De Vacas encara 2026 tras celebrar 10 anos de versións con humor e virtuosismo

O emblemático grupo De Vacas, conformado por voces referenciais da música e da escena galega como a actriz e vocalista Inés Salvado, as músicas Faia Díaz Novo e Paula Romero e o guitarrista Guillerme Fernández, veñen de estrear 'Vacanal Sinfónica', un concerto especial co que celebraron o seu décimo aniversario. O grupo, que naceu “sen ningunha pretensión máis que a de pasalo ben”, indica Guillerme Fernández a Nós Diario, conmemorou a súa década cun concerto o pasado domingo no Auditorio da Galiza, en Santiago de Compostela. Este recital escapou do seu habitual espectáculo ao contar co acompañamento do Coro da Ra –do que formaron parte tres das catro integrantes do grupo-, e unha banda con catro ventos e catro cordas baixo os arranxos do compositor Lucas Rei. Definiron esta proposta como “unha revisión en chave sinfónica do repertorio ao longo destes dez anos”. Intercalaron a música con escenas de humor, coa presenza dun actor imitando Enrique Iglesias, e mesmo unha torta de aniversario ao final. O resultado foi un evento que cualifican como “apoteósico” e “marabillso”. De Vacas homenaxea as 'divas' da música Elas e el, cuxos alter ego na escena son a Marela, a Pinta, a Rubia e a Morena, conforman este grupo dedicado a versionar cancións pop en chave de humor. Defínense como un grupo “reivindicativo, irreverente e inconformista” e, destaca Inés Salvado, son a mostra de que “a través do desfrute é posíbel sacar adiante un traballo moi digno, confrontando a teima de que os traballos deben levar consigo o sufrimento. Desde logo que hai moito traballo, pero sempre o fixemos desde un lugar bo para nós, desde o agarimo e o goce”. Humor e arte A súa fórmula nace da combinación entre o humor e a arte, empregando o primeiro “igual que moitos artistas ao longo da historia, como unha canle de comunicación”, puntualiza Faia Díaz. Guillerme Fernández, á súa vez, explica o papel que ten para banda o humor como ferramenta “para afrontar o enfado, a queixa ou a reivindicación”. A escolla das letras As súas letras, explica Inés Salvado, “están feitas desde quen somos”, sendo isto a “chave do éxito do grupo, a aprendizaxe común dos membros”, o que “está vencellado a unha serie de escollas no día a día e, por tanto, inevitabelmente á política”. Porén, continúa Salvado, “non temos unha mensaxe pedagóxica, non queremos aleccionar ninguén. A través da nosa linguaxe humorística poñemos sobre a mesa todas as frustracións e todo no que cremos e, por que non, a diversión como bandeira”. Por tanto, é “o que sucede entre nós e o público” o que xera a verdadeira “maxia”. Preguntadas polo papel da súa identidade como galegas nos códigos do seu humor, explica Faia Díaz que “nin podemos nin queremos fuxir de quen somos nin de onde nacemos, penso que hai cousas que van case no ADN, entre as que se atopa, precisamente o humor”. Sinala Díaz que, no caso do galego “ten unha serie de características que compartimos todas”, é por isto que “atopamos cómplices entre o público galego, mais cando tocamos fóra do país fáisenos máis difícil, aínda que finalmente todo o mundo entra”. Isto vese relacionado, indica, “coa maneira de comunicarse e unha cuestión cultural que está presente”, e foi precisamente ese humor compartido “non só por ese ADN, senón por outros factores como unha cercanía de idade e sermos mulleres”, o que fixo posíbel a existencia de De Vacas. De Vacas coa reivindicación Na formación do grupo, Inés Salvado sinala a participación xunto con Faia Díaz e Paula Romero no Coro da Ra e a adolescencia compartida, xunto coas inquedanzas por cantar e facer harmonías como factores chave para a creación do mesmo. O goce do que estaban a facer, a conexión co público e a posterior unión de Guillerme Fernández “que estaba un pouco na mesma onda ca nós” foron o “empuxe necesario” para a continuación co proxecto. Esta ética de traballo e as aspiracións como grupo non mudaron, mais, como explica Salvado, “si o fixo a parte máis artística”, sendo eles un grupo que, desvela ao querermos medrar e probar cousas novas, perante o seu foco principal: “Pór en valor os grandes temazos da historia do pop que foron quedando nas marxes, desde a nosa adolescencia até hoxe”, e que conta con esta composición máis simple (tres voces máis guitarra que lle deu, opina Faia Díaz “un carácter musical moi concreto”. De Vacas, a(s) Rosalía(s) e a Revolta Feminista do 8M Porén, para o décimo aniversario quíxose “revisar o compoñente musical do proxecto e levalo a un lugar totalmente novo para nós”. Isto reflíctese ben en Vacanal Sinfónica, no que “o son é moito máis aberto e grande, hai moitas máis cores”. Sentencia Inés Salvado que este concerto senta un precedente, pois “imos seguir creando desde ese lugar, coa responsabilidade de que á xente lle gusta, e que queremos profesionalizar todo o que está ao redor do proxecto”. Dos ritmos latinos aos urbanos en galego Se ben son grandes entusiastas da música pop, as compoñentes de De Vacas adaptáronse, co tempo, a diversos estilos musicais, versionando cancións de ritmos latinos ou máis urbanos. Vencéllanse a “un tipo de pop que ten a ver co mainstream, que avanza cada vez máis rápido, sendo moi inmediato e moi globalizado”, e ironizan, “somos vítimas deste estilo de música”. Porén, confensan que, de camiño aos seus concertos “temos a radio apagada sempre” porque “cando estás todo o día coa música na cabeza, no momento que paras, priorizas o compartir momentos, polo que non adoitamos pór música”. Mais o canto si que está sempre presente “cantamos, si, cantamos calquera cousa que se nos pase pola cabeza, estamos todo o día cantando, mesmo hai quen di que somos un pouco pesadas”. A nivel profesional, non seguen ningún criterio concreto para seleccionar aqueles temas que versionan: “Nós tendemos a versionalo todo, e se hai unha canción que nos está a gustar, deseguido lle facemos un retrouso axeitado”. Nese senso, o seu gusto é compartido: “Gústanos a boa música, así en xeral”, sinalan, “desde o tradicional, até as coplas, ou a música clásica”.