Do territorio galego á memoria feminista: o palmarés de Intersección 2025 traza un mapa de resistencias

O Festival Internacional de Cine da Coruña, Intersección, fechou este sábado a súa oitava edición coa lectura do palmarés, nun acto decorrido tras a última xornada de proxeccións. A cita, consolidada como un dos espazos máis relevantes do cinema contemporáneo galego, reuniu durante varios días creadoras e creadores que apostan pola cinematografía máis arriscada e diversa.

O Premio do Xurado da Sección Internacional foi para Durian, durian, do director singapurense Nelson Yeo, unha obra que combina a reflexión política coa exploración estética. A mención especial desta sección recaeu na belga Leni Huyghe por Real Faces, unha peza que explora a identidade a través do rexistro íntimo. O público coincidiu co xurado e premiouna tamén co Premio do Público.

Na Curtametraxe Española da Sección Internacional, o galardón foi para La nostra habitació, de Jaume Claret Muxart, pola súa sensibilidade narrativa, mentres que La sangre, de Joaquín León, recibiu unha mención pola súa forza visual e poética.

Na Sección Galicia, o xurado recoñeceu Deuses de pedra, de Iván Castiñeiras, "pola súa capacidade de preservar a memoria e transformar o íntimo en universal", e outorgou unha mención a Un sueño de una noche, dirixida colectivamente por Sandra Iglesias González, Claudia de la Iglesia Díez, Bárbara Portilla Santana e Marina Fornies Briceño, polo seu xesto sensíbel cara á mocidade e o seu imaxinario.

A Sección Fulgor premiou Algunos recuerdos (no) son míos, de Rebecca Tolosa Gilroy, pola recuperación de arquivos vinculados á memoria feminista e a súa resignificación contemporánea. A mención foi para O costume do traballo, de Luis Morla, pola precisión coa que transmite un pasado traumático a través da oralidade.

O Xurado Novo recoñeceu tamén Un sueño de una noche como "un retrato da fugacidade do tempo a través da mirada de tres rapaces de 16 anos". Pola súa banda, o Premio Numax foi para Alboroque, de Sabrina Fernández Casas, "pola súa achega honesta a unha problemática comunitaria e pola súa aposta polo colectivo como camiño de esperanza fronte á destrución".

No espazo profesional Nexus, que reuniu máis de cen profesionais acreditados, entregáronse os premios Impronta, que supón un ano de asesoría, a SOS, de Nicolás Martínez; o Premio D'A, a Despois de Grecia, de Irene Pin; e o Premio Materna, a Wólfram, de Sara Gil Méndez.

O palmarés deste ano traza un mapa de resistencias creativas, desde a memoria do territorio galego até a recuperación do arquivo feminista, pasando pola reivindicación das linguaxes que foxen das convencións do cinema comercial. A organización destacou que os filmes premiados "comparten unha vontade de risco formal e compromiso temático que conecta coas liñas de traballo de Intersección desde a súa orixe: apostar por cineastas que pensan o audiovisual como ferramenta de transformación social e política, ao tempo que ensanchan os horizontes estéticos do cinema contemporáneo".

A oitava edición de Intersección consolida o festival como referencia do cinema de vangarda en Galiza, cun público fiel que volveu encher as salas e espazos expositivos da Coruña. A dirección do certame xa traballa na edición 2026, coa vontade de seguir expandindo os límites da linguaxe audiovisual e fortalecendo o tecido galego do cinema contemporáneo.