis grande e un vestiario que nunca deixou que crer fixeron posíbel que o equipo ourensán sexa xa un conxunto de Segunda RFEF. Un novo ascenso, o deste ano, co que a UD Ourense suma o seu sexto salto de categoría nos seus 11 anos de historia. Cristina Fernández Piñeiro, pioneira da arbitraxe: "Non me cuestionaban por ser nova, senón por ser muller" Sen dúbida, o éxito deste equipo ten moitos artífices, desde o adestrador, Borja Fernández; pasando por cada un dos xogadores e integrantes do corpo técnico e até os socios e socias e mais a afección. Un dos xogadores determinantes deste equipo e con máis titularidades durante a tempada é Álex Cabarcos (As Pontes, 1994). O lateral esquerdo chegado a Ourense para esta tempada procedente do Bergantiños e logo de colleitar tamén no seu anterior equipo un ascenso a Segunda RFEF, conségueo de novo este ano nas filas ourensás. Porén, vivir esta experiencia na cidade das Burgas “foi algo moi especial”. “Ver a alegría de tanta xente que estaba agardando este momento fai que valoremos o que acabamos de conseguir”, asegura en conversa con Nós Diario. “A celebración é algo que non se me esquecerá nunca pola cantidade de xente que houbo e a felicidade que se notaba en todos eles”, di ilusionado. “A nivel persoal eu sinto satisfacción, felicidade, reivindicación… é unha mestura de sentimentos polo que significa para min e por todo o que levo vivido neste deporte”, asegura. “A nivel profesional é unha maneira de medrar e iso sempre é das cousas que máis valoro ao rematar unha tempada”, engade Cabarcos. Este ano, el foi un seguro habitual na defensa ourensá e na que, quizais, está a ser a súa mellor tempada como profesional, apunta, “por madurez, por progreso… A nivel mental custoume situarme por unha mala experiencia hai un ano. Sentía unha gran responsabilidade de seguir mantendo o nivel das últimas tempadas e, ao mesmo tempo, por cumprir este obxectivo ambicioso que nos marcaramos desde o principio”, confesa. Un obxectivo, o do ascenso, que cuxa chave foi “a regularidade”, explica o lateral. “Nunca tivemos momentos malos que se estenderan no tempo grazas a que nunca perdemos a liña de traballo, sendo coherentes coa situación e con confianza no que estabamos a facer”, explica, mais fai fincapé en que “o máis importante de todo isto foi a unión entre o corpo técnico e os xogadores”. Lucía del Campo, a futura médica que despunta na elite do rugby estadounidense Mais non só o éxito está de portas cara a dentro do club, senón tamén de toda a afección e a cidade. “A xente faite sentir moi a gusto. Vives un ambiente de fútbol e todo semella moi profesional. O sentimento que ves na xente faite a ti tamén un afeccionado máis da UD Ourense, como todos eles”, explica Cabarcos emocionado. “Todo o mundo é moi achegado, desde os pequenos aos maiores. E iso, tamén, fai que sintas a responsabilidade de dar todo o que poidas por este club”, afirma con rotundidade. Unha afección que, sen dúbida, é chave do éxito da UD Ourense, tanto no Couto como tamén nos partidos como visitantes. “Sentímonos arroupados todo o ano e iso facilita as cousas no campo, é sempre unha motivación extra”. “Un bo exemplo de todo iso foi a festa do ascenso, pouco máis hai que engadir”, sentencia. Mais a fortaleza do vestiario é, sen dúbida e necesariamente, sempre un factor chave. Na UD Ourense equilibran a existencia de líderes co feito de ser un equipo horizontal, un grupo, e iso tal e como indica Cabarcos “é a nosa virtude”. “Recoñecer as referencias, pero mantense con total humildade todo o comportamento do vestiario”. “Somos un grupo moi san, somos amigos, compañeiros… somos capaces de sentir o que sinte cada un, e por iso traballamos tan ben todos xuntos”, explica. “A chave do éxito eu teño claro que foi a unión de todos nós, xa non só de xogadores, tamén co corpo técnico”, enfatiza. Precisamente, o traballo do corpo técnico tamén foi esencial para este éxito e, dentro deste destaca, como non, a figura do adestrador, Borja Fernández. “Soubo sacar o mellor de cada un”, recoñece Cabarcos sobre o técnico. Ademais, engade, “telo como unha referencia pola súa traxectoria uniu os puntos chave para que os xogadores renderamos ao noso mellor nivel”, explica. “Lembro unha charla que nos deu ao rematar o primeiro adestramento da tempada na que el quería transmitir confianza e atrevemento para sacar o mellor de nós, sempre desde a coherencia de coñecerse para saber que debiamos achegar no campo cada un”, relata. Unha liña de traballo que Borja Fernández quixo transmitir e semella que así o conseguiu, destacando a fortaleza do grupo e mantendo todos os xogadores activos e unidos. Cristina Cantero, adestradora do Celta: "Tivemos máis problemas no eido psicolóxico que no do baloncesto" Agora mesmo, o futuro de Cabarcos é incerto aínda que, admite, “a día de hoxe o que máis me gustaría sería seguir neste club, con estes compañeiros e este corpo técnico”. Un equipo que o permitiu medrar a nivel futbolístico e tamén mental e fisicamente e, ademais, cun estilo de xogo no que Cabarcos está cómodo. “Gústame o fútbol ofensivo, atrevido e dinámico. Ter o balón e tratar de ser dominador”, conclúe. Un club novo en idade, pero cun sentimento moi profundo Álex Cabarcos, lateral do UD Ourense. (Foto: Nós Diario) Non só Álex Cabarcos ou o resto de integrantes do cadro de xogadores e técnico amosan o seu recoñecemento e agarimo pola UD Ourense. O vivido durante o ascenso reivindica o sentimento de toda unha afección e do máis profundo da cidade das Burgas. “Oxalá nos sigan animando, sigan confiando no traballo que se fai día a día porque o facemos coa nosa maior ilusión, con amor a este deporte e polo sentimento que todos eles [a afección] nos transmite”, explica Álex, preguntado polos seareiros e seareiras que os acompañan no Couto e tamén fóra. A todos eles, pídelles “que sigan apoiando nas boas e nas malas, que sempre estiveron aí meses momentos e sentir á afección perto de nós é a mellor axuda”, confirma. Co salto a Segunda Federación, o club ourensán terá que amosar se pode seguir medrando. Cabarcos, sobre iso, non ten dúbida. “Só hai que ver a repercusión que ten. Seguirá medrando se se mantén unha boa ética de traballo, se todos seguimos na mesma dirección e non se perde a coherencia”, indica. Mais, o certo, é que como el mesmo indica “con todo o que move este club na cidade, xa ten a chave para medrar”. Os seis ascensos en 11 anos do equipo así o avalan, como tamén o fan os seus máis de 250 socios asamblearios, apostando por unha idea de equipo clara e coa que identificarse. Na tarde de antonte, a asamblea de socios reuniuse para tratar asuntos da vindeira tempada, coma o prezo dos abonos para os afeccionados dun equipo que xa é de Segunda RFEF.