Os límites da civilización: Talía Teatro rézalle a "un deus salvaxe"

Podería dicirse que xa é un clásico do século XXI. E tamén que, dalgunha maneira é unha obra que presaxiaba o actual clima de tensión e polarización que se vive agora. Un deus salvaxe, de Yasmina Reza, foi un éxito desde o momento da súa estrea, e quizais é ese carácter premonitorio o que o devolve á actualidade e por iso Talía Teatro estrea a súa versión esta sexta feira, 28 de febreiro, na Casa da Cultura de Cee (comarca de Fisterra). En Un deus salvaxe, unha situación inocente desemboca nunha crise de valores de dimensións apoteósicas que permite que comprobemos como as miserias humanas, vistas desde unha certa distancia, poden resultar cómicas. A obra xira arredor dunha, a priori, civilizada reunión de pais –para resolver unha pelexa no patio da escola entre os seus dous fillos– que remata transformándose nunha caótica explosión que esmaga os valores, a educación e as normas de civismo polas que parecían rexerse os aburridos matrimonios de clase media. Houbo moitas versións de Un deus salvaxe desde que a escritora francesa Yasmina Reza estrease a obra orixinal en París en xaneiro de 2008, con Isabelle Huppert no elenco. Christopher Hampton traduciuna ao inglés para a produción londiniense, que contaba con Ralph Fiennes entre os actores. E a versión americana, na que Fiennes era substituído por Jeff Daniels, gañou o premio Tony á mellor obra de Broadway. Mais a historia segue tendo unha grande actualidade para o público de hoxe, por iso Artur Trillo diríxea cun elenco formado por María Ordóñez, Dani Trillo, Marta Lado e Toño Casais. 'Unha inimiga do pobo', de Talía Teatro, arrasa nos Premios María Casares de Teatro "É un texto que tiñamos enriba da mesa desde hai moito tempo", explica Trillo en conversa con Nós Diario. "E tamén é un texto que o elenco, por idade e por experiencias persoais, pode entender moi ben agora mesmo, así que pensamos que era o momento de montala. Por outra parte, somos unha compañía que tampouco ten unha estética definida, que nos gusta presentar sempre unha variedade de propostas e conxugar clásicos e contemporáneos, comedia e drama... Despois de Unha inimiga do pobo, dun Ibsen, esta obra parecía unha boa opción". Equilibrio entre a comedia e o drama Reza, afirma Artur Trillo, logra nas súas obras un equilibrio perfecto entre drama e comedia, polo que o seu tratamento dun conflito que, en principio parece pueril, logra afondar nos límites da nosa vida "civilizada". "Date conta de que os conflitos que adoita tratar xorden de situacións moi cotiás, dunha tensión que abrolla do día a día. Na sociedade contemporánea vivimos cun ritmo moi estresante, moi belixerante, incluso. E iso lévanos, en ocasións, a perder de vista o que é a convivencia". A crítica á hipocrisía das sociedades occidentais tamén está moi presente en Un deus salvaxe, que desenmascara, de forma hilarante, a hipocrisía que adoita organizar a vida social, e tamén os complexos de superioridade que se derivan de vivir en Occidente. A democracia fronte ás súas contradicións "Os personaxes desta peza teñen un concepto de si mesmos un tanto sobredimensionado, por dicilo suavemente. Pero en realidade a obra fala un pouco de todos nós, os que como europeos pensamos que estamos do lado da civilización e que os salvaxes están na selva. Pero, a pouco que rañes, o salvaxe sáenos de dentro cunha enorme velocidade: por unha pequena discusión de tráfico, por un pequeno conflito na escola dos nosos fillos... Sempre pensamos que somos mellores do que realmente somos". Gran formato As razóns para pór en escena esta obra son múltiples, pero a Trillo sáelle o home de teatro que leva dentro cando afirma que "a razón fundamental é que está moi ben escrita. Sabiamos que montala ten o risco de se enfrontar a unha referencia tan perigosa como é a película de Polanski, pero creo que o texto é tan bo que o público deixarase levar axiña polos personaxes e as situacións". Un público que, ademais, agradecerá o esforzo na parte espectacular que caracteriza as pezas da compañía, co habitual traballo de Dani Trillo na escenografía e a iluminación e de Martina Cambeiro no vestiario e a maquillaxe. "Si, son só catro actores, pero é unha obra de gran formato. O público de teatro agradece, cando se levanta o pano, ser seducido por unha boa montaxe. Sen querer caer no esteticismo, sempre facemos un esforzo nese sentido, porque, a fin de contas, o teatro tamén é espectáculo". A montaxe estará a sexta feira e o sábado en Cee para despois iniciar unha xira cuxa primeira parada será Bertamiráns (Ames, comarca de Compostela) o 7 de marzo. Carballo (Bergantiños) acolle o espectáculo o día 14 de marzo, e Vimianzo (Terra de Soneira) o 15. Os días 21 e 22 dese mes a obra chega á Coruña e, os días 27 e 28 de marzo, poderá verse en Compostela, para acabar o mes o día 29 en Oleiros (comarca da Coruña). "Despois do éxito de Unha inimiga do pobo parece que os programadores teñen máis confianza. Agora toca ver como responde o público", conclúe Trillo. "O meteorito somos nós!": Manuel Cortés leva a fin do mundo a escena Unha autora que revela o lado absurdo da sociedade Yasmina Reza é unha das voces máis destacadas do teatro contemporáneo. Nacida en París en 1959, de orixe xudía-iraní, Reza captura como ninguén a complexidade das relacións humanas, mergullándose nos conflitos cotiáns que revelan o absurdo e a profundidade da nosa existencia. A súa obra Un deus salvaxe (Le Dieu du carnage no orixinal francés) é un exemplo perfecto do seu xenio. Neste texto explora a fina liña entre a civilización e a barbarie, a través dun enfrontamento entre dúas parellas que se reúnen para resolver un conflito entre os seus fillos. O que comeza como un diálogo cordial desemboca nun caos, onde as máscaras caen e os instintos máis primarios saen á luz. Yasmina Reza é mestra en crear diálogos afiados e situacións incómodas que nos fan rir e reflexionar á vez. Coa súa mirada implacábel, convídanos a cuestionar: somos realmente tan diferentes do "deus salvaxe" que levamos dentro? Antes de Un deus salvaxe, Yasmina Reza xa obtivera un grande éxito internacional con Arte (levada á escena galega pola compañía Fulano, Mengano e Citano). A estas seguiron outras pezas como Bella Figura, Anne-Marie la Beauté ou James Brown mettait des bigoudis.